Wie ooit bij grote dorst gulzige slokken koel spuitwater of schuimwijn heeft gedronken, weet dat het bruisende belletjesgeweld bij gulzig en snel drinken een pijnsensatie veroorzaakt. Die wordt erger als je nog meer en vlug drinkt : het lichaam verzet zich tegen te snelle gasinbreng. Deze pijngrens kan vermeden worden door traag en bedachtzaam te drinken. Gelijkaardige grenzen zijn er voor warm, koud en pikant.
...

Wie ooit bij grote dorst gulzige slokken koel spuitwater of schuimwijn heeft gedronken, weet dat het bruisende belletjesgeweld bij gulzig en snel drinken een pijnsensatie veroorzaakt. Die wordt erger als je nog meer en vlug drinkt : het lichaam verzet zich tegen te snelle gasinbreng. Deze pijngrens kan vermeden worden door traag en bedachtzaam te drinken. Gelijkaardige grenzen zijn er voor warm, koud en pikant. Maar lang voor de pijngrens is bereikt, kunnen we genieten van het geurversterkende vermogen van de gasontwikkeling in de mond. Dat steunt op een algemeen principe : telkens er in de mond een verandering van aggregatietoestand plaatsgrijpt, worden geur en/of smaak enorm versterkt. (De aggregatietoestand van een stof is de consistentietoestand van een stof : gas, vloeibaar of vast, denk maar aan ijs, water en damp.) Nemen we boter als voorbeeld. Boter smelt bij de lichaamstemperatuur van ca. 37°. Als we dus een blokje koele boter in de mond nemen, smelt dat en de overgang van vast naar vloeibaar brengt een veel beter contact mee met de smaakpapillen op de tong en het gehemelte. Dat zorgt voor een enorme smaakversterking. Iets gelijkaardigs gebeurt met schuimwijn of champagne : door de hogere druk is er veel koolzuur (het limonadegas) in de wijn opgelost en dat koolzuur komt vrij in de mond omdat bij het openen van de fles de druk wegvalt en omdat het mondcontact warmte toevoert, wat op zich al het vrijzetten van het gas bevordert. De verandering van aggregatietoestand gaat hier dus van vloeibaar naar gas. Doordat dit gas een veel intenser contact met de geursensoren in de neus maakt, komt er een enorme geurversterking van. De ontsnappende gasbelletjes zijn immers geen zuiver koolzuur maar drager van de volle complexiteit van geur en smaak van de totaalvloeistof. Opdat er echter geur- en smaakversterking zou kunnen optreden, moeten er natuurlijk geur en smaak aanwezig zijn. Dat wil bij schuimwijn, en ook bij champagne, wel eens tegenvallen. De meeste van deze dranken zijn te kortstondig gelagerd en te snel op de markt gegooid om enige smaak of geur te vertonen. Dat betekent : (veel) verloren geld. Goede frisse neus vanchenin en simpele maar versmolten smaakmet eenheid.Goed aperitief.(GB/Carrefour : 8,14 euro). De gele nuance in de kleur wijst op een zekere rijpheid. De neus is honingachtig en genuanceerd, daarna komt een brede zachte smaak met rijpheid en zelfs wat lengte. Gaat naar kleine champagne. (GB/Carrefour : 9,78 euro). Erg bleke kleur en fijn genuanceerde neus.Ook de smaak is getekend door finesse. Aperitief.(Colruyt : 6,19 euro). Zoeterige, weeë neusvan pinot blanc met eenrijpe toets. De smaak is fris,fruitig, kort en zonder diepte. Aperitief.(Delhaize : 8,59 euro). Redelijk brede multicépage-neus maarook wat zoeterig.Brede, ondiepe smaakmet wel wat lengte. Kan als aperitief en nipt aan tafel. (Delhaize : 8,82 euro). Zuivere, vrij statige neus. Frisse maar simpele smaak met goede eenheid. Kan als aperitief en bij bereide visgerechten.(Colruyt : 7,49 euro).Door Herwig Van Hove