Stefani's verhaal begint wanneer ze in 1987, op haar zeventiende, frontzangeres wordt van de rock-skaband No Doubt, waarin broer Eric en lief Tony Kanal op de gitaar en basgitaar spelen. Toch duurt het tot 1996 eer de groep zich dankzij de wereldhit Don't Speak (over de breuk tussen Gwen en Tony) in het collectieve geheugen grift van al wie ooit de bons kreeg. De bijbehorende videoclip, waarin de platinablonde met rode lippen in een blauw jurkje tussen haar bandleden staat te zingen, terwijl er rotte sinaasappels aan de bomen groeien, verleent het viertal eindelijk internationale faam.

Daarna gaat het sneller. In 2002 wordt Stefani ten huwelijk gevraagd door Gavin Rossdale, de Britse zanger van de rockband Bush. Het jaar daarop opent ze de deuren van de modewereld met haar eigen kledinglijn L.A.M.B., een afkorting van Love Angel Music Baby, en de jongere variant Harajuku Lovers. In 2004 lonkt de eerste soloplaat onder de gelijknamige titel L.A.M.B. Het album is een succes mede dankzij de samenwerking met de beste producers die Amerika op dat moment kent : Pharell Williams, Dr. Dre, Andre 3000 van Outkast, en Linda Perry van 4 Non Blondes. 2005 is het jaar waarin haar langgekoesterde filmsterdromen uitkomen. Hoewel ze in haar rol als Jean Harlow in The Aviator slechts enkele ogenblikken in beeld komt, blijft het wel een film van Martin Scorsese, de man die al zo vaak genomineerd werd voor de Oscars, onder andere met Taxi Driver (1976), Goodfellas (1990) en The Departed (2006).

Maar sinds haar negende, toen Julie Andrews met haar jodelende Von Trapp- kinderen uit The Sound of Music haar grote inspiratiebron was, draagt Stefani een wens met zich mee die veel sterker is dan die van stijlicoon of wereldster worden : een stationwagen vol kinderen.

Italiaanse mama

"Ik wil een traditionele Italiaanse mama worden, zoals mijn oma van vaderskant", zegt ze in 2001, wanneer No Doubts nieuwe album Rock Steady gepromoot moet worden. Een groot verlangen naar stabiliteit en een gezinsleven, en dat terwijl ze de ene videoclip na de andere uitbrengt waarin ze kameleongewijs verandert van een stoer skatemeisje met blote buik en bindi op het voorhoofd, over een Hollywoodster uit de jaren vijftig, en terug naar het sportieve type wanneer ze met zangeres Eve de successingle Let me blow ya mind opneemt. Het succes van de band en haar soloplannen laten op dat moment geen ruimte voor een kroost. Maar het maakt Stefani, op dat ogenblik de dertig voorbij, wel onzeker. Alles onder controle, behalve de tijd en haar veelbewogen relatie met Rossdale.

Dat haar man plots een tienerdochter blijkt te hebben uit een vorige relatie, komt allerminst zacht aan. We schrijven 2004 en Gwen en Gavin zijn op dat moment al twee jaar man en vrouw. In goede en kwade dagen. Stefani verwerkt haar pijn in haar song- teksten, zoals ze wel vaker doet, maar het huwelijk blijft overeind, en de eigen kinderwens groot.

Stefani is altijd een laatbloeier geweest. Ze groeide op in Orange County, Californië, als tweede van vier kinderen. Ze vormden een hecht katholiek gezin. Het gebeurde dat haar moeder haar op haar zesentwintigste nog wegbracht naar optredens, of boos was om die nieuwe neuspiercing. Op haar dertigste leefde ze nog bij haar ouders onder hetzelfde dak. "Mijn dochter is gewoon een normaal meisje dat in een buitengewone wereld leeft", zei haar moeder eens op de bank bij Oprah Winfrey. Maar haar beschermde jeugd maakt haar er niet weerbaarder op. De zangeres vindt het soms moeilijk om publiek eigendom te zijn. Wordt ongemakkelijk wanneer journalisten haar kamer binnenwandelen voor een interview en allerlei shit over haar vertellen. En wanneer ze uit onzekerheid haar naam googelt op internet om te lezen wat de fans over haar denken, beseft ze : mijn leven is vreemd.

Maar dan gebeurt het. "Schreeuw wat luider zodat de baby in mijn buik jullie kan horen !", riep Gwen toen ze vorig jaar op het podium stond in Florida. Haar manier om eerst aan haar fans bekend te maken dat ze zwanger was, eindelijk, en wel al vier maanden. Kingston James McGregor Rossdale wordt geboren op 26 mei 2006, Gwen is dan 36. De vier dagen die ze in het ziekenhuis moet doorbrengen, noemt ze de beste uit haar leven. En het moederschap maakt haar al snel een stuk rustiger, zekerder.

Dankbaar en ongekunsteld

De nieuwe L.A.M.B.-collectie moet echter getekend worden, het album The Sweet Escape ingeblikt, en ze moet de danspasjes leren voor haar nieuwe wereldtournee. Zwangerschapskilo's worden er dus afgetraind. Zoon Kingston volgt zijn moeder mee naar de opnamestudio's en de tekentafels, voortdurend omgeven door stilisten, een nanny, producers, kappers, grootouders, medeontwerpers, beste vriendinnen en papa Gavin. Want als er iets is wat Stefani al snel ondervindt, is het dat fulltime Italiaanse huismoeder zijn toch niets voor haar is. Dat ze gek zou worden als ze niet creatief bezig bleef. Zich waardeloos zou voelen. "Toch bid ik dat ik Kingston nog broertjes en zusjes kan geven", zegt ze in een interview van mei dit jaar met Harper's Bazaar. "Ik sta gewoon op repeat ingesteld : albums maken, kleren ontwerpen, kindjes krijgen."

Maart 2007. "Ik heb als een zotte koe staan melken, tot vijf minuten geleden. De melk is nu onderweg naar mijn moeder", lacht Stefani. Zoon Kingston is er voor de eerste keer niet bij wanneer Gwen haar laatste bezigheid bekendmaakt aan de pers in het Soho House in New York : ze heeft een parfum ontwikkeld, samen met de mensen van cosmeticagigant Coty Inc. Het geurtje draagt de naam L, van Love, en komt in september op de markt. I want you all over me, is de leuze van het product.

En dat is zowat de essentie van Gwens werk en leven. Een multitasker, een vrouw met vijf beroepen die zich gedraagt als een kind in een snoepjeswinkel. Maar ze kan het niet in haar eentje, en dat houdt Gwen Stefani zo nuchter, ongekunsteld en dankbaar. "Mijn vijftien minuten lijken gewoon lang te duren", vat ze samen. Voor de rest een gewoon Orange Countymeisje.

Door Elke Lahousse