Het ontroerendste moment in de film Ratatouille komt wanneer restaurantcriticus Anton Ego het gelijknamige gerecht van de chef-kok-rat proeft. Bij de eerste hap is hij weer een klein jongetje, terug in de keuken van zijn ouderlijk huis en hij proeft de ratatouille die zijn moeder voor hem heeft gemaakt met de verse groenten uit de tuin. Je ziet de sikkeneurige criticus smelten en met elke hap een beetje meer mens worden. Het is het mooiste voorbeeld van comfort food. Een geruststellend gerecht, vaak met nostalgische inslag, altijd makkelijk om te eten, dat instantbevrediging levert. Het is vaak zacht van structuur, creamy, en het smelt in de mond. Het is ...

Het ontroerendste moment in de film Ratatouille komt wanneer restaurantcriticus Anton Ego het gelijknamige gerecht van de chef-kok-rat proeft. Bij de eerste hap is hij weer een klein jongetje, terug in de keuken van zijn ouderlijk huis en hij proeft de ratatouille die zijn moeder voor hem heeft gemaakt met de verse groenten uit de tuin. Je ziet de sikkeneurige criticus smelten en met elke hap een beetje meer mens worden. Het is het mooiste voorbeeld van comfort food. Een geruststellend gerecht, vaak met nostalgische inslag, altijd makkelijk om te eten, dat instantbevrediging levert. Het is vaak zacht van structuur, creamy, en het smelt in de mond. Het is een gerecht dat niet alleen de maag vult, maar op een of andere manier ook de ziel verwarmt en het hart doet gloeien. Comfort food grijpt haast altijd terug naar de kindertijd. Toen je misschien niet wist waar al het bestek naast je bord voor nodig was en nog ongegeneerd met je handen mocht eten, of alleen met een vork, liefst voor de tv, alles in een diep bord. Nog nooit hebben er in zo veel restaurants hamburgers op de kaart gestaan. Nog nooit is gehakt zo populair geweest, om van puree maar te zwijgen. Wat vroeger verbannen werd naar het kindermenu, is ondertussen al lang gepromoveerd tot serieuze kost : worst en stoemp, kip en appelmoes, balletjes in tomatensaus, vol-au-vent, frietjes met veel mayonaise. In Amerika is zelfs de lang verguisde macaroni met kaas - mac 'n' cheese - terug hip. In een enquête van BBC Good Food zetten de Britten hun typische zondagse lunch, gebraad met groenten en gebakken aardappels, als comfort food nummer één op de kaart. De klassieke Britse curry die jarenlang het lievelingseten van de natie was, haalde zelfs de top tien niet. "Uiteindelijk draait comfort food voor mij simpelweg om lekker eten", zegt Jamie Oliver in de intro van zijn nieuwe boek (pag. 85). "Maar het moet wel precies op die bepaalde manier worden klaar gemaakt." Jamies boek staat vol gerechten die hij klaarmaakt "wanneer er wat te vieren valt, wanneer ik vrolijk ben, wanneer ik een oppepper nodig heb, als ik niet lekker in mijn vel zit, of wanneer ik gewoon zin heb in 'slechte' verwennerijen." En ook voor hem is er die band met het verleden. "Nu ik een jaartje ouder word en een beetje begin te klinken als mijn vader die op zijn beurt steeds meer op zijn vader lijkt, wil ik de briljante eigenzinnigheden van onze voorouders onder de aandacht brengen en vertellen waar zij blij van werden en worden. Ik dacht aan de gerechten waarmee ik opgegroeid ben, die mijn passie voor koken aangewakkerd hebben, en die mij hebben gevormd tot wie ik nu ben." Comfort food is wat onze grootouders ons voorschotelden. Het zit misschien niet tjokvol vezels en vitamines, maar het is zo veel meer dan wat er op je bord ligt. Een recept waarop ingrediënten als omaliefde, een aflevering van Nonkel Bob en een tien op je rapport niet vermeld staan, maar ze zijn wel een essentieel onderdeel ervan. Comfort food is echt, authentiek, simpel ; en een perfect voorbeeld van onze complexe relatie met eten, en van het onlosmakelijke verband tussen eten en emoties. lene.kemps@knack.be Lene KempsWat vroeger verbannen werd naar het kindermenu, is weer gepromoveerd tot serieuze kost : worst en stoemp, kip en appelmoes, balletjes in tomatensaus...