Leo (39) is gescheiden en heeft drie kinderen die bijna even vaak bij hem als bij hun moeder verblijven. Hij leeft samen met een vrouw die nog geen kinderen heeft maar er wel zelf wil. Leo wil dat ook wel, maar stelt zich toch vragen.
...

Leo (39) is gescheiden en heeft drie kinderen die bijna even vaak bij hem als bij hun moeder verblijven. Hij leeft samen met een vrouw die nog geen kinderen heeft maar er wel zelf wil. Leo wil dat ook wel, maar stelt zich toch vragen. ?Als er nieuwe kinderen komen, zullen die voor een deel samen opgroeien met de kinderen uit mijn vorige relatie. Eén nieuw gezin wordt het nooit, maar je wil toch dat er een band groeit tussen de kinderen, dat ze een beetje in dezelfde geest worden opgevoed, ondanks het leeftijdsverschil. Je hoopt dat iedereen goed met elkaar zal kunnen opschieten en daarom moet je een beetje diplomaat zijn : jij bent de centrale figuur tussen de verschillende partijen. Je mag de relatie met je eerste kinderen niet verwaarlozen, die met je nieuwe vrouw ook niet, en je wil ook met de nieuwe kinderen een goede relatie opbouwen. En eigenlijk mag je ook de relatie met je ex-vrouw niet verwaarlozen : ik denk dat het allemaal maar kan lukken als die oké is. Misschien is de relatie tussen de biologische ouders wel de belangrijkste schakel in het hele verhaal. Je ex-vrouw moet ervan overtuigd zijn dat haar kinderen niks tekort gaan komen in dat nieuwe gezin. De kinderen uit mijn eerste huwelijk hebben een goede relatie met mijn nieuwe vrouw, maar omdat ze zelf nog geen kinderen heeft, benadert ze het opvoeden meer theoretisch. Ik ben ook nogal verdraagzaam tegenover mijn eigen kinderen : ik ken ze en hou van hen. Misschien te veel naar de zin van mijn nieuwe partner. Als ze zelf een kind heeft, zal dat wel veranderen. Ik aarzel nogal om nieuwe kinderen op de wereld te zetten : ik voel me schuldig omdat ik mijn eerste kinderen hun nest hebt ontnomen, terwijl ik een eventueel nieuw kind dat nest wél bied. Dat vind ik oneerlijk. Het nieuwe kind zal hier altijd thuis zijn, terwijl de anderen op bezoek zullen komen. Ik wil niet dat de kinderen uit mijn eerste huwelijk zich in mijn huis ook maar één seconde niet thuis zouden voelen. Ze hoeven absoluut niet te bellen om te zeggen wanneer ze komen. Ze hebben ook recht op een eigen kamer, en dat betekent dat je woning groot genoeg moet zijn. Vaak is een nieuw samengesteld gezin groter, dus moet je daar de ruimte voor hebben. Rijk hoef je niet te zijn, maar je moet er toch rekening mee houden dat het geld kost. Ook je werk is heel belangrijk. Je moet flexibel kunnen zijn, kunnen inspelen op de situaties die zich voordoen. Dat is ook belangrijk voor de relatie met je ex-vrouw. Soms zie ik alleen maar problemen en vind ik het allemaal te complex. Anderzijds mogen we niet vergeten dat er in het verleden ook veel nieuw samengestelde gezinnen bestonden, ook al werden die toen niet zo genoemd.?