Het is twee uur 's nachts en alweer licht in Helsinki. In deze tijd van het jaar is de nacht niet meer dan een twee uur durende vreemd-blauwige schemering. Zoals elk jaar zijn er tijdens de midzomernacht weer veel te veel Finnen verdronken in een van de duizenden meren, getroffen door een hartaanval na een overdosis alcohol in combinatie met een saunabeurt en een duik in het koele water. Ook mijn biologische klok slaat in dit land op hol. Ondanks de airco en de zorgvuldig aangebrachte verduisteringsgordijnen ben ik het grootste deel van de nacht klaarwakker. Mijn lichaam begrijpt niet waarom ik op zo'n zonovergoten moment in bed lig. Ik pieker over het raadsel van de Finse tango.
...