Dit prachtige huis ontdekten we toevallig, tijdens een tocht door een oude villawijk in Nieuwpoort-bad, waar architect Peter Callebout in de jaren vijftig enkele schitterende atelierwoningen bouwde in de Scandinavisch getinte avant-gardestijl van toen. Deze woningen worden nu internationaal gewaardeerd. Ook architect Philippe Steyaert, die in deze buurt opgroeide, heeft ze altijd bewonderd. De historische villa's waren voor hem ongetwijfeld een inspiratiebron bij het ontwerpen van zijn eigen woning in dezelfde wijk. "Ik hou van de heldere architectuur van sommige grote architecten zoals Mies van der Rohe", zegt hij, "maar ook van het modernisme van onze Belgische architecten. Zoals Callebout, of iemand als Arthur Degeyter, di...

Dit prachtige huis ontdekten we toevallig, tijdens een tocht door een oude villawijk in Nieuwpoort-bad, waar architect Peter Callebout in de jaren vijftig enkele schitterende atelierwoningen bouwde in de Scandinavisch getinte avant-gardestijl van toen. Deze woningen worden nu internationaal gewaardeerd. Ook architect Philippe Steyaert, die in deze buurt opgroeide, heeft ze altijd bewonderd. De historische villa's waren voor hem ongetwijfeld een inspiratiebron bij het ontwerpen van zijn eigen woning in dezelfde wijk. "Ik hou van de heldere architectuur van sommige grote architecten zoals Mies van der Rohe", zegt hij, "maar ook van het modernisme van onze Belgische architecten. Zoals Callebout, of iemand als Arthur Degeyter, die eveneens van die sobere villa's bouwde met grote ruimtes, grote muren, veel licht en ruime doorzichten." Philippe en zijn vrouw, Sabine Van Praet, delen eenzelfde passie voor pure architectuur, zonder franjes. Sabine studeerde ook architectuur, maar bouwde nooit zelf, zij runt in Nieuwpoort de bekende kledingzaak Basile. Toen ze de kans kregen om aan de rand van de oude villawijk een huis te bouwen met zicht op een schitterend natuurgebied, kreeg hun ideale woning eindelijk vorm. Het pand bestaat uit een lange witte doos die parallel aan de straat werd ingepland. "Aan de straatkant lijkt het wel een bunker met een gesloten gevel. Die functioneert als een soort kamerscherm, omdat ik privacy belangrijk vind", legt Steyaert uit. Daarom 'ontplooit' de woning zich ook niet meteen naar de duinen. Eerst kom je in een donkere gang met een prachtig dieptezicht naar de eetkamer en een buitenterras. "Ik heb niet graag dat je bij het binnenkomen van een woning meteen het grondplan ziet of begrijpt. Dan is er geen verrassing meer", zegt de architect. "Ik vind het wel belangrijk dat je, zoals hier, een perspectief ziet dat je weer verder in huis lokt. Een ideale woning wordt ontworpen als een middeleeuwse stad met straten en pleinen, waarin je verdwaalt. En dan kom je op zo'n plein en ontdek je dat er wat verder weer een straat is en nog een plein. Licht speelt een belangrijke rol, want het is in elke ruimte anders." De leefruimte bestaat in deze woning niet uit één kamer, maar is een aaneenschakeling van drie volumes : een eetkamer, een zitkamer en een televisiekamer, elk met een haard. Vanuit iedere kamer vang je een glimp op van de volgende kamer. Ondertussen kijk je overal op de duinen. Een aangelegde tuin is er niet, Philippe en Sabine laten het gras weelderig en wild groeien, precies om het contrast tussen de strakke ruimte van de woning en de natuur te onderstrepen. Op de terrassen, eigenlijk een soort tuinkamers, zorgt de tegenstelling tussen de strakke witte muren en de knoestige doornstruiken voor extra schoonheid. De eetruimte is het hart van de woning. Het is de plek waar Philippe en Sabine met hun vijf zonen genieten van de maaltijd. "De ruwhouten tafel en banken van Claire Bataille passen hier perfect. Voor ons is dit een soort kloostertafel", zegt Sabine. Philippe noch Sabine houden van nette, gladde interieurs met een hoog laboratoriumgehalte. Hun woning met de ruwe stenen, houten vloeren en doorleefd vintage design heeft een artistieke uitstraling, zoals de architectenwoningen uit de jaren vijftig en zestig. In tegenstelling tot veel moderne villa's in het groen keert dit huis zich niet af van de natuur. Als het warm is, staan alle vensters open en vervaagt de grens tussen binnen en buiten. DOOR PIET SWIMBERGHE"Het is belangrijk dat je een perspectief ziet dat je telkens verder in huis lokt" "De gesloten gevel functioneert als een soort kamerscherm, omdat ik privacy belangrijk vind"