De woning van de schilder Marco Sala ligt op het noordelijkste punt van het Griekse eiland Rodos, te midden van de smalle, schaduwrijke straatjes van de gelijknamige hoofdstad. Het palazzo is een oud stenen gebouw met een binnenkoer en ruime, lichte, hoge vertrekken. Beneden zijn de muren okergeel geverfd en zorgt een stenen vloer voor wat koelte. Boven zijn de plafonds en het cederhouten parket nog in hun oorspronkelijke staat en kregen de muren van de verschillende vertrekken telkens een andere kleur. Bij de inrichting legde de bewoner oosterse accenten, waarmee hij wil verwijzen naar het Byzantijnse en Turkse verleden van het eiland. Het overvloedig gebruik van stoffen speelt daarbij een belangrijke rol.
...

De woning van de schilder Marco Sala ligt op het noordelijkste punt van het Griekse eiland Rodos, te midden van de smalle, schaduwrijke straatjes van de gelijknamige hoofdstad. Het palazzo is een oud stenen gebouw met een binnenkoer en ruime, lichte, hoge vertrekken. Beneden zijn de muren okergeel geverfd en zorgt een stenen vloer voor wat koelte. Boven zijn de plafonds en het cederhouten parket nog in hun oorspronkelijke staat en kregen de muren van de verschillende vertrekken telkens een andere kleur. Bij de inrichting legde de bewoner oosterse accenten, waarmee hij wil verwijzen naar het Byzantijnse en Turkse verleden van het eiland. Het overvloedig gebruik van stoffen speelt daarbij een belangrijke rol. Dat wordt al meteen duidelijk in de hal, met een Tunesische bruidssluier aan de muur en een Noord-Afrikaanse kilim op de vloer. Een prachtig decor voor de tentoonstellingen die hier af en toe worden georganiseerd. Het is heerlijk niksen in deze elegante ruimte, waarin nog een kleine sofa staat in de typische Cycladen-stijl, twee kamerschermen in esdoornen houtsnijwerk, een Italiaanse staande klok en een oude aarden kruik waarin vroeger olie werd bewaard. De keuken oogt heel wat soberder. De schaarse meubelen zijn vooral praktisch. Aan de muur hangt een rek voor het vaatwerk en verder staan er enkel een tafel met marmeren blad en donkere stoelen in de stijl van het eiland. Voor de warme sfeer zorgen hier vooral de okergele muren. Een gemetseld portiekje met een gootsteen en een barbecue doet dienst als verbinding tussen de keuken en de binnenkoer. Een heerlijk open plekje waar bij mooi weer in openlucht giros en souvlaki bereid en gegeten kunnen worden. Het zijn vooral de mediterrane geuren en kleuren die het koertje zo aangenaam maken. Bij de eerste lentezon bloeit er de citroenplant en op hete dagen zorgen de groene bladeren van de granaatappelboom er voor voldoende schaduw. De vloer van het binnentuintje is volgens de ambachtelijke krokalia-tradities van het eiland aangelegd: de steentjes, afkomstig uit de zee, vormen sierlijke, geometrische motieven, in dit geval een zon. Om ten volle van die zon te kunnen genieten, werd het koertje bemeubeld met een ligstoel in opzichtige kleuren, twee tafeltjes met een marmeren blad en een divan in Cycladen-stijl die overtrokken is met dezelfde Indiase stof als het zonnescherm. De oriëntaalse sfeer is ook op de eerste verdieping prominent aanwezig. In het salon, dat uitkijkt op de binnentuin, vallen weer de zachte, rijkelijk bewerkte, luxueuze stoffen op. Een mengeling van katoen, linnen, zijde, gaas en wol. De meeste daarvan kocht Sala op het eiland zelf, voor andere trok hij naar bazaars in Turkije of Tunesië of naar soeks in Marokko. Hij zocht vooral kilims, wandtapijten, gordijnen en bekleding voor bedden en kussens. Het gaat steeds om originele stukken, enkel de streepjesstof voor de divans in Moorse stijl in de conversatiehoek werd vervaardigd in een Atheens matrassenbedrijf. De muren van deze ruimte zijn bewust niet geschilderd om de kwetsuren en de sleet van de voorbije eeuwen zichtbaar te maken.In Sala's ruime slaapkamer stroomt het licht binnen door twee grote ramen en drie kleine, zeer oude raampjes hoog in de muur. Een baldakijn met muskietennet uit katoengaas en een Tunesisch wandtapijt met gouddraad geven de plaats een romantisch tintje. Net als in het salon wordt ook hier de oosterse noot subtiel benadukt door een antiek Marokkaans theeservies, en door kandelaars en vazen. Een elegante toilettafel naast de deur met daarboven een spiegel in geëmailleerd ijzer vervolledigt het geheel. Hetzelfde doordachte spel van licht en kleuren, lijnen en vormen is terug te vinden in de gastenkamer. Hoewel ze iets soberder is van inrichting, ziet ook die er erg gezellig en sfeervol uit. Tegenover de ouderlijke slaapkamer leidt een gang naar een eenvoudige badkamer en een keukentje. Wat hier vooral opvalt, zijn de kleuren: een afwisseling van donker en vrolijk zet binnenshuis het zuiderse spel van licht en schaduw voort. De subtiele toets van de schilder, die hier tegelijk zijn inspiratie opdoet en botviert.Productie Vega / Bewerking Jan Haeverans / Foto's Gianni Basso