Mailtje van een lezeres gekregen. Dat ik vast niet de kluns ben waarvoor ik me columnsgewijs vaak uitgeef. Ik meende enige irritatie in haar schrijven te bespeuren, alsof ze mij ervan verdacht naar sympathie te hengelen door sukkelachtigheid te veinzen. Er zit iets in, natuurlijk. Een groots en meeslepend leven levert niet meteen stof voor onnozele stukjes. En ja, er zijn momenten dat ik de illusie koester mijn zaakjes perfect onder controle te hebben. Als ik erin slaag in file de Brusselse Kruidtuinlaan op te kruipen zonder achteruit te bollen tegen de aan mijn bumper klevende bus van de MIVB, bijvoorbeeld. Vertrek...