Er is niet zoveel meer over, want eens per week hebben we kaviaaravond", zegt Roland Brenner. "In de zeven restaurants worden dan gerechten met het zwarte goud geserveerd. Gisteravond is er vijftien kilo door gegaan. Wat dat kost? Tegen de duizend euro per kilo, reken maar uit." In een koelcel waarvan alleen de kapitein, de maître d'hôtel en voorraadbeheerder Brenner de sleutel hebben, staan de resterende blikken opgestapeld in plastic kratjes. Toch nog 34 kilo. Op de Europa 2 wordt jaarlijks voor een half miljoen aan steureitjes gegeten. Brenners domein bevindt zich op dek 2 onder de waterlijn. Achter roestvrijstalen deuren schuilt een dozijn koelcellen vol diepgevroren vis, vers vlees en wild, fijne wijnen en peperdure delicatessen. Eén koelcel, ter grootte van een riante huiskamer, is gereserveerd voor champagne. Op een pallet liggen kisten met vijftienliter-flessen Moët & Chandon, op de schappen staan nog 24 soorten van twaalf huizen, van Duval-Leroy tot Dom Pérignon. Dagelijks worden er op dit schip 75 flessen ontkurkt - per jaar zijn dat 25.000 flessen champagne.
...

Er is niet zoveel meer over, want eens per week hebben we kaviaaravond", zegt Roland Brenner. "In de zeven restaurants worden dan gerechten met het zwarte goud geserveerd. Gisteravond is er vijftien kilo door gegaan. Wat dat kost? Tegen de duizend euro per kilo, reken maar uit." In een koelcel waarvan alleen de kapitein, de maître d'hôtel en voorraadbeheerder Brenner de sleutel hebben, staan de resterende blikken opgestapeld in plastic kratjes. Toch nog 34 kilo. Op de Europa 2 wordt jaarlijks voor een half miljoen aan steureitjes gegeten. Brenners domein bevindt zich op dek 2 onder de waterlijn. Achter roestvrijstalen deuren schuilt een dozijn koelcellen vol diepgevroren vis, vers vlees en wild, fijne wijnen en peperdure delicatessen. Eén koelcel, ter grootte van een riante huiskamer, is gereserveerd voor champagne. Op een pallet liggen kisten met vijftienliter-flessen Moët & Chandon, op de schappen staan nog 24 soorten van twaalf huizen, van Duval-Leroy tot Dom Pérignon. Dagelijks worden er op dit schip 75 flessen ontkurkt - per jaar zijn dat 25.000 flessen champagne. Dit is niet het enige super-de-luxe cruiseschip op de zeven zeeën. In dit topsegment woedt een ware zeeslag. Rederij Seabourn heeft de Encore, met een restaurant van driesterrenkok Thomas Keller. Silversea biedt de Silver Muse, met een crew van vierhonderd man voor zeshonderd gasten. Volgens rederij Regent is de Seven Seas Explorer "het meest luxueuze cruiseschip ter wereld", met de grootste suite op zee, van 281 m2. Een weekje cruisen op zo'n super-de-luxe schip kost al snel tienduizend euro. Toch zijn de afvaarten vaak maanden van tevoren volgeboekt. Elke rederij heeft één of twee nieuwe schepen in aanbouw. Volgens de Berlitz Guide to Cruising & Cruise Ships - zeg maar de 'cruisebijbel' - is 's werelds meest luxueuze cruiseschip de Europa 2. Het vlaggenschip van rederij Hapag-Lloyd is 225 meter lang, met zeven restaurants, zes bars, een spa, een zwembad en 251 suites voor 502 passagiers. Het schip vaart de hele wereld rond, van de Amazone tot de Zuid-Chinese Zee. Uw verslaggever monstert aan op het Thaise eiland Koh Samui, halverwege een tweeweekse cruise van Hongkong naar Singapore. Op de tender ontmoet ik bankdirecteur Horst uit Hannover. "Is dit je eerste keer? Es ist ein richtiges Traumschiff." Terwijl de passagiers zich wentelen in weelde, schuilt er onderdeks nog een wereld, waar zij geen weet van hebben. Direct boven de 'dubbele bodem' met opslagtanks voor grijs water, smeerolie en ballast bevinden zich de crewdekken. Hier geen hoogpolig tapijt of designlampen, maar tl-balken en traanplaat. Geen kaviaar en champagne, wel blikjes fris en gratis bier. De slagader van het schip is de zogenoemde Highway, die over de hele lengte van dek drie loopt. Aan weerszijden van die 'snelweg' bevinden zich trappen en deuren naar de wasserij, kleermaker, machinekamer, magazijnen, kombuis en crewhutten. In een pijpenla op dek 3 is Roger Guerrero in de weer met lelies en orchideeën. Tijdens zijn 70-urige werkweek - de norm voor cruisecrew - heeft de kleine Filipijn maar één taak: het hele schip opfleuren met geurige bloemen. Zeven maanden per jaar is de Europa 2 zijn tweede thuis, waar hij dagelijks driehonderd boeketten van klein tot groot arrangeert. Guerrero legt de laatste hand aan een bloemstuk voor penthouse-suite 1008. Daar logeert niet zomaar een passagier, maar recensent Douglas Ward van de voornoemde cruisebijbel. "Voor alle passagiers wordt goed gezorgd," zegt Guerrero, "maar hij krijgt wel wat extra aandacht." "Wat zeg je?" Of hij geen gehoorbeschadiging heeft, was de vraag aan machinist Hagen Franke. Zijn antwoord is een grap, denk ik, maar Duitsers maken geen grappen. Vier manshoge pistachegroene installaties razen op volle kracht. "Welnee, op halve kracht. We varen nu zestien knopen, hebben de stroom mee en hoeven pas morgenochtend in Penang te zijn. We hebben geen haast." Niettemin is de machinekamer een spektakel van bulderende motoren, sissende leidingen, draaiende turbines en tikkende meters. Het is er spic en span, nergens een spatje smeerolie te bekennen. De overall van Franke is smetteloos wit. Franke werkt al twee decennia voor Hapag-Lloyd en geeft leiding aan een team van vijftien machinisten, technici, loodgieters, elektriciens, smeerders en poetsers. Hij kan zich geen mooier schip wensen dan de Europa 2. "Bij de bouw in 2013 was dit het milieuvriendelijkste schip ter wereld. Andere schepen kieperen hun vuile water nog gewoon overboord, hier wordt het eerst gezuiverd tot drinkwaterkwaliteit. En een katalysator zorgt ervoor dat driekwart tot 95% van de schadelijke stoffen uit de uitstoot wordt gefilterd. Er komt geen parfum uit de schoorsteen, maar veel scheelt het niet." In de punt van het schip houdt zich een trio timmermannen op. Marco uit Berlijn en zijn Filipijnse kompanen Jessie en Jayson zijn verantwoordelijk voor het dagelijkse onderhoud. Ze beschikken over een relatieve zee aan ruimte: een goed geoutilleerde werkplaats met een buitenproportionele zaagmachine, plus opslagruimten voor teakhouten vloerdelen, natuurstenen badkamertegels, deurbeslag, beglazing en dergelijke. Het zijn mannen van weinig woorden. "Wij zijn niet gewend om met passagiers om te gaan," mompelt Marco, "we doen gewoon ons werk." Ook de kamermeisjes doen hun werk in stilte. Terwijl de passagiers lunchen, aan land zijn of dineren, rennen zij een race tegen de klok. Prullenbakken legen, stofzuigen, badkamer poetsen, bed opmaken, minibar bijvullen: per suite hebben ze getweeën een kwartier de tijd. "Het is hard werken," vertelt Marinelle, "ik begin 's morgens om zeven uur, om twee uur 's middags heb ik een pauze en dan werk ik 's avonds van zes tot tien. Tweemaal daags zestien suites, zeven dagen per week, zeven maanden lang." Heen- en terugreis, kost en inwoning en zorg zijn gratis. Per maand verdient de 36-jarige Filipijnse zo'n duizend euro. Niet alleen op de crewdekken, ook op de passagiersdekken zijn verborgen ruimtes waar passagiers niet mogen komen. Op dek 4, naast het theater, verschaft een anonieme deur toegang tot een tv-studio. Hier neemt Stefanie Lämmerhirt een nieuwe talkshow op voor het tv-kanaal van het schip. Als gesjeesde actrice en voormalig entertainmentmanager is zij het wél gewend om in de spotlights te staan. De kersverse cruise director is verantwoordelijk voor het welbehagen van de passagiers en dat doet ze met schwung. Als ze lacht, en dat is nagenoeg non-stop, lijkt ze sprekend op actrice Cameron Diaz. Een krappe, L-vormige en door tl-balken verlichte ruimte achter het theater dient als kleedkamer en repetitieruimte voor The Tap Factor, een zeskoppige dansgroep uit New York. "Het betaalt beroerd," lacht artistiek leider Christopher Erk, "toch hebben wij misschien wel de mooiste baantjes van het hele schip. We zijn twee weken aan boord en treden twee keer op. Eén keer voor passagiers en één keer in de crewbar. Verder hebben we vrij. Gisteren zaten we nog Thais te eten aan het strand van Koh Samui, morgen doen we een fotoshoot op Penang en overmorgen gaan we op Langkawi de jungle in." Er is één plek op crewdek 3 waar passagiers wél mogen komen - alleen als ze pech hebben. "Zonnebrand en zeeziekte," zegt Rainer Edelhoff, "dat zijn de meest frequente kwalen. Bronchitis, infectie, eczeem, allergie of rugpijn komen ook voor. Vooral ditjes en datjes, dus." De scheepsarts staat dag en nacht paraat en beschikt over een compleet ziekenhuis, met röntgenapparaat, operatietafel, twee patiëntenkamers en een apotheek. Twee verpleegsters staan hem bij en nog vijf crewleden met een medische training staan stand-by. "In noodgevallen zijn we binnen de twee minuten ter plaatse, waar ook op het schip." Behalve voor de passagiers is de scheepsdokter er ook voor de crew. "Voor hen fungeer ik veeleer als huisarts. De Aziatische crew kan hier betere zorg krijgen dan thuis, en bovendien gratis, dus daar wordt gebruik van gemaakt. Ik ken ze allemaal bij naam." Dagelijks heeft Edelhoff gemiddeld tien consulten met passagiers en nog eens dat aantal met crewleden. Ernstige gevallen komen zelden voor. Toch is er een moratorium. "Dat zijn we verplicht volgens internationale reglementen. Het biedt plaats aan twee stoffelijke overschotten. Wil je dat zien? Nee, je moet het lot niet tarten." Tegen het einde van de cruise heeft voorraadbeheerder Roland Brenner andere dingen aan zijn hoofd. Hij telt champagneflûtes. "Nog 270 stuks. Dat redden we wel." Morgen in Singapore wordt nieuwe proviand geleverd. "664 kilo luchtvracht, zoals kaviaar, kaas, vleeswaren en bloemen, 46.820 kilo droogwaar, zoals diepgevroren vlees en vis, chocola en snoepgoed, 12.322 kilo verbruikswaren, zoals toiletpapier, tafellinnen, glazen en servies, 19.848 kilo vers voedsel van lokale leveranciers en 42.806 kilo wijn, bier, sterke drank en fris. Samen 122 ton, in negen zeecontainers." Brenner begon in 2014 als sommelier. Toch zijn niet de wijnvoorraad of glazen zijn grootste zorg, maar juist de meer basale zaken, zoals rijst voor de Aziatische crew, Nutella voor de Duitse officieren en kantoorartikelen, zoals A4-papier. "Stel je voor dat de receptie geen gepeperde rekeningen kan printen. Dat zou een strop zijn. Maar een schip als dit mag natuurlijk ook niet zonder toiletpapier komen te zitten. Tijdens een cruise worden zo'n tweeduizend rollen verbruikt. Hier liggen er nu nog ruim vierduizend. Daar redden we die laatste dag nog wel mee. Alles onder controle op de Europa 2. " Tekst & Foto's Sander Groen"Er komt geen parfum uit de schoorsteen, maar veel scheelt het niet" "Het is hard werken. Tweemaal daags zestien suites poetsen, zeven dagen per week, zeven maanden lang" "Morgen slaan we verse proviand in, samen 122 ton, in negen zeecontainers"