Het is dan toch nog goed gekomen met de millennials. Generatie Y - geboortedatum tussen 1982 en 2004, volgens de experten Strauss en Howe - zou een tikje onvolwassen zijn, gemeenschappelijk lijdend aan het Peter Pan-syndroom. Het cliché wil dat ze niet geïnteresseerd zijn in een eigen huis of een carrière, noch in de materiële omkadering die erbij hoort. Ze willen niet te snel volwassen worden, en vluchten in social media en gaming. Ze worden dan ook geconfronteerd met een wereld in verschuiving, met werkloosheid en woningtekort, met burn-outs en banken die ontploffen. Je zou voor minder beslisse...

Het is dan toch nog goed gekomen met de millennials. Generatie Y - geboortedatum tussen 1982 en 2004, volgens de experten Strauss en Howe - zou een tikje onvolwassen zijn, gemeenschappelijk lijdend aan het Peter Pan-syndroom. Het cliché wil dat ze niet geïnteresseerd zijn in een eigen huis of een carrière, noch in de materiële omkadering die erbij hoort. Ze willen niet te snel volwassen worden, en vluchten in social media en gaming. Ze worden dan ook geconfronteerd met een wereld in verschuiving, met werkloosheid en woningtekort, met burn-outs en banken die ontploffen. Je zou voor minder beslissen om het leven eerst wat te bekijken voor je erin springt. In Duitsland noemt men ze Generatie Misschien. Hoogopgeleid, internationaal ingesteld, meertalig, met een overvloed aan keuzes en opties, wat het moeilijk maakt om ook maar één beslissing te nemen. In Noorwegen doopte men ze Generatie Serieus, opgegroeid in een wereld vol terrorisme en dreiging, en dus minder vol van het uitbundige hedonisme en enthousiasme van hun voorgangers. In Spanje bestempelt men ze wel eens als Milleuristas, omdat ze blij moeten zijn met een job van 1000 euro per maand. Men noemt ze Generatie Instagram, de app die ze groot gemaakt hebben. Of Generatie Boemerang, omdat ze maar terug naar huis blijven komen. Maar in Amerika zijn ze nu vooral Generatie Foodie, de drijvende kracht achter de grote foodtrends. Millennials houden van reizen, staan open voor andere culturen en zoeken rijke ervaringen. Daar hoort eten bij. Zij zijn verantwoordelijk voor de grote opkomst van comfortfood : burgers en hotdogs. Het eten waarmee ze opgroeiden. Ze eisen gezonde en unieke ingrediënten, liefst lokaal gekweekt. Ze kopen en koken veel bewuster. Cijfers uit Amerika vertellen dat 44 procent van hen al eens een foto heeft gepost van hun maaltijd, dat 52 procent liever naar een foodfestival gaat dan naar een muziekfestival en dat 61 procent liever een nieuw restaurant bezoekt dan een nieuw paar schoenen koopt. Er worden foto's gedeeld van cupcakes en macarons, een spiraalsnijder is het nieuwe hebbeding. Wim Sonneveld heeft er een hele conference over, over landen waar groenten sexy en verboden zijn : "Een man en vrouw werden betrapt op het eten van spinazie in het openbaar. Die hebben ze op karren gezet en door de dorpen gereden. Om groenten. Er zijn buurten waar je bij rood licht een stronk andijvie ziet liggen. Die kan je binnen stiekem nuttigen." Geen millennial die Sonneveld nog kent, vermoed ik, maar hij heeft het voorspeld : food is de nieuwe porno. In dit nummer twee grote trends, gedreven en geregisseerd door millennials : foodblogs (p. 33) en foraging (wildplukken, p. 20). Zegt Jeff Fromm, hoofd van FutureCast gespecialiseerd in millennial trends : "Eten is een manier van zelf-expressie en storytelling geworden, en social media en digitale platforms zijn de perfecte hulpmiddelen." lene.kemps@knack.be LENE KEMPSEr worden foto's gedeeld van cupcakes en macarons. Een spiraalsnijder is het nieuwe hebbeding.