Het woord 'tafelwijn' is wat dubbelzinnig. In Italië, meer bepaald in Toscane, was de benaming vino da tavola, tot voor de invoering van de IGT (Indicazione Geografica Tipica), ook die waaronder de zogenaamde supertuscans vielen , de sangiovesewijnen waarin volgens de wet wat te veel cabernet of merlot was bijgemengd waardoor ze de appellation Chianti Classico waren kwijtgespeeld. Paradoxaal genoeg waren deze 'tafelwijnen' gewoonlijk veel duurder, veel prestigieuzer en veel beter dan hun appellationbroeders.
...

Het woord 'tafelwijn' is wat dubbelzinnig. In Italië, meer bepaald in Toscane, was de benaming vino da tavola, tot voor de invoering van de IGT (Indicazione Geografica Tipica), ook die waaronder de zogenaamde supertuscans vielen , de sangiovesewijnen waarin volgens de wet wat te veel cabernet of merlot was bijgemengd waardoor ze de appellation Chianti Classico waren kwijtgespeeld. Paradoxaal genoeg waren deze 'tafelwijnen' gewoonlijk veel duurder, veel prestigieuzer en veel beter dan hun appellationbroeders. In Frankrijk verwijst vin de table naar de allerlaagste klasse van wijn : wijn zonder appellation, wijn die van nergens komt. Hij staat tegenover vin fin, wijn met een stamboom. Nochtans is, zoals wij al vaak herhaald hebben, de tafelfunctie van wijn essentieel. Pas als wijn met mate en bij de maaltijd wordt gedronken heeft de consumptie ervan een meerwaarde voor de gezondheid. Door 'besmetting' vanuit het Frans, klinkt ook in Vlaanderen de naam tafelwijn wat negatief. In de Angelsaksische wereld is dat dan weer helemaal niet het geval. Wat dus bij ons in de rekken ligt met namen als vin de table français of vin rouge de table is van de meest nederige klasse. Zoals de waaier van muzikale expressie gaat van bijvoorbeeld Dana Winner tot Bach, zo gaan ook de wijnmogelijkheden van tafelwijn tot Mouton Rothschild. Ieder heeft zijn eigen functie, voor een eigen doelgroep. " Se marie agréablement à la cuisine famili-ale" staat op het tegenetiket van de flessen van Delhaize. Dat brengt bij mij de herinnering naar boven aan een Waals jachtfeest. Diep in de wouden vlak tegen de Franse grens, in een reusachtig, chaletachtig jachtpaviljoen werden bij die gelegenheid emmergrote ketels vol gemengde jachtstoverij opgediend, met daarbij sloten vin de table de Bourgogne. De lichtjes zure wijn contrasteerde heel gelukkig met de zoeterige wildstoofpot : een waar Asterixtafereel. De geruststellende en voor iedere beurs bereikbare overvloed schiep een samenhorigheid die alle barrières van taal of groep doorbrak. Toch zien wat in het glas komt. Goede rode kleur maar een neutrale neus met een zuur accent na opschudden. De smaak is fris en kort, wel wat wijnachtig. 'Salamiwijn'. (Delhaize : 1,89 euro). Goede rode kleur maar een neutrale neus, ook na opschudden. De smaak is fris en kort met een bitter accent in de finale. 'Salamiwijn'. (Colruyt : 1,53 euro). Marokkaanse wijn zonder appellation. Hoort in deze reeks eigenlijk niet thuis. Goede rode kleur en een overrijpe neus van grenache, à la rhônewijn. Wat zware en ronde smaak, maar niet alcoholisch : 12,5°. Koel te schenken bij de barbecue. (GB/Carrefour : 3,80 euro).Goede kleur en ronde neus met boeket. Redelijke smaak, fris en met iets lengte. Koel drinken in de tuin. (Delhaize : 1,99 euro). Dunne kleur met een evolutietoets en een neus met boeket. De smaak is versmolten met zelfs een verre hint van finesse. 'Salamiwijn'. (Colruyt : 1,99 euro). Goede, frisse, rode kleur. Neus met een zuur accent en ijl na opschudden. De smaak is dun en kort met een zure finale opstoot. Doet naar een frisse pint verlangen. (GB/Carrefour : 1,79 euro). Door Herwig Van Hove