Net als Cher kennen we hem met één naam : Horst. En zijn tijdloze foto van het Mainbochercorset (1939) werd wereldberoemd door die andere vrouw met één naam : Madonna. Haar videoclip Vogue was een lange hommage aan de
...

Net als Cher kennen we hem met één naam : Horst. En zijn tijdloze foto van het Mainbochercorset (1939) werd wereldberoemd door die andere vrouw met één naam : Madonna. Haar videoclip Vogue was een lange hommage aan de koning van glamour, de meester van stijl. Horst was een charmante lanterfanter toen hij besloot om van Duitsland naar Frankrijk te emigreren en voor Le Corbusier te gaan werken. Dat was geen geslaagde onderneming. Een toevallige ontmoeting in een Parijs café, in 1930, met de oudere aristocratische sterfotograaf George Hoyningen-Huene daarentegen, veranderde zijn leven. De mooie blonde jongen werd leerling, assistent, protégé, model en compagnon van Huene, en promoveerde snel tot ster van de cafésociety. Horst zou de minnaar worden van Luchino Visconti, hij gaf Coco Chanel het Tirolervestje dat haar iconische tweedjasje inspireerde, en hij beweerde dat hij Elsa Schiaparelli voorstelde aan de bedoeïenenvrouwen die haar de kunst van het draperen leerden. In deze wereld van Jean Cocteau, Cole Porter, Noël Coward, Marlene Dietrich en Wallis Simpson vond hij zijn roeping en talent : huisfotograaf worden bij Vogue. De foto's van Horst zijn theatraal, vol gebeeldhouwde lichamen en dramatische schaduwen. Hij heeft een voorkeur voor zwart-wit en een oog voor belichting. De opbouw van zijn sets neemt dagen in beslag, het model moet minutenlang stilstaan. Horst : "Bij mij was het : 'Wil je alsjeblieft niet meer bewegen, probeer niet te staren, en zou je die uitdrukking kunnen vasthouden ?' Ik begrijp die fotografen niet die hun modellen laten dansen en rondspringen. Wat je krijgt, is beweging, geen persoonlijkheid." Heel even viel Horst uit de gratie, in de naoorlogse jaren, toen glamour plots een vies woord was en sociaal realisme of natuurlijke nonchalance werd nagestreefd. Maar hij werd van de vergetelheid gered door Diana Vreeland, en bleef doorwerken tot aan zijn dood in 1999, op zijn 93ste. Tot zijn verbazing was er toen een nieuw publiek voor zijn jaren-'30-elegantie en een grote belangstelling voor zijn persoon. "Ik fotografeerde die popgroep, Duran Duran, en die wilden alleen maar praten over mijn leven in Parijs en de mensen die ik toen kende. Mick Jagger fotografeerde ik in Barbados, net hetzelfde." Zowel Herb Ritts als Bruce Weber zijn sterk door Horst beïnvloed. William Wegman zegt dat de beelden van Horst zo stevig in zijn hoofd zitten dat hij zich geen wereld zonder kan voorstellen. De definitieve Horstretrospectieve, met 250 foto's maar ook kledingstukken en filmfragmenten, loopt vanaf 6 september in Londen. Horst : Photographer of Style, van 6 september tot 4 januari. Info : +44 20 7942 2000, www.vam.ac.uk.LENE KEMPS