Vandaag focussen we in deze rubriek op het goedkope gamma van Italië. Spreekt men in de Franse wijnwereld van premiers prix of van entrée de gamme, dan doelt men op de laaggeprijsde of de meest goedkope wijnen. Vroeger was deze categorie bijna identiek met tafelwijn of met banale schuimwijn, nu is er op de markt haast geen tafelwijn meer. In werkelijkheid bestaat tafelwijn als lage kwaliteit natuurlijk nog wel, maar de vroegere tafelwijnen hebben, zeker in het zuiden van Frankrijk, allemaal een appel-lationstatus verworven. De naam Languedoc heeft veel tafelwijn omarmd.
...

Vandaag focussen we in deze rubriek op het goedkope gamma van Italië. Spreekt men in de Franse wijnwereld van premiers prix of van entrée de gamme, dan doelt men op de laaggeprijsde of de meest goedkope wijnen. Vroeger was deze categorie bijna identiek met tafelwijn of met banale schuimwijn, nu is er op de markt haast geen tafelwijn meer. In werkelijkheid bestaat tafelwijn als lage kwaliteit natuurlijk nog wel, maar de vroegere tafelwijnen hebben, zeker in het zuiden van Frankrijk, allemaal een appel-lationstatus verworven. De naam Languedoc heeft veel tafelwijn omarmd. Met het almaar duurder worden van de Franse crus classés, is de horeca - in België nog altijd goed voor ongeveer de helft van de wijnconsumptie - zich meer en meer gaan richten op deze entrée de gamme. In horecazaken uit de middenmoot zijn de Vins de Pays d'Oc favoriet. De betere flessen ervan kosten in de supermarkt rond 5 euro en de gewone restaurantbezoeker is er niet voldoende vertrouwd mee om te worden afgeschrikt door de onrustwekkend hoge vermenigvuldigingsfactoren. Dergelijke absoluut kleine wijntjes hebben helemaal geen bewaarpotentieel. Ze kunnen dus geen complexe finesse ontwikkelen zodat ze geschikt zijn om te drinken bij een fijne, gezonde en eerlijke keuken. Maar voor deze horecazaken is dit geen punt : er zijn geen bewaarkelders en de keuken is gewoonlijk niet fijn. Het misbruik maken van het feit dat de dorstige klant niet vertrouwd is met de voorgestelde wijn - waar blijft de sommelier die het allemaal moet uitleggen ? - wordt nog schrijnender als het gaat om premiers prix uit de nieuwewereldlanden. Zoeterige, per container en schip aangevoerde, spotgoedkope kleine wijntjes, waarvan zelfs de tweede slok al, en niet pas het tweede glas of de tweede fles, begint tegen te steken. Gelukkig zijn er uitzonderingen. Dat het anders kan, toont bijvoorbeeld brasserie Het Viool in Sint-Agatha-Berchem. Daar wordt een 'lift' gehanteerd van maximaal twee. Er komt nu een zeer goede medoc 2005 op tafel voor 11 euro : een van de beste zaken in het wereldje van de Brusselse restaurants. En dat tot ieders tevredenheid : baas, invoerder én klant.Inktzwarte kleur met verse nuance. Neus van getemd zwart fruit. De tannines zijn wat ruw in de smaaksequens. Goede tafelwijnkwaliteit. (Delhaize : 3,99 euro). Goede, wat zwakke kleur met een nuance van vers. Neus van zwart fruit en kruidigheid. De smaak begint met wat prik van opgelost koolzuur en is verder kort en gewoon. Mist charme. (Colruyt : 3,99 euro). Goede, verse kleur met een open rand tegen de glaswand. Neus van rijpe kersen. De smaak is aangenaam in de aanzet en houdt goed vol. Goede, aangename, soepele wijn. (Delhaize : 5,69 euro). Mooie rode kleur, iets zwak van concentratie maar met een goede verse nuance. De neus is wat dun en stofferig, zeker vergeleken met de andere geproefde wijnen. De smaak is klein en kort. (GB/Carrefour : 5,96 euro). Goede kleurconcentratie en een zuivere neus van fris rood fruit. De smaak is klein, kort en fruitig met een fris accent in de aanzet. Kleine, correcte wijn. (GB/Carrefour : 3,82 euro). Inktachtige kleur met een verse nuance. Gesloten neus van zwart fruit (bramen). Stevige, diepe en gebonden smaak met goede lengte. Ontegensprekelijk positief. (Colruyt : 3,55 euro).Door Herwig Van Hove