Eerst een portie Teletubbies. Mijn petekind is een grote fan. Ik moet toegeven dat ik er, na één keer kijken, ook door gepakt ben. Ik kan helemaal meegaan in het universum van die figuurtjes. Aansluitend het VRT-journaal en TerZake. Walter Zinzen en Dirk Tieleman zijn journalisten naar m'n hart. Zij stralen eruditie en vertrouwen uit. Ik herinner mij dat de generaal van de luchtmacht eens te gast was in de studio. Die man wrong zich in ...

Eerst een portie Teletubbies. Mijn petekind is een grote fan. Ik moet toegeven dat ik er, na één keer kijken, ook door gepakt ben. Ik kan helemaal meegaan in het universum van die figuurtjes. Aansluitend het VRT-journaal en TerZake. Walter Zinzen en Dirk Tieleman zijn journalisten naar m'n hart. Zij stralen eruditie en vertrouwen uit. Ik herinner mij dat de generaal van de luchtmacht eens te gast was in de studio. Die man wrong zich in allerlei bochten en Tieleman bleef maar dezelfde vraag stellen. Prachtig. Als documentaire kies ik de reportage over een fabriek van General Motors in Amerika die in De Keuze Van De Keyzer werd geprogrammeerd ten tijde van de sluiting van Renault in Vilvoorde. Onderwerp was de eerste productielijn van GM in de Midwest, waarrond mettertijd een hele stad werd gebouwd. Tot de deuren definitief sloten. Dat plaatsje werd in één klap een woestenij. De mensen deden er werkelijk àlles om het hoofd boven water te houden: konijnen vangen en verkopen, uitvindingen proberen... De maker Michael Moore heeft voor die documentaire drie jaar lang de grote baas van GM achtervolgd om te vragen of hij wel wist wat hij had gedaan. Schitterend, toch? Daarna voel ik me zo verrijkt dat ik wel een quiz kan smaken. Bij voorkeur VZW van Herman Van Molle. Eigenlijk was dat een vermomd praatprogramma. Het draaide om de gezelligheid, niet om het spelletje. Ik vind Van Molle iets aangenaams hebben. Ik heb die minzame, onderkoelde ironie van hem graag. Sport mag niet ontbreken. Een goeie voetbalmatch is heerlijk om bij onderuit te zakken. Het WK vorige zomer was voor mij een orgie. Ik heb toen menige plicht verzaakt om toch geen belangrijke interland te missen. De wedstrijd Spanje-Nigeria was een feest. Puur genieten. Wat ik in Vlaanderen mis, is een goed rock-'n-rollprogramma. Met livemuziek en groepen die elders nooit aan bod komen. Waarom kan dat niet in de late uurtjes op Canvas? Een laatavondfilm kan er ook altijd in. The Godfather bijvoorbeeld. Ik ben gek op harde misdaad. En om af te sluiten, wil ik een comedy, zodat ik lachend naar bed kan. The Young Ones: doorgedraaide, anarchistische humor waarbij met alles gesmeten wordt. (PVD) Pieter-Jan De Smet, in een vroeger leven acteur in "De Kotmadam", werkt momenteel aan nieuwe nummers, doet op 10 februari om 12 uur solo een try-out in de AB-Club in Brussel en componeert af en toe muziek voor tekenfilms.PVD Lene Kemps