De marktkramers klagen. Het gaat niet meer zo goed in de stiel, het aantal huisvrouwen daalt. Almaar minder vrouwen hebben op een maandag- of woensdagochtend tijd om tussen de kramen te slenteren. Da's jammer, zegt hun voorzitter, want de markt heeft voordelen. De klant krijgt bijvoorbeeld meer uitleg bij het product dat hij of zij koopt.

Het is waar, ook wij betreuren die evolutie. Markten op zondag of 's avonds na de kantooruren kunnen een oplossing zijn, maar een marktkramer is ook maar een mens, ik neem aan dat hij net zoals iedereen 's zondags in zijn tuin wil werken en 's avonds voor zijn televisie wil zitten.

Gelukkig is er Jo. Door ooit de video fout te programmeren ben ik bij De Shoplijn uitgekomen. Wel, ik kan daar uren naar kijken. Allerlei producten, waarvan ik het bestaan niet vermoedde, worden hier uitvoerig voorgesteld. De slank-riem bijvoorbeeld, een riem waarvan de gesp begint te trillen als je je buik niet intrekt. Meteen krijgen we twee tevreden klanten in beeld. Vrouwen zoals u en ik, niet van die hoogblonde jonge dellen met een waterval van haren en een lichaam waar een slank-riem niets aan kan verbeteren. Ik geloofde Mieke, een enthousiaste gebruikster, toen ze zei dat het apparaat verslavend was.

Wat ook waardering afdwingt, is de zelfopoffering van de verkopers. Een mevrouw die een zelfbruiningscrème aan de man brengt en zich niet te beroerd voelt om met één bruin en één wit been het effect te demonstreren. Of de mevrouw in kamerjas die voor ons gewoon eventjes haar benen onthaart. Ik wil de eerste marktkramer nog zien die zich in kamerjas zet en voor een samengetroepte menigte zijn kuiten epileert.

Bovendien is dat programma geweldig roldoorbrekend. Een man die fantastische plastic dozen verkoopt voor in de koelkast. Hij heeft onder meer een sladoos met luchtcirculatie meegebracht. Misschien staan die dozen ook wel in de supermarkten, maar geen mens maakt je er attent op dat er lucht kan in circuleren. Hier wel. Norbert legt dat allemaal uit. De attente schat vertelt er zelfs bij dat je je nagels niet scheurt bij het afhalen van de deksels.

Of Pierre die met microvezels de ramen zeemt. Ik heb dat marktkramers ook al zien doen, maar Pierre haalt de ene lap na de andere te voorschijn en je moet hem tegenhouden of hij doet het hele huis. Ook veelbelovend lijkt me de smulset, een toestel dat zowel croque-monsieurs als wafels kan bakken, ook die wordt voorgesteld door alweer zo'n leuke man.

Geregeld zit er iets interessants tussen voor jongens: een spuitpistool, of een gecombineerde slijpschijf met schuurborstel. Het knutselassortiment wordt nog altijd door mannen gepresenteerd. Een vrouw die vlotjes de wipzaag hanteert, dat is misschien een stap te ver. Ik ben behoorlijk geëmancipeerd, maar ga ook niet uit vrije wil deuken uit het koetswerk van mijn auto slaan. Dus voorlopig blijft dat segment in handen van mannen in van die gezellige flanellen hemden met grote ruiten.

Het spijt me voor de voorzitter van de Nationale Groepering van de Ambulante Handel, maar dit programma heeft zijn voordelen. Op de markt ging ik bij zo'n standwerker altijd op de laatste rij staan. En vragen stellen deed ik zeker niet. Ik was namelijk als de dood dat de man zich tot mij persoonlijk zou richten, waarna ik geheid met een of ander toestel naar huis zou gaan. Iets waarmee hij de hele ochtend als een razende tonnen aardappelen tot frietjes of geribbelde schijfjes had verwerkt, maar waar ik thuis geen kant mee op kon. Hier heb ik het allemaal vanaf de eerste rij. Elk uur van de dag. Jo stelt alle vragen.

Na twee uur kijken en twaalf demonstraties heb ik nog helemaal niks gekocht! Al heb ik even getwijfeld bij de microvezels. Maar zonder Pierre ben ik daar helemaal niks mee.

FRIEDA VAN WIJCK