Haarscherp herinner ik me de eerste keer dat ik het paleis van Fortuny betrad. Ik was nog heel jong en helemaal betoverd door mysterieuze plaatsen", vertelt Isabelle de Borchgrave. De Belgische schilderes, modeontwerpster en plastisch kunstenares, die beroemd werd met haar productie van papieren jurken, raakte als jong meisje in de ban van de legendarische Venetiaanse kledingontwerper Mariano Fortuny (1871-1949). Haar 'ontmoeting' met het werk van Fortuny, schilder, fotograaf, ontwerper van kleding en kostuums, meubelen en decors, heeft een cruciale rol gespeeld in haar ontwikkeling als kunstenaar.
...

Haarscherp herinner ik me de eerste keer dat ik het paleis van Fortuny betrad. Ik was nog heel jong en helemaal betoverd door mysterieuze plaatsen", vertelt Isabelle de Borchgrave. De Belgische schilderes, modeontwerpster en plastisch kunstenares, die beroemd werd met haar productie van papieren jurken, raakte als jong meisje in de ban van de legendarische Venetiaanse kledingontwerper Mariano Fortuny (1871-1949). Haar 'ontmoeting' met het werk van Fortuny, schilder, fotograaf, ontwerper van kleding en kostuums, meubelen en decors, heeft een cruciale rol gespeeld in haar ontwikkeling als kunstenaar. Isabelle : ?Je raakte daar toen niet zomaar binnen, het gebouw was niet toegankelijk zoals nu. Ik liet me opsluiten om zijn interieur te tekenen en werd overweldigd door de schoonheid ervan. Ik voelde meteen ook dat Mariano Fortuny mijn spirituele vader was." Zijn middeleeuwse stadspaleis, waar Isabelle de Borchgrave ondertussen al heeft tentoongesteld, blijft een magische plek die je nog steeds kunt bezoeken. Het huis is nog helemaal aangekleed zoals een renaissancepaleis. Isabelle trad deels in de voetsporen van Fortuny, hij was ook tuk op sierlijke, oosterse ornamenten met een rijk kleurenpalet. Van kindsbeen af tekende en knutselde ze met alle materialen die ze op haar weg vond. ?Ik tekende vermoedelijk al voor ik kon lopen, en ben daar nooit mee gestopt", vertelt ze lachend. Isabelle schetst onophoudelijk. Op reis tekent ze prachtige schetsboeken vol. Haar wapens : pen, penseel en Oost-Indische inkt. Ze maakte er altijd een erezaak van om met nederige materialen te werken, zoals papier en karton. Uiteindelijk ontwikkelde ze ook met papier de beroemde Fortuny-plissé die ze voor haar collecties graag gebruikt. Na de ontdekking van Fortuny trok ze op zeventienjarige leeftijd naar Milaan voor een stage bij de al even beroemde designer Piero Fornasetti, die ontelbaar veel ontwerpen maakte en objecten met zijn tekeningen versierde. ?Ook hij stopte nooit met werken en ging helemaal op in zijn tekenwerk", vertelt Isabelle de Borchgrave. Isabelle de Borchgrave is altijd verslingerd geweest aan mode. ?Ooit had ik zelfs een modezaak en ontwierp ik kleding met zelfgemaakte stoffen. Dat ontketende in de jaren zeventig meteen een hype in Brussel. Eenmaal je besmet bent door de modemicrobe, raak je ze niet meer kwijt. Maar na verloop van tijd was ik non-stop bezig met het inkorten of aanpassen van jurkjes en zo dreigde ik mijn ziel als kunstenaar te verliezen, en dat wou ik niet." Halfweg de jaren negentig besliste ze om papieren kleren te maken : niet om te dragen, maar als sculpturen. Toen was het hek van de dam en toverde ze de ene collectie na de andere uit haar mouw. Haar inspiratiebronnen : de geschiedenis van de mode, de renaissancekleding en de kostuums uit het vermaarde Russische balletgezelschap Ballets Russes van Serge Diaghilev. Haar jongste voorstelling is dus een hommage aan haar culturele leermeester Fortuny. De Fortuny-expo was eerder te zien in Lyon en San Franscisco, en krijgt nu een stek in Brussel op een bijzondere plek, in de galerie naast haar eigen atelier. Al haar tentoonstellingen reizen de wereld rond en worden overal in musea getoond, met een overrompelend succes. Haar eigen, creatieve heiligdom ligt vlak bij de vijvers van Elsene, waar ze een hedendaags achterhuis met atelier liet bouwen door Claire Bataille. Het is een strakke, hedendaagse witte ruimte met een delicate lichtinval, die de ideale achtergrond vormt voor de kleurenweelde in haar werk. De expo loopt in de galerie die rond een binnentuin ligt, met daarboven het atelier waar ze dagelijks met een tiental medewerkers aan de slag is. Het is een plek waar handgeschilderde kleding, rollen stof, pigmenten, penselen, schilderdoeken, pastelpotloden en reisgidsen haasje-over spelen. Creativiteit en experimenteerdrang regeren, handige handen brengen de fijnste stippen verf of plooien aan. Opmerkelijk : in dit atelier gebeurt vrijwel alles nog manueel, de digitale wereld blijft netjes buiten. DOOR PIET SWIMBERGHE & FOTO'S JAN VERLINDESchilderdoeken, rollen stof, pigmenten en penselen buitelen over elkaar heen. Isabelle : ?Ik tekende al voor ik kon lopen" ?Ooit ontwierp ik kleding met zelfgemaakte stoffen. Maar na verloop van tijd was ik non-stop bezig met het inkorten van jurkjes, zo dreigde ik mijn ziel als kunstenaar te verliezen"