De afgelopen weken zijn er weer tal van lijstjes verschenen over waar je in 2011 toch zeker op reis moet gaan. Zuid-Amerika, Azië, Afrika ! Verder betreffen de reistrends ook de manier waarop je kunt gaan reizen : met de trein, met de fiets, naar ecohotels, kookreizen, reizen waar je vrijwilligerswerk doet.
...

De afgelopen weken zijn er weer tal van lijstjes verschenen over waar je in 2011 toch zeker op reis moet gaan. Zuid-Amerika, Azië, Afrika ! Verder betreffen de reistrends ook de manier waarop je kunt gaan reizen : met de trein, met de fiets, naar ecohotels, kookreizen, reizen waar je vrijwilligerswerk doet. L'embarras du choix dus, een mens zou er reisstress van krijgen. Gelukkig kunnen we een paar dingen gemakkelijk afvinken : Gent werd door Lonely Planet als een van de tien in 2011 te bezoeken steden op de lijst gezet. Antwerpen kreeg van The New York Times de veertiende plaats op een lijst van 41 must-sees. De stad dankt die vermelding voornamelijk aan haar reputatie als modestad. Diezelfde New York Times brengt ook het verhaal van een bierroute door België, die natuurlijk begint in Westvleteren, gezien de trappist van de St.-Sixtusabdij uitgeroepen werd tot beste bier ter wereld. Trouwens, het kan wat hebben, toerist zijn in eigen land. Een collega die nochtans opgroeide in Brugge, ging er afgelopen zomer eens met een bootje op de reien varen, tussen horden Japanse bezoekers. Ze vond het een openbaring, zo had ze de stad nooit eerder gezien. Buitenlandse vrienden gids ik wel eens in Antwerpen of Brussel en ook dat is telkens een ontdekking. Want wanneer neemt een mens anders de moeite om bijvoorbeeld het Atomium te bezoeken ? Maar meer nog dan over de bestemmingen, zijn de verschillende spelers op de reismarkt het erover eens dat het gebruik van sociale media helemaal 2011 is. Mensen zoeken via sociale media of allerhande reissites informatie op maat. Ik boek inderdaad geen hotel meer zonder eerst op Tripadvisor of Bookings.com de commentaren van andere reizigers gelezen te hebben. Dat vergt natuurlijk tijd en enige psychologie. Want van sommige negatieve opmerkingen kun je je afvragen of het echt om een probleem ging, dan wel of de toerist in kwestie gewoon een zeur was. Intussen ontstaan er steeds gespecialiseerdere sites - met een minder groot aanbod, maar wel zorgvuldig uitgekiend - die reizigers het bos door de bomen moeten helpen zien. Uit het Travel Trends 2011 rapport van online marketeer Travelmedia, haal ik nog het begrip inspiratie engine, een site als wanderfly.com waar je je profiel, budget en tijdschema moet invullen en dan suggesties krijgt. Eerlijk, het resultaat viel tegen : ik zou deze zomer naar Tarragona in Spanje reizen (tot daar oké), met Air France via Parijs. In elk geval zouden de vier vliegtickets beduidend meer kosten dan een doorsnee gezinsvakantie. Surfend ontdek ik heel wat informatie die ik ook in een brochure of traditionele reisgids kon vinden, min de commentaren dan. Maar dat we eenmaal ter plaatse met onze smartphone, i-Pad of andere tabletcomputer allerlei info zullen opvragen of een restaurant of museum reserveren, lijkt me evident. Mijn reisplannen voor deze zomer zijn nog niet concreet. Een onbekende bestemming of toch maar weer dezelfde kant op ? Surfen of het oude visitekaartje van de websiteloze gîte-eigenaars bovenhalen ? Mogelijkheden zat ! trui.moerkerke@knack.be Trui MoerkerkeGAAN DIE COMMENTAREN VAN ANDERE REIZIGERS OVER ECHTE PROBLEMEN, OF KOMEN ZE VAN ZEURPIETEN ?