Om wijn te doen schuimen, volstaat een tweede gisting op fles : de 'traditionele methode' met smaakgevend gistcontact. Die tweede gisting kan ook in een grote druktank gebeuren. We spreken dan van de Charmat-methode : zie de vorige editie van deze rubriek.
...

Om wijn te doen schuimen, volstaat een tweede gisting op fles : de 'traditionele methode' met smaakgevend gistcontact. Die tweede gisting kan ook in een grote druktank gebeuren. We spreken dan van de Charmat-methode : zie de vorige editie van deze rubriek. Het kan echter nog eenvoudiger en zonder tweede gisting, door koolzuur onder druk in wijn te doen oplossen en dan te bottelen met tegendruk. Dan krijg je echter gasbeladenheid, zoals bij spuitwater : bij het uitschenken vormen zich grote openspattende bellen en het schuimeffect is niet persistent. Bij het echte werk op de fles is het resulterende koolzuurgas enigszins gebonden, waardoor het wat moeilijker en trager in fijnere belletjes opborrelt als bij uitschenken de druk wegvalt. Daarom worden fijnere belletjes geassocieerd met kwaliteit. Vanaf 1980 werd, onder druk van de Europese Commissie en de champagnelobby, de term 'méthode champenoise' voor een schuimwijnproductie met een tweede gisting op fles vervangen door 'méthode traditionnelle'. In 1990 werd in Frankijk de appellation 'crémant' ingevoerd met enkele opgelegde regels zoals : het persen van hele trossen, een maximum persrendement van honderd liter sap per honderdvijftig kilo druiven, een maximum aan zwaveldioxide van honderdvijftig milligram per liter en minstens negen maanden contact met de gistrest. Tijdens die contacttijd gaat de gistrest in autolyse : ze ontbindt enzymatisch en maakt fijne aminozuren vrij die een frisse florale smaak voeren, typisch voor gelagerde schuimwijn of champagne. Het zou tenminste typisch moéten zijn. De autolyse komt immers maar goed op gang na een lagertijd van twaalf maanden. De bij wet opgelegde lagertijden van negen maanden en zelfs twaalf maanden zijn dus onzin want ze veroordelen deze schuimwijnen tot de status van peperdure spuitwaterlimonades. De grote champagnes lageren dan ook minstens drie jaar. Krug zelfs vijf jaar. Het kan interessant zijn deze haast smaakloze schuimwijnen te gebruiken als verfrisser in smaakvolle droge witte wijn : een zogeheten 'half-en-half'. Het parelen is dan minder agressief en voegt smaak toe aan de witte wijn. Dit type schuimwijn kan zelfs ingevroren worden in kleine blokjes. Je krijgt dan een borrelend effect 'on the rocks', zonder het verdunningseffect van ijsblokjes. Lichtgele nuance, redelijk persistente fijne pareling. Neus van gewone kleine chardonnaywijn. Smaak van een frisse oppervlakkige tafelwijn. COLRUYT : 8,15 EURO. Intense rode kleur, geen fijne pareling. Neus van klein rood fruit. De smaak is zoetig met een fruitaccent. Simpel. COLRUYT : 8,29 EURO. Kleur van rosé en een korte fijne pare-ling. Neus van rood fruit. Aangename smaak, eenvoudig fris. Aperitiefwijn. CARREFOUR : 8,79 EURO. Heel lichte zalmkleur en een persistente fijne pareling. Neus vol karakter en diepte. Stevige smaak met zachte lengte. Tafelrosé. CARREFOUR : 7,69 EURO. Lichte zalmkleur en fijne pareling. Neus van rood fruit met zelfs wat finesse. De smaak is aangenaam fris en eenvoudig. Aperitiefrosé. DELHAIZE : 10,45 EURO. Frisse kleur van witte wijn, fijne pareling. De smaak is van eenvoudige witte tafelwijn. DELHAIZE : 9,55 EURO. NEDERLANDS OP HET TEGENETIKET. DOOR HERWIG VAN HOVE & FOTO'S MICHEL VAEREWIJCK