Tot enkele decennia geleden was het langgerekte, witte strand van Chaweng een favoriete plek van backpackers. Het exotische eiland Koh Samui aan de oostkust van Zuid-Thailand was een toevluchtsoord voor beatniks en andere levensgenieters, voor wie het al even idyllische Koh Phuket net iets te populair was geworden. Maar ook Koh Samui bleef van succes niet gespaard. Primitieve houten hutten en bengelende lichtpeertjes werden beetje bij beetje vervangen door glimmende resorts en licht- reclames.
...

Tot enkele decennia geleden was het langgerekte, witte strand van Chaweng een favoriete plek van backpackers. Het exotische eiland Koh Samui aan de oostkust van Zuid-Thailand was een toevluchtsoord voor beatniks en andere levensgenieters, voor wie het al even idyllische Koh Phuket net iets te populair was geworden. Maar ook Koh Samui bleef van succes niet gespaard. Primitieve houten hutten en bengelende lichtpeertjes werden beetje bij beetje vervangen door glimmende resorts en licht- reclames. Deze evolutie legde de inwoners geen windeieren. De voordien bijna waardeloze lappen strand waren plots fortuinen waard. Dat besefte ook Kasemtham Sornsong (28), wiens vader jarenlang cabanes verhuurde op de populaire Chaweng Beach. Deze plek, destijds het epicentrum van het hippe volkje, is met de jaren uitgegroeid tot een toeristisch mekka, waardoor het met exotische planten overwoekerde budgethotelletje stilaan zijn grondwaarde in goud zag veranderen. Zoals veel jonge Thai droomde Kasemtham van een eigen resort. De grond kreeg hij alvast ter beschikking. Maar hij wou niet het zoveelste hotel, overladen met houten krullen, bamboe en wapperende gordijnen. In Bangkok opgeleid, lonkte de ambitieuze jongeman naar wat in Europa gaande was. Glossy lifestylebladen als Wallpaper behoorden tot zijn favorieten en het jaarboek van Design Hotels was zijn bijbel. Een lang voorbereide trip naar het Westen werd meer hotelhoppen dan een cultuurbad. Zelf opgenomen te worden in het jaarboek van DH was het ambitieuze doel van de jonge Thai. Met de afwijkende stijl en de conceptuele aanpak van The Library wou hij ook de aandacht vestigen op de snelle evolutie van de Aziatische jongerencultuur en komaf maken met het beeld van de vaak fantasieloze projecten waarmee grootschalige ketens en buitenlandse investeerders een stereotiep beeld van het land ophangen. Ook wat de service betreft koos Kasemthem voor een andere benadering. Natuur, minimalisme, eenvoud en technologie prijken hoog bovenaan de lijst. Het resultaat mag er zijn en oogt verblindend. Niet door klatergoud en nepchic maar door stralend witte, modernistische paviljoenen, te midden van een smetteloos groen grastapijt. "De bouw van het rode zwembad was een moment van twijfel", bekent de jongeman, gekleed in onberispelijk zittende donkere pantalon. Niet de kleur maar de prijs was even schrikken toen de Bangkokse designer Tirawan Songsawat haar project voorlegde. De glasmozaïekjes van twee bij twee centimeter komen van de Italiaanse fabrikant Bisazza en kosten maar liefst 12 Baht (25 eurocent) per stuk. Het optelsommetje voor een bad van twaalf op twintig meter deed de jonge ondernemer even slikken. Daar bleef het echter niet bij. Niet alleen het zwembad, omgeven door een strak houten terras met zware Fat Boys en bloedrode parasols, is een eyecatcher. Ook The Lib, een hagelwit, in glas opgetrokken paviljoen aan de rand van het strand en ge-inspireerd door de geliefde bezigheid van mensen op vakantie, namelijk lezen, is zonder meer een paradepaardje. Behalve een halve boekenwinkel over architectuur en design omvat het paviljoen een luisterruimte met witgelakte loungebanken, waar muziek en films ter beschikking staan van de gasten. Witte, gestileerde Macs met flatscreen bieden op elk moment van de dag de mogelijkheid om kosteloos met vrienden of het thuisfront te communiceren, of - voor zij die het niet laten kunnen - om de gebeurtenissen op de aardbol op de voet te volgen. De hightech-hebbedingen vind je ook terug in de als residentiële studio's opgevatte kamers. Genummerd als pagina's uit een boek, beschikken de units over een maxi plasmatelevisie, een Maccomputer met onbeperkte breedbandaansluiting, een iPod met basisstation, dvd-speler en allerhande domotica om de kleur van het sfeerlicht en andere persoonlijke voorkeuren in te stellen. Maar ook lijf en leden komen aan bod. Naast The Lib is er The Fit. Daar staan een personal trainer in gestileerde outfit en een arsenaal aan indrukwekkende toestellen klaar voor de veeleisende bezoeker. Dat alles opgesteld in een koele omgeving van slechts 18°C, met weids uitzicht op de oceaan. Noch in de kamers, noch in The Fit, The Lib, of het restaurant The Page werd één detail over het hoofd gezien. Het uitgepuurde concept is zelfs terug te vinden in het design van het rietje, de verpakking van de koffie én de kleur van de huiscocktails. Zoals de Thaise keuken het westerse continent heeft ver-overd, staan hier Italiaanse gerechten en hamburger met friet (weliswaar kunstig gepresenteerd) als trendy food op het krijtbord. In de schaduw van de brede kruin van groene amandelbomen serveert Chef Den er met parmezaankaas bestrooide verse tagliatelle alle vongole, pesto en knapperige lams-ribbetjes met zongerijpte paprika's. Uitstekend voor wie even van de Aziatische keuken te veel heeft gehad. Ondanks het ambitieuze karakter van het project benadrukt de jonge eigenaar dat hij vooral een klein, sober en functioneel resort wil met een persoonlijk karakter en met een vernieuwende kijk op een 'exotische strandvakantie'. Want voor diegenen die het vijftig meter brede houten platform van de designtempel willen afdalen, strekt zich het kilometerslange witte strand uit langs de oceaan. De tijd echter dat dit een idyllisch verlaten Robinsonparadijsje was, is voorgoed voorbij. Rust en sereniteit moeten in dit nieuwe millennium tussen glas en beton worden gezocht. The Library, Chaweng Beach, Bo Phut, Koh Samui, www.thelibrary.name Tekst en foto's Kat De Baerdemaeker