"Niemand maakt films als Fien Troch en Fien Troch maakt films als niemand", luidde de motivatie van de jury die haar onlangs de Vlaamse Cultuurprijs voor film toekende. Zo jong al tot een genre op zich uitgeroepen worden, het kan tellen. Wat de bekroning des te opmerkelijker maakt, is dat Unspoken de grenzen van de Vlaamse film overschrijdt. In deze Franstalige prent, geselecteerd voor de festivals van Toronto, San Sebastian en Gent en gelauwerd op het festival van Torino, spelen Emmanuelle Devos en Bruno Todeschini een paar dat als het ware verlamd is door het verdriet om de mysterieuze verdwijning van hun tienerdochter vier jaar eerder. Als een vriend van het meisje opduikt, stijgt de spanning tussen beiden ten top : hij blijft hopen op Lisa's terugkeer, zij wil de draad van hun leven weer opnemen. Maar praten over hun verlies kunnen ze niet. Unspoken is een beklemmende film : de camera zit de protagonisten dicht op de huid, als kijker leef je intens mee. Bijna een jaar na het einde van de opnamen loopt de prent eindelijk in de zalen. Fien Troch : "Op de duur werd hij zoiets als het best bewaarde geheim. Er worden nu zoveel Belgische films uitgebracht, je wil niet in elkaars vaarwater zitten. Maar nu werd het echt tijd. Natuurlijk zie je je film nog altijd graag, maar je zou bijna de kracht vergeten die je voelde om dat verhaal te vertellen."
...