De paasvakantie zit erop en schoolkinderen maken zich op voor de laatste sprint naar de Grote Vakantie. Even zeker als het verloop van de trimesters, is nu al te voorspellen dat ik in deze postvakantietijd snel in een boekentas dat vervelend briefje zal vinden met de titel : "Er zijn luizen gesignaleerd in de klas van uw kind." Het is een redelijke en zakelijk opgestelde mededeling, met praktische informatie om het probleem aan te pakken. Nee, er is geen reden tot paniek. En nee, ik panikeer... niet meer. Helemaal zen controleer ik, en reageer als het moet.
...

De paasvakantie zit erop en schoolkinderen maken zich op voor de laatste sprint naar de Grote Vakantie. Even zeker als het verloop van de trimesters, is nu al te voorspellen dat ik in deze postvakantietijd snel in een boekentas dat vervelend briefje zal vinden met de titel : "Er zijn luizen gesignaleerd in de klas van uw kind." Het is een redelijke en zakelijk opgestelde mededeling, met praktische informatie om het probleem aan te pakken. Nee, er is geen reden tot paniek. En nee, ik panikeer... niet meer. Helemaal zen controleer ik, en reageer als het moet. In den beginne echter sloeg zo'n mededeling in als een bom. Zelfs een kleine zandkorrel - want probeer dat minuscule, schadeloze beestje maar eens te herkennen - was voldoende om in actie te schieten. Van undercover naar de apotheker om speciale shampoo te halen tot het koken van de knuffels in de wasmachine toe. Maar zelfs deze overtrokken beginnersreactie is peanuts in vergelijking met wat sommige Amerikaanse ouders presteren als het haar van hun bloedjes ongewenst bezoek krijgt. Hoewel dat misschien niet het correcte woord is : laten presteren en er veel geld tegenaan gooien, is een betere omschrijving. "Ik wilde ze er zelf niet uithalen. Ik vond het te degoutant om functioneel te kunnen handelen", vertelde een moeder aan journalist David Hochman van The New York Times. In een recent verschenen reportage, schetste Hochman de succesvolle business van 'luizenfluisteraars' die bemiddelde Amerikaanse families te hulp snellen bij dit soort 'haargevallen'. De niet-functionele ma deed een beroep op Hair Whisperers, een firma gevestigd in Los Angeles. Waar anders ? Ze betaalde ongeveer driehonderd dollar per kind - ze heeft er drie - om elk exemplaar luizenvrij te maken. Ze komen daarvoor aan huis, maar dat bedrag was exclusief de controlebezoekjes nadien en het materiaal. Hair Fairies is dan weer een keten van salons, uitsluitend gewijd aan het bestrijden van luizen. Er zijn onder meer vestigingen in Manhattan, Chicago en San Francisco. Reken ook op een driehonderd dollar per kop. Redelijke prijzen, aldus het artikel, gezien het vaak een paar uur meticuleus kammen en ander millimeter plukwerk vergt. Maar u hoeft niet per se tot in een van de salons te komen. "Een klant stuurde zijn privéjet om een van onze mensen op te halen", vertelt Marie E. Botham, de stichtster van Hair Fairies. Een rockster was dan weer zo tevreden over de job van een werkneemster dat hij achteraf het baseballteam van haar zoon sponsorde. Bij het New Yorkse Lice Treatment Center (met vestigingen in achttien staten) hebben ze ook tarieven voor wie midden in de nacht hulp nodig heeft : vanaf vijfhonderd dollar. Elizabeth Solovay, de eigenaar van voornoemde firma, zegt ongeveer vijftig aanvragen per dag te krijgen, alleen al in haar bureau in New York. Gelukkig mag een pediater nog wat weerwerk bieden in het artikel. "Er zijn nauwelijks gevolgen voor de gezondheid", zegt dokter Barbara Frankwoski, "Het is alleen een heel gedoe." Die Amerikanen toch, denkt u nu misschien. Maar het zou niet de enige gewoonte of trend zijn die we overnemen. En kijk, Maria van de Hair Fairies heeft grote plannen. Binnenkort wil ze nog salons openen in Seattle, Minneapolis en.... Europa. U krabt nu misschien in uw haar, maar wedden dat zulke salons of diensten het ook bij ons goed zouden doen ? - trui.moerkerke@knack.beTrui Moerkerke