Dik een week had ik dit jaar nodig om af te kicken van De slimste mens ter wereld. De ontwenningsverschijnselen waren ronduit zorgwekkend : klokslag 22 uur op Eén afstemmen en vervolgens van onder een doorstikt dekentje onsamenhangende kreten slaken : "Billy Connolly !", "station van Aalst !", "Stammheimgevangenis !", "tomaten, sla, uien, wortelen, prei !", "Ahmadinejad !". Thuis op mijn bankstel ben ik namelijk een geweldig quizbeest. Zeker in gezelschap. In je eentje trefwoorden tegen een televisiescherm schreeuwen is trouwens een tikkeltje pathetisch. Waartoe dient quizzen anders dan om je naasten te overbluffen...