Toen de eerste stukjes over Italiaanse wijn in Knack verschenen, meer dan 35 jaar geleden, bestond er bij de redactie veel twijfel. Italiaanse wijn voerde in België een imago van 'ondrinkbare rommel', met zelfs een louche kantje eraan. De Italiaanse families die naar België werden gehaald om in de mijnen te werken brachten massaal hun tafelwijnen mee en de tweede generatie, die Italiaanse restaurants opende, noemde deze zogenaamde wijnen chianti en valpolicella. In deze kringen was wijn een alimentaire drank die bij de maaltijd werd geschonken, bijna altijd versneden met een gelijke hoeveelheid water. Appellations, herkomst of kwaliteit in het algemeen waren ongekende begrippen en handelsafspraken b...