"Bankiers zijn ook thuis niet te vertrouwen", heette het vorige week op www.knack.be. Typisch zo'n wuft berichtje dat tussen een Russische brandramp en de zoveelste bomaanslag in Pakistan bij de lezer een monkellach of tenminste benieuwd wenkbrauwfronsen moet opwekken. Dat 'thuis' zette mij aanvankelijk op het verkeerde been. In mijn verbeelding zag ik een wanhopige bankdirecteur het spaarvarken van de kleine openbreken. Of misschien had hij zijn oude moedertje wel een rommelkrediet aangesmeerd. Maar nee, wat bleek ? In Groot-Brittannië bedriegen steeds meer bankiers hun vrouw. Althans...