Een rustgevende oase in het hart van een van de meest bruisende wijken van Parijs. Zo zijn er wellicht meer. Maar de stek van Béatrice Coulboy heeft wel een heel aparte charme. Achter het portaal van een typisch Parijs gebouw in Haussmannstijl, aan het einde van de binnenplaats, woont deze architecte met haar gezin. "Zo'n vijftien jaar geleden ontdekten we dit oude fabriekspand. We waren op slag verliefd. Maar we moesten wel loskomen van het idee van die binnenpla...

Een rustgevende oase in het hart van een van de meest bruisende wijken van Parijs. Zo zijn er wellicht meer. Maar de stek van Béatrice Coulboy heeft wel een heel aparte charme. Achter het portaal van een typisch Parijs gebouw in Haussmannstijl, aan het einde van de binnenplaats, woont deze architecte met haar gezin. "Zo'n vijftien jaar geleden ontdekten we dit oude fabriekspand. We waren op slag verliefd. Maar we moesten wel loskomen van het idee van die binnenplaats achter een Parijse herenwoning en we wilden vooral een intieme sfeer creëren", vertelt Béatrice. Samen met haar man, die ook architect is, zette ze het pand helemaal naar haar hand, met als resultaat een loftachtige stadswoning met veel staal en glas. Ook de verhoudingen van de woning zijn goed doordacht : de woonkamer-keuken is een immense kubus, met een volume dat doet denken aan het Meatpacking District. Omheen deze centrale ruimte werden de andere vertrekken gegroepeerd, op constructief doordachte wijze, met aandacht voor de privacy van alle bewoners. Zo heeft de woning enkele verborgen hoekjes, zodat iedereen zijn eigen plekje vindt om zich terug te trekken. De ouderlijke slaapkamer straalt een en al rust uit, net zoals de badkamer. Die oogt als een weelderige, groene oase en geeft uit op de lommerrijke patio die het huis structureert. "We wilden een groen scherm creëren tussen onze woonruimte en de buitenwereld", zegt Béatrice, die erg trots is op deze groene long, inclusief palmen en bananenplanten die vanuit elke kamer te bewonderen zijn. Om de grote leefruimte een warme toets te geven, verzamelde de architecte in de loop der jaren allerlei kleurige designklassiekers. Zo contrasteren de streepjesfauteuil Up van Gaetano Pesce en de rozige leren sofa van Edra mooi met enkele hedendaagse kunstwerken waarvoor Béatrice en haar man een boontje hebben, met onder meer enkele originele werken van Eudes Menicchetti in de slaapkamer en het salon. Ook de Japanse schilder Matsutani Takesada is een van hun favoriete kunstenaars. "Zijn werken doen het hier uitstekend, vooral tegen de grote witte muren. Door hun enorme afmetingen word je er als het ware door omhelsd. Ze doen de ruimte vibreren en hebben ook een effect op de mensen in functie van hun plaats in het huis", besluit Béatrice. DOOR MARIE GODFRAIN & FOTO'S VÉRONIQUE MATI / PHOTODEPARTMENTS