Als kind ben ik lange tijd klein en tenger gebleven. Ik was minder groot en sterk dan andere jongens van mijn leeftijd, en dat frustreerde me wel een beetje. Bij de junioren waren mijn tegenspelers meestal een stuk groter en breder. Mettertijd ben ik er echter in geslaagd die eigenschappen in mijn voordeel om te buigen en te tennissen naar mijn sterktes. Ik ben een energieke, explosieve en handige tennisser die het spel goed leest en snel reageert - waarom zou ik me dan focussen op mijn gebreken ?
...

Als kind ben ik lange tijd klein en tenger gebleven. Ik was minder groot en sterk dan andere jongens van mijn leeftijd, en dat frustreerde me wel een beetje. Bij de junioren waren mijn tegenspelers meestal een stuk groter en breder. Mettertijd ben ik er echter in geslaagd die eigenschappen in mijn voordeel om te buigen en te tennissen naar mijn sterktes. Ik ben een energieke, explosieve en handige tennisser die het spel goed leest en snel reageert - waarom zou ik me dan focussen op mijn gebreken ? Een tennisser kan zich niet verstoppen. Op het veld moet ik presteren voor het oog van het publiek en de hele wereld, terwijl ik van nature eerder introvert en verlegen ben. Een karaktertrek die ik graag zou veranderen, maar waar ik als tennisser geen last van heb. Ik toon weinig emotie omdat dat nu eenmaal in mijn aard ligt en ik op die manier het sterkst speel, maar van schuchterheid is geen sprake. Ik moet er staan en me helemaal geven. Met mijn plaats in het klassement ben ik zo weinig mogelijk bezig. Uiteraard probeer ik steeds hogerop te geraken, maar ik wil niet focussen op een specifiek doel. Daarmee zou ik onnodig veel druk op mijn schouders leggen, terwijl ik mijn energie vooral in mijn tennisspel wil steken : wat ik op technisch, tactisch en mentaal vlak moet doen om wedstrijden te winnen. Als ik daarin slaag en stabiel presteer, zal mijn ranking automatisch verbeteren. Gaandeweg heb ik ook geleerd om op de langere termijn te werken. Continu vooruitgang maken is belangrijker dan mijn ranking op een bepaald moment. Ik heb een grote bewondering voor Roger Federer. Als jeugdspeler keek ik al op naar zijn spel en techniek, zijn fysieke kracht en tactisch inzicht, maar ook als mens bezit hij een enorm charisma. Hoewel Federer een echte ster is en hij overal met ontzag onthaald wordt, blijft hij een gentleman. Een gewone jongen en een professional die zich niet onbereikbaar opstelt en zich ook met andere spelers spontaan en sympathiek gedraagt. Het succes en de roem zijn hem niet naar het hoofd gestegen - een kwaliteit die ik enorm waardeer. Ik ben ermee opgehouden artikels over mezelf te lezen. In het begin las ik alle mogelijke commentaren, nu niets meer. Anders bestaat er altijd het risico dat je aan jezelf gaat twijfelen, zeker wanneer je op jonge leeftijd een mediafiguur wordt. Zelfs ongefundeerde kritiek kan je dan toch raken. Het helpt ook dat ik nuchter aangelegd ben en van rust hou. Ik begrijp dat journalisten bepaalde verwachtingen hebben, maar het ligt niet in mijn aard om zelf de aandacht op te zoeken. Ook mijn privéleven scherm ik af. Een van de redenen waarom ik me in Monaco gevestigd heb, is trouwens de anonimiteit. In Luik werd het moeilijk om ongemerkt over straat te lopen. Op tijd en stond je hoofd leegmaken is belangrijk. Om die reden spreek ik in mijn vrije tijd liefst zo weinig mogelijk over tennis of mijn prestaties. Vrienden en familie of mijn vriendin mogen me altijd hun mening geven, maar uiteindelijk praat ik met hen liever over andere dingen. Anders kom je als topsporter nooit echt aan ontspanning toe. Het klopt dat ik na een wedstrijd soms heel wat bedenkingen en emoties kwijt moet, maar daar heb ik mijn coaches en team voor. Een tennisser staat alleen op het veld, maar hij is niemand zonder zijn omgeving. Zonder zijn sportieve en mentale coaches, zijn kinesisten, sportdokters en andere onmisbare begeleiders. Ook wanneer ik op reis ben, zijn de juiste begeleiding en omkadering belangrijk - als tennisser zijn er al genoeg momenten waarop je er alleen voor staat. In die zin heb ik enorm veel aan de aanwezigheid van mijn vriendin en mijn ouders. Hun aanwezigheid in het publiek kan een enorm verschil maken. Zonder mijn ouders was mijn carrière trouwens heel anders verlopen. Ze reden me als kind al naar alle trainingen en toernooien, moedigden me aan en hebben altijd alles in het werk gesteld, opdat ik me op mijn passie en droom kon toeleggen. Zonder hen zou ik niet staan waar ik nu sta.David Goffin (25) is geboren in de Luikse deelgemeente Rocourt en woont momenteel in Monaco. Hij is profspeler sinds 2009, brak door op Roland Garros in 2012 en staat momenteel op de veertiende plaats in de ATP-ranking. In het kader van de lancering van het nieuwe uurwerk Piaget Polo S is Goffin sinds kort ambassadeur van het Zwitserse luxemerk, naast bekende gezichten als Ryan Reynolds en Michael B Jordan. piaget.comTEKST WIM DENOLF"Weinig emotie tonen, ligt nu eenmaal in mijn aard"