Vorig jaar stond de parfumwereld in rep en roer : Jean-Paul Guerlain, de vierde generatie van het gerenommeerde huis, kondigde zijn pensioen aan en er was geen enkele Guerlain om hem op te volgen. Meteen begonnen ook de speculaties over de toekomst van het merk, dat zich al een tijdje krampachtig probeerde te herlanceren. Een nieuw project drong zich op : een parfum dat modern genoeg was om een jongere doelgroep aan te spreken, zonder zijn afkomst te verloochenen. Een onmogelijke opdracht die LVMH, het luxeconcern waartoe het merk ...

Vorig jaar stond de parfumwereld in rep en roer : Jean-Paul Guerlain, de vierde generatie van het gerenommeerde huis, kondigde zijn pensioen aan en er was geen enkele Guerlain om hem op te volgen. Meteen begonnen ook de speculaties over de toekomst van het merk, dat zich al een tijdje krampachtig probeerde te herlanceren. Een nieuw project drong zich op : een parfum dat modern genoeg was om een jongere doelgroep aan te spreken, zonder zijn afkomst te verloochenen. Een onmogelijke opdracht die LVMH, het luxeconcern waartoe het merk sinds zes jaar toe behoort, besloot uit te besteden aan een externe parfumeur. De grote parfumbedrijven stonden te drummen om mee te kunnen doen en zetten hun beste mensen in. Guerlain is immers een grote naam, een trofee die elk parfumeur met een beetje ambitie hoopt binnen te halen. Sylvaine de la Courte, Jean-Pauls rechterhand, leidde het hele project in goede banen en toetste het constant op het Guerlain-gehalte. Ze verkoos een zeer open briefing : maak een mooie Guerlain. "Natuurlijk had ik wel iets in gedachten", geeft ze toe. "Maar ik heb bewust alles open gelaten. Een parfumeur mag je niet te veel beknotten, want dan kan hij zich niet meer behoorlijk uitdrukken." De ideeën over wat 'een mooie Guerlain' dan wel was, bleken nogal uiteen te lopen. Een ervan beviel De la Courte onmiddellijk : een amberakkoord van Maurice Roucel. "Het was een bruut ontwerp van amper enkele noten, maar ik voelde onmiddellijk aan wat het zou kunnen worden. Mijn instinct bleek juist : de creatie van Maurice kwam uiteindelijk als winnaar uit de test." Roucel werkte met een Guerlinade, een signatuurakkoord van bergamot, jasmijn, vanille en benzoë, waarmee alle Guerlain-parfums zijn opgebouwd. "De basis is altijd dezelfde, maar met de modernste bewerkingstechnieken kan je bepaalde aspecten van een ingrediënt accentueren om andere effecten te bereiken." Zo slaagde hij erin om de warme, sensuele kant van muskus te benadrukken en het dierlijke te vermijden, en het ouderwetse van jasmijn te ontlopen door de nadruk te leggen op de lichtste nuances. Met veel heldere, lichte noten, zoals Chinese magnolia, liet hij het parfum sprankelen. "Zo creëer je een opulente geur die tegelijk ook licht en transparant is." Een goede evenwichtsoefening dus, en een zeer technisch werk. Roucel heeft dan ook al dertig jaar ervaring en een grote bewondering voor de Guerlain-creaties. Hij werkt graag op dezelfde manier : "Een Guerlain is eenvoudig opgebouwd en tegelijkertijd zeer technisch. Zo wordt de helderheid versterkt en de persoonlijkheid krachtiger."Kosten noch moeite werden gespaard voor een mooie flacon en dito communicatiecampagne. "Maar een echt succes hangt nog altijd grotendeels van de geur af", vindt Roucel. "Wanneer een vrouw een parfum opnieuw koopt, doet ze dat omdat ze het lekker vindt ruiken." nTekst Sofie Albrecht