In een kranteninterview ( De Morgen,19 juli 2008) vertelde topchef Peter Goossens over het zware werk en de machocultuur in restaurantkeukens. "Iemand moet het commando geven, of het wordt chaos. Dus zal ook een vrouw daarin mee moeten. Ze moet ballen aan haar lijf hebben."
...

In een kranteninterview ( De Morgen,19 juli 2008) vertelde topchef Peter Goossens over het zware werk en de machocultuur in restaurantkeukens. "Iemand moet het commando geven, of het wordt chaos. Dus zal ook een vrouw daarin mee moeten. Ze moet ballen aan haar lijf hebben." Of het nu met die ballen te maken heeft of niet, feit is dat er weinig vrouwelijke chefs zijn - dat verandert maar geleidelijk - en zeker weinig vrouwelijke topchefs. In België heeft geen enkele vrouw drie Michelinsterren, in Frankrijk slecht één : Anne-Sophie Pic. Haar grootvader veroverde in 1934 al drie sterren en haar vader viel die eer in 1973 te beurt. Het heeft veel voeten in de aarde gehad en anderhalf jaar gekost, maar uiteindelijk is Jean-Pierre Gabriel erin geslaagd om in de keuken van Anne-Sophie Pic - waar opvallend veel vrouwen werken - binnen te raken voor een reportage ("Gejaagd door perfectie", pagina 54). Jean-Pierre Gabriel, die kind aan huis is bij Peter Goossens, Heston Blumenthal en Ferran Adrià, had dit nog niet vaak meegemaakt, maar hij bleef aandringen. Toen hij haar eindelijk in Valence kon opzoeken, bleek Pic vriendelijk en interessant. Frêle ook, ver weg van het beeld van de roepende en explosieve chef. Toch hangt er ook in haar keuken een snijdende stress. "Ze is echt een gedreven perfectioniste. Voor de foto's van de gerechten die ik maakte, heeft ze telkens weer de borden een paar keer herschikt", aldus Jean-Pierre Gabriel. "Ik denk dat we nog een en ander van haar kunnen verwachten. Ze is pas laat in de keuken gekomen, maar ze is daar geleidelijk en uit het zicht van de camera's kunnen groeien." De afgelopen weken bezocht Jean-Pierre Gabriel nog andere topchefs. Zo praatte hij lang met Ferran Adrià van El Bulli over zijn toekomstplannen en over de steeds nauwere samenwerking tussen gastronomie en industrie. De neerslag van dit exclusieve gesprek leest u in ons nummer van 27 augustus. Van driesterrengastronomie naar driesterrenbier : Guinevere Claeys zet deze week koers naar Westvleteren, waar ze haar zesde werk van barmhartigheid uitvoert : de dorstigen laven (pagina 29). De trappist van de broeders van Westvleteren werd in 2005 uitgeroepen tot het beste bier ter wereld en heeft sindsdien een nog grotere cultstatus dan ervoor. De broeders bleven er echter zeer nuchter bij : ze houden vast aan een beperkte productie en het bier is niet in de handel te verkrijgen. Guinevere ging met een Nederlands koppel mee aanschuiven aan de abdijpoort en tapte Westvleteren in café In de Vrede, naast de abdij en het enige café ter wereld dat Westvleteren mag schenken. Tegen wil en dank zijn de broeders straffe marketeers.Trui Moerkerke - trui.moerkerke@knack.be