De sfeer is die van een selecte Britse mannenclub en in de trappenhal van het vier verdiepingen tellende gebouw uit de jaren twintig hangen New Yorkse sfeerfoto's uit de fifties van modefotograaf Saul Leiter. In de nieuwe herenboetiek Hermès Man on Madison (690), pal tegenover het Maison Hermès (Madison Avenue 691), is de volledige mannencollectie van het Parijse modehuis te vinden : van hemden en dassen beneden, lederwaren en sportkleding, pakken, jassen en broeken tot het maatwerk en bijzondere bestellingen op de bovenste etage.
...

De sfeer is die van een selecte Britse mannenclub en in de trappenhal van het vier verdiepingen tellende gebouw uit de jaren twintig hangen New Yorkse sfeerfoto's uit de fifties van modefotograaf Saul Leiter. In de nieuwe herenboetiek Hermès Man on Madison (690), pal tegenover het Maison Hermès (Madison Avenue 691), is de volledige mannencollectie van het Parijse modehuis te vinden : van hemden en dassen beneden, lederwaren en sportkleding, pakken, jassen en broeken tot het maatwerk en bijzondere bestellingen op de bovenste etage. Al meer dan twintig jaar is Véronique Nichanian bij Hermès verantwoordelijk voor de prêt-à-porterlijn voor mannen. Het gevoel voor sobere, grafische esthetiek dat zij van huis uit meekreeg, sluit perfect aan bij de protestantse origine van de Franse zadelmaker Hermès. "De elegantie van mijn vader, die een zeer strikt man was, heeft mij sterk getekend. Hij parfumeerde bijvoorbeeld wel zijn zakdoek maar gebruikte verder nooit parfum. Een subtiel detail maar het is mij altijd bijgebleven", vertelt Nichanian. Ook reizen, vooral naar Japan - dat zij leerde kennen begin jaren tachtig toen ze werkte voor Nino Cerruti - hebben haar esthetisch gevoel aangescherpt. "Het strakke, nauwgezette van de Japanse cultuur spreekt mij enorm aan. Overdaad en froufrou zijn aan mij niet besteed. Misschien daarom dat ik zo gelukkig ben in de mannenmode." "Haar defilés zijn een manifest tegen 'kledingboulimie' en geforceerde vernieuwing", schreef filosoof Dominique Quessada vorig jaar in een speciale editie van de krant Libération. Beter kon het wellicht niet worden verwoord. Véronique Nichanian bevestigt : "Al veertig collecties lang gaat het eigenlijk om dezelfde basisgarderobe die telkens wat verrijkt wordt. Zonder dat er iets wordt weggegooid. Er zit wel een evolutie in. Doordat ik mijn inspiratie niet haal uit de nieuwste film, Afrikaanse motieven of schilderijen van Matisse, zijn mijn stukken gemakkelijk combineerbaar. Ik noem ze duurzaam. Ik werk op de klassieke mannenissues, stoffen, materialen, vormen. Die zijn mijn enige leidraad." Hermès is niet bestemd voor elke beurs. Maar liever dan het woord 'duur' te gebruiken, spreekt men in het Parijse huis van 'kostbaar'. "Mode, daar speel je mee maar ze verveelt snel, demodeert", zegt Véronique Nichanian. "Die prijzen zijn 'consumptieprijzen'. Als je iets van Hermès koopt, is dat omdat je het naar waarde schat, de kwaliteit waardeert. Onze stukken zijn kostbaar omdat alles eraan uitzonderlijk is, van de stoffen tot de behandeling, afwerking en details." Een filosofie die met het jaar meer loont. In volle crisis, in 2009, steeg de omzet van de groep zelfs met 8,5 procent. Zoals Véronique Nichanian zelf, die ingetogen en terughoudend overkomt, staat Hermès voor discrete luxe, wars van snobisme. "Raffinement is een levenshouding", zegt ze. "Snobisme is gericht op het oog van de ander. Dat interesseert mij niet. Daarom gebruik ik ook geen logo, dat zou zeggen : 'Kijk eens wat een duur jasje ik aanheb !" Haar lente/zomercollectie 2010 illustreert perfect deze stelling : ze oogt erg aantrekkelijk met een soepele elegantie, vloeiend vallende broeken en hemden in natuurlijke tinten van aarde, gras en lucht."Ik hecht veel belang aan details. Op dat gebied ben ik zeer veeleisend, op het randje van het maniakale. Ook voor wat niet zichtbaar is. Want je maakt toch iets dat een bepaalde persoon zal dragen. Er ontstaat zelfs een soort intimiteit met die persoon voor wie ik ontwerp, maar die ik nooit zal kennen. Het is misschien een poëtische draai die ik aan mijn werk geef, maar het verklaart waarom ik zo minutieus ben." Kan de Hermèsman ook nog lachen om zichzelf ? "Dat hoop ik alleszins, want anders wordt hij wel erg vervelend. Je moet jezelf trouwens nooit te veel au sérieux nemen", besluit Véronique Nichanian. "Daarom heb ik ook een zwak voor 'smaakfoutjes'. Die maken net de charme van iemand uit. Wie niet bepaald perfect is, kan ongelofelijk verleidelijk en ontroerend zijn. Dat geldt ook voor foute kledij. Dat is geen drama." - Jean-Louis Dumas, voormalig CEO van Hermès, heeft in 2006 de fakkel doorgegeven aan Patrick Thomas. Zoon Pierre-Alexis Dumas is sinds februari 2009 algemeen artistiek directeur. Hij is de vijfde generatie die aan het hoofd staat van het Parijse modehuis aan de Faubourg Saint Honoré 24. Info : www.hermes.com Door Baudouin Galler