Tim pendelt dagelijks tussen zijn vintagegalerie in de Darwinstraat en het nabijgelegen Georges Brugmannplein in Elsene, waar hij een flat betrekt in een typisch appartementsgebouw uit de jaren '50. Het werd opgetrokken voor de Wereldtentoonstelling van 1958 en diende aanvankelijk als hotel voor de expogasten. Achteraf werd het tot flatgebouw verbouwd. Tim Dubus houdt van de klare architectuurstijl van de fifties. Het is ook een beetje de huisstijl van zijn zaak, Items, die hij heeft uitgebouwd samen met de bekende inte- rieurontwerpster Bea Mombaers. Zij runt de Items in Knokke. Bea biedt niet enkel vintage aan met wat hedendaags design maar richt tot ver over de grens woningen in, waarvan er heel wat een plaatsje kregen in internationale interieurmagazines. Haar neef Tim treedt dus min of meer in haar voetsporen. "Ik kom uit Lille maar studeerde interieurarchitectuur in Doornik en werkte daarna een tijd in een Brussels archi...

Tim pendelt dagelijks tussen zijn vintagegalerie in de Darwinstraat en het nabijgelegen Georges Brugmannplein in Elsene, waar hij een flat betrekt in een typisch appartementsgebouw uit de jaren '50. Het werd opgetrokken voor de Wereldtentoonstelling van 1958 en diende aanvankelijk als hotel voor de expogasten. Achteraf werd het tot flatgebouw verbouwd. Tim Dubus houdt van de klare architectuurstijl van de fifties. Het is ook een beetje de huisstijl van zijn zaak, Items, die hij heeft uitgebouwd samen met de bekende inte- rieurontwerpster Bea Mombaers. Zij runt de Items in Knokke. Bea biedt niet enkel vintage aan met wat hedendaags design maar richt tot ver over de grens woningen in, waarvan er heel wat een plaatsje kregen in internationale interieurmagazines. Haar neef Tim treedt dus min of meer in haar voetsporen. "Ik kom uit Lille maar studeerde interieurarchitectuur in Doornik en werkte daarna een tijd in een Brussels architectuurbureau", aldus Tim Dubus. "Tijdens het weekend trok ik samen met Bea en met mijn moeder, die toen ook een vintagezaak had, de boer op om meubels en objecten te zoeken. Zo heb ik het vak geleerd en kreeg ik de smaak van het ontdekken te pakken. Het is fascinerend om meubels, lampen, objecten en kunstwerken te vinden die je daarna samenbrengt in een interieur. Het toeval speelt daarbij een grote rol." Intussen richt hij ook zelf woningen in. "Daarvoor ontwerp ik meer zelf, zoals muurkasten of zelfs zitbanken", legt hij uit. "Maar voor deze flat was dat niet nodig, omdat de structuur en de basisinrichting er al waren. Het gaat meer om een aankleding." Net Zoals Bea Mombaers heeft Tim iets met objecten en kunstwerken. Het wekt geen verwondering dat de Italiaans-Amerikaanse beeldhouwer Harry Bertoia (1905-1978) een van zijn favoriete designers is. "Bertoia zette zijn beeldhouwwerken om in metalen draadmeubels die ongewoon van vorm en transparant zijn", aldus Tim Dubus. "Bovendien zijn ze gewoon prachtig." Hij kijkt ook op naar de Franse ontwerpster Charlotte Perriand (1903-1993), en niet alleen als architect. "Ze slaagde er ook in om van alles te combineren en had oog voor het decor, de kleuren en de sfeer. Voor veel architecten hoeven er geen meubels in een woning te staan maar daar had Charlotte Perriand geen probleem mee want ze hield van objecten", legt Tim uit. "Maar het gaat voor mij om nog meer. Bertoia was in de eerste plaats een beeldhouwer. De link tussen kunst en design vind ik steeds boeiender. Ik hou ook van design dat een half kunstwerk is." Het verklaart waarom zijn vintagewinkel eigenlijk meer op een kunstgalerie lijkt qua sfeer en presentatie. Maar ook sommige objecten in huis verwijzen daarnaar, zoals de wandrekjes van het Italiaanse designatelier Il laboratorio dell'imperfetto. Tim houdt in de eerste plaats van vintage. "Ik volg het hedendaags design wel maar hou er toch wat afstand van, als het om design gaat dat wat te pretentieus, te gezocht, koel of functieloos is. En niet uit een atelier komt maar uit de computer rolt. Veel van wat nieuw is, is weinig meer dan een herinterpretatie van een oud model. Geef mij dan maar iets dat wat origineler is. Ik val tegenwoordig voor organische vormen, zoals die rekjes van Il laboratoria dell'imperfetto of de rotsvormige lampen van André Cazenave, uit het einde van de jaren '60. Die zijn prachtig. Je moet ook weten dat ik graag zeil en van rotsen en keien hou. Welnu, dat zijn die lampen helemaal." Tim houdt van interieurelementen met een licht Flintstonesgehalte, lijkend op een boomstronk of een rots. Dat werkt verfrissend in een witte omgeving met wat strak design. Aan de basisstructuur en afwerking van de flat werd niets veranderd. Het eiken parket en de deuren zitten er nog in, zoals vroeger. "De ruimte werd gewoon wit geschilderd. Niet om er iets minimalistisch van te maken, want deze stijl is echt passé, maar dat wit is een mooie achtergrond om allerlei objecten en kunstwerken te exposeren." Tim vindt de hedendaagse interieurstijl moeilijk om te omschrijven. "Sommige architecten zweren wellicht nog bij een soort minimalisme omdat ze bang zijn hun creaties vol te stouwen. Maar de stijl van nu is eigenlijk een mengstijl waar je alle kanten mee uit kan. Eigenlijk moet je niet bang zijn om allerlei dingen te combineren en wat kleur te gebruiken. De stijl van tegenwoordig is een smeltkroes van nostalgie, strakheid en vrijheid." Info : Items, Darwinstraat 32, 1050 Brussel, www.items-knokke.com DOOR PIET SWIMBERGHETIM HOUDT VAN INTERIEUR-ELEMENTEN DIE LIJKEN OP EEN BOOMSTRONK OF EEN ROTS. DAT WERKT VERFRISSEND IN EEN WITTE OMGEVING MET WAT STRAK DESIGN. DE STIJL VAN TEGENWOORDIG IS EEN SMELTKROES VAN NOSTALGIE, STRAKHEID EN VRIJHEID.