Gert De Coorde is directeur van de onafhankelijke vzw UPV-VUB ( Uitstraling Permanente Vorming). In zijn vrije uurtjes is hij bezig met muziek, beeldende kunsten en... kookkunst. Gert kreeg de culinaire interesse mee van thuis. Zijn ouders waren goede koks en daardoor is Gert De Coorde zelf ook van lekker eten gaan houden. Omdat vader en moeder graag in de keuken stonden, was er voor hem geen plaats. Hij heeft moeten wachten tot zijn studententijd om zijn kooktalent tot ontplooiing te brengen. De ...

Gert De Coorde is directeur van de onafhankelijke vzw UPV-VUB ( Uitstraling Permanente Vorming). In zijn vrije uurtjes is hij bezig met muziek, beeldende kunsten en... kookkunst. Gert kreeg de culinaire interesse mee van thuis. Zijn ouders waren goede koks en daardoor is Gert De Coorde zelf ook van lekker eten gaan houden. Omdat vader en moeder graag in de keuken stonden, was er voor hem geen plaats. Hij heeft moeten wachten tot zijn studententijd om zijn kooktalent tot ontplooiing te brengen. De ontluikende kok is begonnen met eenvoudige succesrecepten van zijn ouders, waarop hij variaties creëerde. Hij kreeg belangstelling voor pastagerechten en couscous en, wat later, voor de Baskische keuken. Die verschilt, qua kooktechnieken, niet zo veel van de Vlaamse keuken. Wel worden er heel wat andere producten gebruikt, zoals inktvis, linzen en rijst. Gert voelt dat hij als kok geëvolueerd is. Maar hij leeft te onregelmatig om elke dag te koken. Zijn kooksessies hebben vooral plaats wanneer er vrienden over de vloer komen of wanneer vrienden hem als gastkok vragen. De drie originele recepten bij dit artikel zijn bereid en gefotografeerd in de keuken van professor, kunstfilosoof en criticus Willem Elias. Hij is de man die Gert leerde genieten van de schoonheid van plastische kunsten. Gert leerde de professor op zijn beurt genieten van een mooi gedekte tafel met heerlijke gerechten en aangepaste wijnen. De hobbykok beschouwt dit soort evenementen als pure ontspanning. Hij vindt het bovendien heerlijk om op zoek te gaan naar goede producten en schrikt er niet voor terug om een maaltijd voor twintig personen te bereiden. Stress kent hij als kok niet. Zijn repertoire beperkt zich tot zaken die hij zelf echt lekker vindt. Soms laat hij zich tijdens de creatie leiden door de smaak van een wijn of zelfs van een bijzondere whisky. Laphroig-whisky heeft een geprononceerde smaak en Gert koos daarom gerookte makreel als begeleiding. In het hoofdgerecht gebruikt hij witte wijn in zijn risotto. Deze keer liet hij zich inspireren door een gerecht met pompelmoes en chorizo, dat hij proefde in Bordeaux tijdens een wijnuitstap. Zijn voorkeur gaat vaak naar mediterrane gerechten, waaraan hij een eigen, Vlaamse draai geeft door bijvoorbeeld seizoenproducten van hier te verwerken. Gert De Coorde droomt er stiekem van om ooit nog eens een gastentafel te openen, waar hij mensen kan ontvangen en kan laten genieten van zijn creaties. Bij het voorgerecht schenkt hij een glaasje Laphroig-whisky. Bij het hoofdgerecht komt een Sindo, Rueda,Castilla y Leon uit Spanje, gemaakt van vedejo- en viura-druiven (4,49 euro bij Delhaize). Pieter van Doveren I Foto's Diane Hendrikx