1 LC2 Grand Comfort (1928)

Het petit modèle van de Grand Confort bestaat uit vier losse, met leder beklede kussens in een frame van staaltube. De stoel werd ontworpen in 1928, door Perriand, Pierre Jeanneret en Le Corbusier. De LC2 werd pas gecommercialiseerd in 1965. Het grand modèle heeft dezelfde structuur, maar is breder bemeten. Verkrijgbaar in de collectie I Maestri van Cassina...

Het petit modèle van de Grand Confort bestaat uit vier losse, met leder beklede kussens in een frame van staaltube. De stoel werd ontworpen in 1928, door Perriand, Pierre Jeanneret en Le Corbusier. De LC2 werd pas gecommercialiseerd in 1965. Het grand modèle heeft dezelfde structuur, maar is breder bemeten. Verkrijgbaar in de collectie I Maestri van Cassina. Ook uit 1928, en een tweede project van het team Perriand-Le Corbusier-Jeanneret : de beroemde, met leder of koehuid beklede chaise longue LC4. Verkrijgbaar in de collectie I Maestri van Cassina. Dit rek werd ontworpen voor de studentenkamers van het Maison de Mexique in de Cité Universitaire van Parijs, in samenwerking met Jean Prouvé. Hun beider erfgenamen zijn het er niet over eens wie nu precies de rechtmatige ontwerper is geweest. Misschien dat het rek daarom nooit heruitgegeven werd en originele exemplaren thans een fortuin waard zijn. Fauteuil ontworpen door Perriand in Tokio voor het huis van haar echtgenoot. Door de stereometrische vorm van de kussens kunnen verschillende fauteuils naast elkaar in een doorlopende lijn worden geplaatst. Functionaliteit wordt zo gekoppeld aan de minimale essentie van de structuur. Verkrijgbaar in de collectie I Maestri van Cassina. Stoel van gebogen hout uit één stuk (zonder nagels of schroeven) die door Perriand werd geconcipieerd voor de Japanse fabrikant Tendo Mokko, bekend van Sori Yanagi's Butterfly-stoeltje. Deze stoel werd gelanceerd tijdens een door Perriand ingerichte tentoonstelling met werk van Le Corbusier en Fernand Léger in Tokio, anno 1955. Verkrijgbaar bij Tendo 6 Mokko. Geconcipieerd in 1969 voor de ambassade van Japan in Parijs, als een puristische sculptuur, waarvan de vormen de erosie van wind of zee evoceren. De lage tafel ziet er simpel uit, maar de technologie is complex. Verkrijgbaar in de collectie I Maestri van Cassina. Perriand ontwierp de tafel Ventaglio voor haar eigen chalet in Méribel. De ongewone vorm is allesbehalve elementair, maar geeft de gebruiker een zekere vrijheid : de tafel is niet op voorhand gedefinieerd en kan dus gemakkelijk geadapteerd worden aan de behoeftes van de gebruiker (eten, werken, spelen). Verkrijgbaar in de collectie I Maestri van Cassina.Tekst Jesse Brouns