" Ça tourne." December 2008. In een oud Parijs theater wordt een prestigieuze scène opgenomen uit de film Coco avant Chanel. Het geroezemoes valt stil. Weggezakt in onze stoeltjes lijken we een eeuw terug gekatapulteerd. Voor ons zit een tweehonderdtal figuranten : heren in smoking en dames in barokke gewaden en impressionante hoeden. In dat gezelschap valt één dame uit de toon, een tengere vrouw, sober gekleed : grijze deux-pièces, mannelijke leren koffer en donkere, eenvoudige herenhoed. Plots stapt ze de zaal uit en duikt ze de coulissen in, druk gesticulerend naar Emilienne, de komische diva on stage, met de dringende vraag haar hoedje - een ontwerp van de dame in kwestie - te dragen zoals het hoort, en niet zoals de Parijse beau monde vindt dat het moet. Het is de jonge Coco, die is opgestaan uit haar trieste wezenjeugd en die zich manifesteert als beginnende trendsetter.
...