Het werkt. Omdat het beweegt. Honderdduizenden mensen zijn erop neergestreken. En bleven zitten, kijken, babbelen." Interieurarchitect en ontwerper Frans Van Praet was zelf wat verrast door de aantrekkingskracht van zijn waterbank. Hij heeft nog pret als hij eraan terugdenkt: "Toen Luc Van den Brande en Eric Van Rompuy op bezoek waren in het paviljoen, gingen we voor de pers samen poseren op de bank. De een na de ander gaat zitten, de bank beweegt mee, en opeens zegt Van den Brande tegen zijn vrouw: 'Kom hier eens zitten, dan gaan we samen wippen met Frans'." Hetzelfde deed zich voor met Mieke Vogels en de voorzitter van de Antwerpse Kamer van Koophandel. Dat is het plezierige van de bank, dat hij ontmoetingen vergemakkelijkt. Door het golfcontact tussen de gebruikers nodigt hij uit...

Het werkt. Omdat het beweegt. Honderdduizenden mensen zijn erop neergestreken. En bleven zitten, kijken, babbelen." Interieurarchitect en ontwerper Frans Van Praet was zelf wat verrast door de aantrekkingskracht van zijn waterbank. Hij heeft nog pret als hij eraan terugdenkt: "Toen Luc Van den Brande en Eric Van Rompuy op bezoek waren in het paviljoen, gingen we voor de pers samen poseren op de bank. De een na de ander gaat zitten, de bank beweegt mee, en opeens zegt Van den Brande tegen zijn vrouw: 'Kom hier eens zitten, dan gaan we samen wippen met Frans'." Hetzelfde deed zich voor met Mieke Vogels en de voorzitter van de Antwerpse Kamer van Koophandel. Dat is het plezierige van de bank, dat hij ontmoetingen vergemakkelijkt. Door het golfcontact tussen de gebruikers nodigt hij uit tot communicatie. Hij breekt het ijs. De boodschap die hij moest uitdragen, komt dus over: "Bij ons zit je goed". De bank is in eerste instantie niet gemaakt met commerciële bedoelingen. "Als je zo'n opdracht krijgt als een paviljoen voor de wereldtentoonstelling, liggen de prioriteiten uiteraard anders: je moet je land kenbaar maken langs diverse wegen. Het idee is heel eenvoudig gekomen. Voor het paviljoen in Sevilla had ik al, om mensen naar binnen te lokken, een speciaal zitje bedacht, helemaal in kristal, van Val-Saint-Lambert. Dat was een mondiaal succes, er zijn er achteraf duizenden van gemaakt. Ik wou ook voor Lissabon zo'n blikvanger. Vermits het thema draaide rond de problematiek van De Oceanen, het patrimonium van de aarde, was de link gauw gelegd: wij zouden water maken om op te zitten. Een waterbank bleek nog nergens ter wereld te bestaan. We gingen op zoek naar een Belgische fabrikant, en uiteindelijk bleek de Limburgse waterbedspecialist TTI de enige die alles zelf maakt en de productie aankon." De productontwikkelaar van het bedrijf, Axel Monsecour, zette Van Praets ontwerp om in realiteit. "Het eindresultaat ziet er simpel uit, maar het productieproces was dat niet. Dat heeft toch een dik jaar geduurd. Om te beginnen moest de bank dienen voor op straat. Hij moest ertegen bestand zijn om maandenlang buiten te staan en dan is de verantwoordelijkheid inzake veiligheid veel groter. Bovendien ligt de ondersteuningstechniek heel anders dan bij een waterbed. Daar komt het erop aan dat het lichaam volledig ondersteund wordt, dat je zo weinig mogelijk spanning krijgt. Bij onze bank hadden we net wel die spanning nodig om de golfbeweging te kunnen doorgeven. Rond het reservoir zitten twee hoezen: een stevige, opgespannen onderhoes uit gematelasseerde polyestervezel, en een stoffen bovenhoes die makkelijk vervangen kan worden. Het water is wel gestabiliseerd met heel veel vezeltjes die de golfbeweging wat temperen. Het gevoel dat water geeft, is met geen ander product te evenaren. Het is zacht van opvang, bijna vrouwelijk. Daarom wordt het ook voor zieken gebruikt." In Lissabon kreeg de bank zijn vuurdoop. Van 's morgens tot 's avonds, gedurende vier maanden, zaten die banken vol. Dat was de perfecte test. Frans Van Praet: "Alles, maar dan ook alles aan deze bank is functioneel, heeft niets met trendy toestanden te maken. Een van de grote problemen was bijvoorbeeld het gewicht: de bank die wij gemaakt hebben voor Lissabon woog zo'n 450 kg! Dat impliceert een ingewikkelde contructietechniek maar ook een probleem voor de verplaatsing. Daarom staat hij op wielen en hoort er een speciaal ontworpen rolmechanisme bij."Volgens de makers biedt de bank brede toepassingsmogelijkheden, zoals de inkom van financiële instellingen, reclamebureaus of reisagentschappen. Maar ook vanuit de privé-sector is er belangstelling. "Omdat dat zitgevoel iets heel aparts is. Het meubel is ideaal om zich te profileren. Het standaardmodel van de waterbank is 1 m breed en 2 m 40 lang en kost zo'n 100.000 fr., maar er zijn tal van afleidingsmogelijkheden: andere formaten, een versie met of zonder leuning, andere afwerkingsmaterialen, de hoes kan gepersonaliseerd worden, eventueel met een logo in de stof. Maar je kan er ook een zwembadbank van maken." "Belangrijk voor mij", zegt Van Praet, "is dat het de aanzet is tot iets nieuws. Het breekt iets open. En dat gebeurt vandaag nog al te zelden. Als je de meubelbeurzen ziet, hoe mager is dat: fabrikanten willen absoluut niet meer investeren in nieuwe dingen."Info: Tel. (089) 46.90.90Sabine Lamiroy