Wat vindt u van het nieuwe gezicht van Weekend Knack ? Ik val maar meteen met de deur in huis. Na twaalf jaar vonden wij dat Weekend Knack aan een visuele verjongingskuur toe was. Uit lezersenquêtes weten we dat u ons graag en intensief leest. Uw trouw en waardering stemt ons als redactie tevreden.
...

Wat vindt u van het nieuwe gezicht van Weekend Knack ? Ik val maar meteen met de deur in huis. Na twaalf jaar vonden wij dat Weekend Knack aan een visuele verjongingskuur toe was. Uit lezersenquêtes weten we dat u ons graag en intensief leest. Uw trouw en waardering stemt ons als redactie tevreden. Maar zelfs in de meest trouwe relatie moet af en toe eens een fris briesje waaien om de pit erin te houden. Een beetje pep doet de partner die je al jaren kent, verrast opkijken. Vandaar. We proberen ervoor te zorgen dat u nog makkelijker dan vroeger uw weg in Weekend Knack vindt, daarom ook de heldere inhoudspagina. We hebben wat fiorituren weggelaten, wat meer ruimte geschapen voor beeld. Zonder evenwel te vervallen in het euvel van deze tijd : gebrek aan inhoud. U bent het van ons anders gewend en dat blijft ook zo. Stevige interviews, boeiende reisverhalen, de fine fleur van de gastronomie samen met boeiende hobbykoks, de meest gedegen informatie over wijn. Binnenkijken in huizen met karakter, in binnen- en buitenland. Mode- en beautytrends mét achtergrond. Cultuurpagina's voor wie niets wil missen. Op de laatste bladzijde vindt u vanaf deze week ?Hij&Zij" waarin Griet Schrauwen over het oudste thema op deze planeet zal schrijven : mannetje-vrouwtje of mannetje-mannetje of vrouwtje-vrouwtje. Want waar praten mensen over op café, op de trein, bij de lunch op kantoor ? Heel vaak over de goede dingen van het leven met twee, over de pijn als ze elkaar weer eens de duvel aandoen, over de leegte die er valt als een hij of een zij ontbreekt. Er verschijnen jaarlijks honderden boeken over dit onderwerp en driekwart van de literatuur is erdoor geïnspireerd. Op pagina 10 vindt u trouwens een boeiend verhaal over de explosieve groei van de erotische literatuur geschreven door vrouwen. In de deugdzame feministische tijden van een paar decennia geleden was dat een taboe. ?Erotische lectuur was in het beste geval iets als militaire dienst : het is al erg genoeg dat mannen het moeten doen, waarom zouden vrouwen dat ook willen ? Maar in alle stilte droomden de meisjes erop los", schrijft Griet Schrauwen. En inderdaad, al die geheime dromen worden nu op de markt gegooid en doen het zeer goed in de boekhandel. De tijden zijn veranderd. Het is wel eens gebeurd dat een meneer schrok van het rijtje erotische literatuur in mijn boekenkast. Van : ho, zit dat hier zò ? Jongens zijn van oudsher ondeugend als ze zo'n boeken leuk vinden, als meisjes dat doen, kijkt men soms nog raar op. Steeds meer vrouwelijke auteurs nemen niet langer een blad voor de mond als het om seks gaat, ze hebben geleerd hun dromen ongegeneerd naast die van mannen te zetten. Louis-Paul Boon die ?vieze boekskens" schreef, bleef de grote auteur. De naar vulgariteit neigende erotische verhalen van Heere Heeresma kregen een vorm van literaire waardering. Wanneer Kristien Hemmerechts in sterke verhalen een kut een kut noemt, zijn cultuurpauzen nog licht tot matig geschandaliseerd. Dan lezen ze niet meer, maar blokkeert hun blik op de drieletter-woorden. Tessa Vermeiren