Een eigen make-uplijn op de markt brengen, ga er maar aan staan. Een overvolle parfumerie, een crisis, het feit dat alleen al oogpotloden in een oplage van vijfduizend stuks per kleur gemaakt worden. Toch liet de Nederlandse visagiste Ellis Faas zich niet van haar droom afbrengen. In het buitenland gingen Serge Lutens, Bobbi Brown, Laura Mercier, Kevin Aucoin, François Nars en Stephan Marais haar voor.
...

Een eigen make-uplijn op de markt brengen, ga er maar aan staan. Een overvolle parfumerie, een crisis, het feit dat alleen al oogpotloden in een oplage van vijfduizend stuks per kleur gemaakt worden. Toch liet de Nederlandse visagiste Ellis Faas zich niet van haar droom afbrengen. In het buitenland gingen Serge Lutens, Bobbi Brown, Laura Mercier, Kevin Aucoin, François Nars en Stephan Marais haar voor. Zo'n cultmerk moet Ellis Faas worden : niet te vinden bij grote commerciële winkels, maar in Cosmeticary-achtige adressen over de hele wereld. Amsterdam, Londen, Brussel en Antwerpen, Parijs, Milaan, New York. En wie weet Tokio en Sjanghai. Ellis Faas vocht vijf jaar om het plan van de grond te krijgen. Nadat ze een zakelijke partner gevonden had, werkte ze nog eens twee jaar met behulp van haar broer Thijs en een goede vriend aan Ellis Faas, Only Tested on Supermodels. Ze schreef een businessplan en werkte uren, dagen en weken aan de kleuren. Dat deed ze gewoon thuis aan de keukentafel, met een stampertje en basispigmenten. Ze bezocht advocaten en notarissen, fabrikanten en stuurde in het lab kleuren bij. Ze bedacht verpakkingen en een speciale koker waarin haar make-up goed tot zijn recht zou komen en gemakkelijk mee te nemen zou zijn. "Het was vechten om te krijgen wat ik wilde. Goede kwaliteit bijvoorbeeld, en die was duur. Ik wilde producten die niet op dieren waren getest en waar geen kinderarbeid aan te pas kwam. Bovendien wilde ik dat al mijn make-up vloeibaar zou zijn, omdat dat het mooiste effect geeft. En ik wilde alles in penvorm hebben, gemakkelijk mee te nemen in een speciale koker." Het lab zorgde voor de texturen, de ingrediënten als wassen en oliën, die parabeenvrij werden (parabeen is een middel tegen schimmel, vaak gebruikt in voedsel, medicijnen en cosmetica). De verpakkingen werden ontworpen door Arnout Visser, de Nederlandse industrieel ontwerper. Samen bedachten ze de houder, die is gebaseerd op een pistoolhouder. De pennen gevuld met make-up zijn de 'kogels'. De houder lijkt een beetje op de make-upkit van een professioneel visagist, heel compact. Tot slot moest er een naam komen. "Alle namen die naar cosmetica neigen zijn al 'opgekocht' door grote bedrijven", zegt Ellis. "Mijn eigen naam paste goed en heeft ook voordelen. Hij is grafisch leuk. En in het Engels : Ellis Face." Ondertussen ging Ellis' werk als internationaal werkend visagist gewoon door. Tijdens de afgelopen fashion weeks was ze chef de cabine in Milaan en Parijs, tussen promotietrips voor haar make-up door. Ellis Faas' make-up is gebaseerd op de kleuren in de menselijke huid. Niet de huidskleur zelf, maar het turkooisblauw van de aderen, het blauwpaars van een verse blauwe plek of het okergeel van een oude. Precies dat rood dat bloed zo uitgesproken rood maakt, zónder blauwtonen. Het zijn 'gebroken kleuren' die volgens haar ieder mens staan. In tegenstelling tot de primaire kleuren die veel in make-up gezien worden. Of je nu blank bent, Chinees, Afrikaans of Turks, de kleuren van Ellis staan altijd. Of ze met smaak worden toegepast, dáár gaat Ellis niet over. "Smaak is persoonlijk. Wat je ermee doet, moet je zelf weten. Ik geloof niet in make-upregels, wel in techniek. Mijn make-up is foolproof. De basis van make-up is het spel tussen licht en schaduw. Donkere, matte kleuren veinzen een schaduw en zorgen ervoor dat vormen 'naar binnen zakken'. Lichte, glanzende kleuren zorgen ervoor dat vormen naar voren komen. Speel daarom met donkere (matte !) kleuren en gebruik lichtere (glimmende) kleuren als accenten. Een dikke wang zou je bijvoorbeeld donkerder dan je eigen huidskleur kunnen maken, net zoals een overhangend ooglid. Een jukbeen willen de meeste mensen naar voren brengen, dus die wordt licht en glanzend. Op deze manier kun je je hele gezicht onder de loep nemen en uitproberen hoe het spel werkt." Anders dan de grote gevestigde merken rolt Ellis haar make-up in stappen uit. Volgens een strak plan komen er eerst lipsticks, de Ellis Lips. Dan volgen de Ellis Eyes (vloeibare oogschaduw), Ellis Skin ( concealers en foundations), dan highlights en ook potloden. Alles in penvorm. De stoere houder die alle make-up samen opbergt, komt er in diverse uitvoeringen en materialen. De Franse Vogue schreef eens : "Ellis Faas wordt over het algemeen beschouwd als een van de invloedrijkste visagisten van het moment." Aan haar covers is dat ook te zien : Dazed & Confused, The Face, Harper's Bazaar, Numéro, W Magazine en de diverse Vogues. Ze werd geboren in Den Haag en groeide op in Amsterdam. Opa en oma Faas hadden er de grootste kap- en beautysalon van Nederland. Ieder seizoen reisde de hele familie naar Parijs voor inspiratie. Ellis had van jongs af een duidelijke mening over wat ze wel en niet mooi vond. Ze maakte veel van haar eigen kleding (vaak met succes, niet altijd) en beplakte de muren van haar meisjeskamer met foto's uit de Franse Vogue die ze voor haar verjaardag kreeg. Na de middelbare school volgde ze een fotografieopleiding. Ellis was echter te verlegen om mensen te vragen om voor haar te poseren. En daarom gebruikte ze zichzelf steeds als model. Met behulp vanmake-up transformeerde ze haar gezicht, zodat haar leraren niet zouden merken dat het model steeds Ellis zelf was. De fotografie beviel haar niet, wegens te technisch. Ze hakte de knoop door en deed een make-upcursus. Visagist was nog niet echt een baan, zoals nu. Daarom deed ze een studie make-up en special effects bij Christian Chauveau in Parijs. Op zoek naar een creatieve uitdaging verhuisde ze naar Londen, waar ze snel succes had in de muziekwereld. Rond de geboorte van haar dochter keerde ze terug naar Amsterdam. Ze begon daar de eerstemake-overstudio, Face Value. Ze maakte er particulieren op die ze vervolgens op de foto zette. Daarnaast bleef ze werken als freelance visagist. In 1999 kwam fotograaf Mario Testino naar Amsterdam voor een serie voor L'Uomo Vogue. Hij zocht een visagist en nadat hij het werk van alle Nederlandse visagisten had bekeken, koos hij voor Ellis. Het klikte. Ellis ging daarna met Testino naar Parijs, Londen, New York, Los Angeles. Ze kwam in contact met Karl Lagerfeld. En plotseling stond ze aan het hoofd van een leger visagisten om de make-up te ontwerpen en op 120 modellen uit te voeren bij Lagerfelds shows voor Fendi en Chanel. Sindsdien is de lijst met shows voor gerenommeerde merken (Giorgio Armani, Dolce e Gabbana, Jean-Paul Gaultier, Lanvin, Moschino, Giambattista Valli, Junya Watanabe en de laatste haute-couture van Yves Saint-Laurent) steeds langer geworden. In 2002 werd ze door L'Oréal gevraagd een make-uplijn voor Biotherm op te zetten. Ellis werd verantwoordelijk voor de kleuren en texturen. Nadat het contract met L'Oréal in 2007 was beëindigd, lag voor Ellis de weg open om een eigenmake-uplijn te ontwikkelen : Ellis Faas. Door Karen Van Ede