Deze reis begint zoals elke reis in een voormalig communistisch land. Met Grote Woorden Met Hoofdletters. Na een gedegen controle aan de Thaise grens rijden we in een minibusje over de Friendship Bridge Laos binnen, en straks wordt er getoost op de Vriendschap Onder De Volkeren. Vervolgens kruipt ons vehikel in een sukkelachtig tempo langs de stoffige weg en door de diepe kuilen naar de hoofdstad van het land van de franchipaniers. Het contrast met Thailand kan nauwelijks groter zijn: de Laotiaanse hoofdstad Vientiane lijkt op een vergeten dorp uit de jaren '50, een versleten filmdecor waardoorheen aftandse vrachtwagens en min of meer moderne auto's rijden. Een decor waaraan her en der een nieuw maar wat stijlloos gebouw is toegevoegd, zoals het hotel Lao Plaza. Het is een veeleer sombere, koloniale provinciestad met toefjes lila lichtreclames.
...