Het historische haventje Veere op Walcheren, ooit houder van het alleenrecht op de handel in Schotse wol, heeft een kerk die zo groot is dat ze huisjes haast wegduwt. De Schotse huizen op de kade getuigen van die roemrijke tijd, samen met het oude stadhuis en zijn heldere carillon. De Campveerse Toren werd halverwege de veertiende eeuw gebouwd als onderdeel van de vesting. Eeuwenlang was in de toren de stadsherberg gehuisvest. In de zestiende eeuw richtte stadhouder Willem van Oranje hier twee keer een weelderig bruiloftsmaal aan, voor zijn derde en zijn vierde huwelijk met respectievelijk Anna van Saksen en Louise de Coligny. Over de uitgesleten arduinen trap naar het restaurant op de eerste verdieping passeerde meer dan zeven eeuwen Nederlandse...

Het historische haventje Veere op Walcheren, ooit houder van het alleenrecht op de handel in Schotse wol, heeft een kerk die zo groot is dat ze huisjes haast wegduwt. De Schotse huizen op de kade getuigen van die roemrijke tijd, samen met het oude stadhuis en zijn heldere carillon. De Campveerse Toren werd halverwege de veertiende eeuw gebouwd als onderdeel van de vesting. Eeuwenlang was in de toren de stadsherberg gehuisvest. In de zestiende eeuw richtte stadhouder Willem van Oranje hier twee keer een weelderig bruiloftsmaal aan, voor zijn derde en zijn vierde huwelijk met respectievelijk Anna van Saksen en Louise de Coligny. Over de uitgesleten arduinen trap naar het restaurant op de eerste verdieping passeerde meer dan zeven eeuwen Nederlandse geschiedenis. Koningen, prinsen en sterren zijn hier naar boven geklommen om door de ramen uit te zien over het water. Ook de Nederlandse koningin, die markiezin van Veere is, en de kroonprins komen hier graag. De herberg zelf is meer dan vijfhonderd jaar oud. Hij werd nog niet zo lang geleden door de stad Veere voor één symbolische euro verkocht aan Vereniging Hendrick de Keyser, die al sinds 1918 historische huizen in Nederland verwerft, in stand houdt en verhuurt. Toch was Hendrina Van Cranenburgh aanvankelijk verontwaardigd over het feit dat het stadsbestuur dit monument uit handen gaf. De symbolische euro staat ingelijst in een vitrinekastje in de gelagzaal. Vader Henk van Cranenburgh was erin geslaagd om de historische maar populaire stadsherberg, die hij eind jaren veertig in handen nam, op te werken tot een gereputeerd hotel waar kunstenaars uit de lage landen graag verbleven en feestvierden. De gastenboeken zijn alleen daarom al de moeite van het inkijken waard. Aan de muren van het etablissement hangen ook veel doeken en tekeningen van de vrienden van het huis. Hendrina Van Cranenburgh heeft veel respect voor het werk van haar vader, maar sinds haar aantreden in 1999 waait er toch een nieuwe wind door de Toren en dat was hard nodig. Er is wat stof en oubolligheid weggeblazen. De kamers, vier in het historische gebouw en tien in huizen die op een paar stappen van de voordeur liggen, werden weelderig, comfortabel en met veel smaak heringericht en van hedendaags comfort voorzien. Onze elegante zwart-witte kamer in Maris Stella had uitzicht op het Veerse Meer met zijn wisselende licht en op de af en aan varende plezierboten, de jachtclub van Veere is immers vlakbij. Geen groter genoegen voor een gast dan bij ondergaande zon in een van de drie erkertjes van het restaurant te zitten. De historische schouw, de oude toog, de verweerde plankenvloer, niets kan wedijveren met het licht en het water buiten. Weinig plekken zijn romantischer dan dit restaurant van een van Nederlands Romantikhotels. De keuken van de Campveerse Toren doet de streekproducten eer aan. Paling met een puree waarin lamsoor en garnaaltjes zijn verwerkt, fricassee van Oosterscheldekreeft met risotto en asperges, Zeeuws zuiglam, het is allemaal even puur en eerlijk van smaak. Er wordt naar Belgische normen 's avonds wel vroeg gegeten, tussen 6 en 9 uur. Vooral omdat later op de avond in Veere niet veel meer te beleven valt. U kunt eventueel nog hogerop naar de gelagzaal van de herberg trekken voor een afzakkertje of naar een van de terrassen op het groen marktplein. Als u geluk heeft, is er nog een concert in de monumentale kerk. Wie na de maaltijd nog zin heeft in een wandeling, kan het Beatrixbruggetje over en vanaf de overkant van de vaargeul, op het bastion, met wat meer afstand kijken naar de Campveerse Toren in zijn volle glorie. Een goede raad voor slechte slapers : neem oordopjes mee, want het carillon op het oude stadhuis klatert om het halfuur over de daken van Veere. Door Tessa Vermeiren