Rianne Makkink en Jurgen Bey voelen zich wel designers, maar ze opereren veeleer als beeldende kunstenaars. Ze bouwen buitengewone installaties à la Hans Op De Beeck of Edward Kienholz. Ze voelen zich in hun nopjes op het kruispunt tussen humor, kitsch en surrealisme. Bey is een van de pioniers van Droog Design, Rianne Makkink is architect van vorming en was zelfs een paar jaar actief aan de architectuurafdeling van de Gentse universiteit. Samen experimenteren ze met architectuur en design. In deze context past de Witness Flat die ze nu exposeren in de Brusselse Galerie Pierre Bergé.
...

Rianne Makkink en Jurgen Bey voelen zich wel designers, maar ze opereren veeleer als beeldende kunstenaars. Ze bouwen buitengewone installaties à la Hans Op De Beeck of Edward Kienholz. Ze voelen zich in hun nopjes op het kruispunt tussen humor, kitsch en surrealisme. Bey is een van de pioniers van Droog Design, Rianne Makkink is architect van vorming en was zelfs een paar jaar actief aan de architectuurafdeling van de Gentse universiteit. Samen experimenteren ze met architectuur en design. In deze context past de Witness Flat die ze nu exposeren in de Brusselse Galerie Pierre Bergé. Jurgen : "Maken we beeldende kunst of design ? Ik wil die discussie niet. Ik denk dat het geen beeldende kunst is, geen l'art pour l'art, maar de gedachte die erachter schuilt, is belangrijker dan de vorm. Binnen de beeldende kunst levert dit niet de kwaliteit op die het heeft binnen de design. Wat we doen is experimenteel en tegelijk ook weer niet. Het is niet intellectueel, want we maken veel vanuit ons gevoel en houden van gewone dingen. Als het dan ergens aan verwant is, dan is het aan de poëzie. Het mooie aan dichten is dat je met weinig woorden werkt, waardoor iedereen er weer wat anders in kan zien. In ons werk leggen we graag veel laagjes over elkaar, zodat je er verschillende dingen in kunt zien." Jurgen : "We worden bijvoorbeeld gefascineerd door voorwerpen die buiten gebruik zijn, zoals een stoel waarvan een poot ontbreekt. Je kunt dit positief benaderen. Zoiets kan bijvoorbeeld ook met blinden. Ik vind het gek dat gehandicapten altijd moeten benadrukken wat ze niet kunnen. Wat ze wel kunnen is net zo interessant. Doorgaand op dit idee werd de ontbrekende poot vervangen door een stapel boeken, zo werd het een leesstoel. In een tafel met een gat bouwden we een kachel in : ideaal voor een ontbijttafel." Rianne : "In het design wordt de snelheid steeds groter, om het half jaar komt er een nieuwe collectie op de markt. Als je iets goed bedenkt, dan hoeft het volgend jaar niet vervangen te worden door iets nieuws. Onze experimenten zijn trager en dieper, misschien reageren we onbewust tegen de snelheid van de markt." Jurgen : "1999 was de grote start toen ik voor Droog Design allerlei projecten ontwikkelde. Onze werkwijze is nog altijd dezelfde : we denken niet aan serieproducten. Soms vloeit er wel eens iets voort uit een project, zoals de lamp van Droog Design. Of bijvoorbeeld ook het project Interpolis waaruit de Oorstoel kwam. We zijn trouwens meer met kantoren bezig. Voor Interieur 2008 bedenken we een loungeplek en werkplek, afgeleid van de Oorstoel, met hoge wanden. We gaan ze straks in Kortrijk voorstellen. Maar de nadruk ligt steevast op experimenteren. Je moet ons atelier zien als een echte studio, we werken allemaal samen in groep." Rianne : "Op die manier kunnen we ook grotere projecten realiseren. Meestal doe ik bijvoorbeeld het vooronderzoek. Ik zoek uit wat de mogelijkheden zijn. We werken als een kleine estafette en geven de projecten aan elkaar door. Op het laatst werken we weer samen. Zelf werken we minder in het atelier, waar er een hele equipe actief is. Maar dit atelier ligt naast onze werkplek, we zijn er constant. Ook de mensen uit de studio hebben veel creatieve inbreng." Jurgen : "We hebben het idee naar een soort modehuis te evolueren, waarbij we een collectie maken waaruit een standaardlijn kan worden afgeleid. Maar ook in de zin van een huis waar mensen een tijd kunnen komen werken voor een bepaald project." Jurgen : "Ik studeerde industriële vormgeving in Eindhoven en legde me specifiek toe op de publieke ruimte. De link met architectuur en stedenbouw is dus duidelijk. Bovendien is Rianne architect. Dus ligt het voor de hand dat we ruimtelijk werken. We maken ruimten en zijn nu ook meer en meer bezig met architectuur en stedenbouw." Rianne : "Nu ontwerpen we bijvoorbeeld ook een nieuwe schuur voor de Noordoostpolder. We zijn een van de bureaus die daarvoor werden aangesproken. Ook het project in Kortrijk is ruimtelijk. Voor de tentoonstelling bij Bergé maken we een Witness Flat, met kratmeubelen en prachtig textiel, dus een combinatie van harde en zachte materialen. Er komt een zithoek, eethoek, bed en bureau. De meubelen zijn opgebouwd uit kleine stukjes - restjes - krathout. Alles wordt in ons atelier vervaardigd. Het is dus een eenmalig experiment, maar het kan best dat er achteraf een aantal meubelen in een beperkte productie komen." Jurgen : "Deze tentoonstelling is een mooie illustratie van de florissante periode waarin het design evolueert naar meer kunst." De Witness Flat wordt getoond van 12 tot 30 juni in de Galerie Pierre Bergé, Grote Zavel 40, 1000 Brussel.Door Piet Swimberghe I Foto's Michel Vaerewijck