Heel aangenaam om de avond mee in te zetten, is Man Bijt Hond. Al heb ik gemerkt dat het in herhaling een andere sfeer krijgt. Om 19 u.30 uur komt het heel lichtvoetig over, maar later op de avond lijkt het eerder een weemoedige commentaar op Vlaanderen.
...

Heel aangenaam om de avond mee in te zetten, is Man Bijt Hond. Al heb ik gemerkt dat het in herhaling een andere sfeer krijgt. Om 19 u.30 uur komt het heel lichtvoetig over, maar later op de avond lijkt het eerder een weemoedige commentaar op Vlaanderen. Een sitcom mag er ook zeker bij: Mad About You, Friends of Seinfeld. Jerry Seinfeld zet de zuiverste karikaturen neer van heel gewone mensen. Dat maakt het zo herkenbaar. Eigenlijk gaat die serie over niks, maar grap na grap wordt op je afgevuurd. Wat wil je, de beste Amerikaanse komische schrijvers worden daar aangezet. Tussendoor wil ik gelijk wat van VTM: Blind Date, Goedele, Koen & The Gang... Wat mij daarin zo fascineert, is dat het een totaal andere wereld is dan de mijne. Vol glamour en gouden lichtjes. Dankzij de tv kan ik daar toch even in terechtkomen. Daarna moet ik afkicken met Terzake. Heel complementair met het nieuws dat ik van de radio en uit de kranten haal. Daar wordt dieper op de zaken ingegaan. De interviews zijn om van te smullen. Zit er iemand uit z'n nek te lullen, dan zet Walter Zinzen of Dirk Tieleman er zich als een pitbull in vast. Dat programma werpt ook altijd een ander licht op feiten. Ik geef toe, ik kan moeilijk loskomen van het cliché dat de BBC de top in huis heeft. Daarom: All Talk. Clive Anderson, de Ben Johnson in het ad rem zijn, met twee gasten in een auditorium voor 500 mensen: meer is er niet nodig om boeiende tv te maken. Vervolgens Maximum Bob, een reeks over een rechter die altijd de maximumstraf eist. Zo veroordeelt hij een jeugddelinquent die op het drinken van een biertje werd betrapt tot de elektrische stoel. De Fast Show was ook niet te missen: typisch Britse humor, gebracht door bijzonder geestige acteurs. Bijvoorbeeld: een omhooggevallen yuppie die vertelt dat hij Hugh Grant is tegengekomen in de supermarkt en hoe Liz Hurley zich over haar karretje boog. De XII Werken van Vanoudenhoven tot slot is zonder twijfel de spannendste tv in Vlaanderen. Hoewel het een duidelijke formule heeft, weet je nooit wat er gaat gebeuren. Ik vind Rob de absolute meester in sketches. Dat er vanuit de realiteit wordt vertrokken, maakt het zoveel leuker. Geweldig toch, dat Rob een T-shirt van Club Brugge aan Tony Blair gaat afgeven en dat enkel met als alibi: Vanoudenhoven wil een programma maken! (PVD)Bruno Wyndaele zit "De Commissie-Wyndaele" voor (Canvas) en presenteert op Radio 1 "De rechtvaardige rechters".ONDER REDACTIE VAN LENE KEMPS