Sommigen zullen Jean Marc Six en zijn vrouw Laurence geluksvogels vinden. Vijf jaar geleden wonnen ze bij een wedstrijd met kroonkurkjes, georganiseerd door Perrier, San Pellegrino en Vittel, één miljoen Franse francs; op voorwaarde dat ze dat geld zouden investeren in een eigen zaak. Jean Marc moest daar geen twee keer over nadenken: sinds zijn vijftiende zat hij in horeca, de laatste jaren als sommelier in de Septentrion in Marcq-en-Baroeuil en hij wilde nu wel eens op eigen benen staan. Al viel er in de ...

Sommigen zullen Jean Marc Six en zijn vrouw Laurence geluksvogels vinden. Vijf jaar geleden wonnen ze bij een wedstrijd met kroonkurkjes, georganiseerd door Perrier, San Pellegrino en Vittel, één miljoen Franse francs; op voorwaarde dat ze dat geld zouden investeren in een eigen zaak. Jean Marc moest daar geen twee keer over nadenken: sinds zijn vijftiende zat hij in horeca, de laatste jaren als sommelier in de Septentrion in Marcq-en-Baroeuil en hij wilde nu wel eens op eigen benen staan. Al viel er in de buurt van Rijsel, vanwaar hij afkomstig is, niet meteen iets te rapen. Maar toen hij in de wondermooie vallei van de Course in Inxent de lokale auberge ontdekte, ging hij door de knieën. "Het gebouw is meer dan een eeuw oud, bezit een zekere geschiedenis, maar was nodig aan een opknapbeurt toe. Ik kon de gelegenheid niet laten voorbijgaan, al wist ik helemaal niet of ik het op het platteland zou kunnen maken." Aan een tafel bekijken we samen foto's die in het begin van de 20ste eeuw genomen zijn, met de eerste auto's van rijke bezoekers die in het achterland een boerderij hadden gekocht - om hun dochters gezonde lucht bezorgen en om hen te behoeden voor al te veel aandacht van het jonge volk. Buiten is het uitzicht nauwelijks veranderd, alleen wat opgeknapt. De Sixen kalkten de auberge wit, bemeubelden zes kamers op een eenvoudige manier, en wierpen zich met overtuiging op de keuken. "Omdat we hier middenin een landbouwstreek zitten, vond ik het belangrijk dat we de lokale, zeg maar ambachtelijke keuken op tafel zouden brengen. Jam, honing en boter uit de streek. Aardbeien en escargots van hiernaast, en levende forellen uit de vivier die we in de Course geïnstalleerd hebben." 's Avonds is er keuze uit vier menu's, voor 85 tot 225 Franse francs. De meest voor de hand liggende is de menu auberge die 120 Franse francs kost en waarbij truite au bleu, poulet grand-mère en tarte au Wambrechies wordt geserveerd. Een echt festijn, met kwaliteitsproducten. Twee jaar na de herininrichting van de auberge, kreeg Jean Marc Six een plaatsje in de Michelin - 45 jaar nadat het huis uit de gids verdwenen was. We zitten bij de oude toog met de spaargleuf en naast de Godin-kachel waarop 's winters de gerechten staan te sudderen: "Ça sent bon, et c'est important", zegt Jean Marc. En later: " On ne vient pas ici par hasard." Zijn brochure is drietalig: Frans, Engels en Nederlands. Le client me fait l'honneur de sa visite. Je le remercie en lui proposant d'éveiller des sensations gustatives nouvelles, en lui offrant un moment de bonheur. C'est ma seule importance...luidt het. En dat zegt genoeg. De Auberge d'Inxent, bevindt zich in de vallei van de Course, tussen Desvres en Montreuil, een half uur rijden van Le Touquet. Voor een tweepersoonskamer wordt 295 of 370 FF gevraagd, voor een ontbijt 40 FF per persoon. Halfpension aan 285 of 310 FF per persoon - enkel vanaf drie nachten. Auberge d'Inxent, Vallée de la Course, F-62170 Inxent, Tel. +33-321-90 71 19, fax +33-321-86 31 67.PIERRE DARGE / FOTO'S JAN VERLINDE