het was lange tijd mijn droom om een flat te vinden met uitzicht over heel Brussel", vertelt de bewoner van deze plek in Molenbeek. "Een speld in een hooiberg, besefte ik. Tijdens mijn zoektocht botste ik op deze industriële ruimte in een voormalige fabriek van verwarmingstoestellen. Er waren twee mooie terrassen met uitzicht op een deel van Brussel, maar ook op groene achtertuinen en een rustige binnenplaats. En vooral : het geheel werd casco verkocht. Je kon alles dus volledig indelen en afwerken naar je zin. Ook al was het uitzicht nog niet honderd procent wat ik zocht, mijn vriendin en ik besloten de loft toch te kopen."
...

het was lange tijd mijn droom om een flat te vinden met uitzicht over heel Brussel", vertelt de bewoner van deze plek in Molenbeek. "Een speld in een hooiberg, besefte ik. Tijdens mijn zoektocht botste ik op deze industriële ruimte in een voormalige fabriek van verwarmingstoestellen. Er waren twee mooie terrassen met uitzicht op een deel van Brussel, maar ook op groene achtertuinen en een rustige binnenplaats. En vooral : het geheel werd casco verkocht. Je kon alles dus volledig indelen en afwerken naar je zin. Ook al was het uitzicht nog niet honderd procent wat ik zocht, mijn vriendin en ik besloten de loft toch te kopen." Om er een heldere en aangename woonplek te maken, waren er een paar structurele aanpassingen nodig. De bewoners spraken daarvoor Jan De Vylder aan. "Van bij het begin was het duidelijk dat alles zoveel mogelijk moest blijven zoals het was, in zijn ruwe vorm", vertelt de architect. "Vooral het lijnenspel van de betonnen zuilen en dwarse balken aan het plafond vond ik interessant. Het tekent de ruimte, geeft ze identiteit. Door sommige vlakken en balken wit te schilderen en andere niet, heb ik die structuur proberen te verduidelijken. Op een aantal balken zijn ook spiegels aangebracht, waardoor de perspectieven nog levendiger worden." Ook al wou de architect de plek zo oorspronkelijk mogelijk laten, toch waren een paar ingrepen onvermijdelijk. "De loft bestaat uit twee verdiepingen, maar die stonden niet in verbinding met elkaar. Dat is nu opgelost door centraal een grote opening te maken en een trap te installeren. Daardoor krijgt de onderste ruimte meteen ook veel meer licht binnen en voelt het geheel veel opener aan." Een ander minpunt was het grote matglazen raam. Jan De Vylder : "Matglas laat wel licht door, maar geeft geen gevoel van vrijheid. Daarom heb ik het vervangen door transparant glas. Dat betekende dat het raam 1,60 meter naar binnen moest inspringen om inkijk bij de buren te vermijden." Wat op het eerste gezicht een beperking leek, wist de architect om te buigen tot een voordeel. "We hebben van de insprong meteen een binnentuin gemaakt die uitkijkt op een prachtige boom." De enige structurele ingreep die dan nog moest gebeuren, was afzonderlijke ruimtes creëren voor slaap- en badkamer. "De bewoners en ik hebben even getwijfeld over de plaats van die vertrekken. Uiteindelijk hebben we beslist om ze beneden onder te brengen, achter een wand van berkenmultiplex. Op die manier kon de bovenste verdieping, die een nog mooiere lichtinval en een nog mooier uitzicht heeft, volledig dienstdoen als zit- en werkhoek." De inrichting is, in lijn met de architectuur, vrij rudimentair gehouden. Zo bestaat de keuken uit een basic structuur van staal en berkenhout en een blad van Portugese tegels, de wandkasten zijn eenvoudige stalen rekken. Dat de plek toch heel warm aanvoelt, heeft veel te maken met de persoonlijke aankleding : tweedehandsmeubels waar een verhaal aan vasthangt, objecten meegebracht van op reis, en unieke stukken van de hand van bevriende kunstenaars. De monumentale stalen haard in de zithoek is zo'n pièce unique. "De vader van mijn vriendin, een beeldhouwer die in Genève woont, heeft deze haard speciaal voor ons gemaakt", vertelt de bewoner. "Het was niet evident om de 600 kilo zware sculptuur hier te krijgen, maar de warmte die de haard verspreidt, is onvergelijkbaar. De zithoek is absoluut onze favoriete plek op winterdagen." Op warme zomerdagen zitten de bewoners nog een verdieping hoger, op het dakterras. "Pas nadat we de loft hadden gekocht, besefte ik dat ik van het dak een mooi terras kon maken. Met uitzicht over heel Brussel. Mijn droom is dus toch nog uitgekomen !" DOOR SISKA VERSTRAETEHelemaal boven maakten de bewoners nog een dakterras, met uitzicht over heel Brussel.