In de nieuwste ?Othello"-verfilming wordt de door jaloersheid verteerde Moor uit Venetië voor de eerste keer door een zwarte acteur gespeeld, Laurence Fishburne, voor de gelegenheid versierd met twee oorringen, grillige tatoeages en een raadselachtig starende blik.
...

In de nieuwste ?Othello"-verfilming wordt de door jaloersheid verteerde Moor uit Venetië voor de eerste keer door een zwarte acteur gespeeld, Laurence Fishburne, voor de gelegenheid versierd met twee oorringen, grillige tatoeages en een raadselachtig starende blik. Oliver Parker draaide zijn versie op locatie in Italië, overwegend in donkere, doem geladen paleizen en galerijen waar de camera rusteloos ronddoolt en koortsachtig de heftige emoties en perfide intriges registreert. Parkers benadering is even gestroomlijnd als simplistisch en zeker niet geschikt voor puristen (er wordt flink in de originele tekst gehakt). De tragedie van de man die zijn vrouw vermoordt omdat hij in de waan verkeert dat ze hem bedriegt met een dierbare vriend, mag dan nog vertrouwd in de oren klinken, het is het soort intens drama van de jaloersheid dat extreme emoties en passies doet oplaaien, die bovendien van alle tijden zijn. Een Shakespeare-verfilming staat of valt natuurlijk met de vertolkingen en die zijn van zeer ongelijke kwaliteit. De beste prestatie komt van Kenneth Branagh als de doortrapte Iago die Othello's geloof in zijn bruid Desdemona aan het wankelen brengt. De Britse acteur stort zich gretig in de Elizabethaanse retoriek. Hij richt zich voortdurend tot de toeschouwer, maakt ons de medeplichtige van zijn listen en verraad, en laat de verzen smelten in zijn mond, alsof het zoete delicatessen zijn, terwijl het om giftige dolksteken gaat waarmee hij de twee hartstochtelijke geliefden ten gronde richt. De vertolking van Fishburne is problematisch. Hij voelt zich duidelijk onwennig met zijn klassieke tekst soms lijkt hij meer op een rapper uit BrookLyn dan een tragische edelman maar hij groeit in zijn rol en tijdens zijn aangrijpende afscheidsrede heeft hij eindelijk de toeschouwer in zijn greep. De Zwitserse actrice Irene Jacob is echter een regelrechte ramp, ze debiteert haar dialogen met een zwaar Frans accent, zonder dat ze echt lijkt te begrijpen wat zwaarwichtigs ze allemaal uitkraamt. Als u echt een zuiver filmische interpretatie van ?Othello" wil zien, probeer dan de weergaloze versie van Orson Welles uit 1952. ?Othello"van Oliver Parker, met Laurence Fishburne, Irene Jacob, Kenneth Branagh, Gabrielle Ferzetti, Pierre Vaneck.Fishburne, Jacob en Branagh in Othello : drama van de jaloersheid. Van Damme in Sudden Death : de held trappelt ter plaatse.