Vroeger heette het serre, of heel chic de wintertuin of oranjerie. Later werd het een veranda en tegenwoordig spreken we van tuinkamer. Maar in het veranderende woordgebruik zit een hele evolutie vervat: van een simpel onderkomen voor vorstgevoelige planten, is de serre geëvolueerd tot een verbindingsruimte tussen huis en tuin. In zijn boek Tuinkamers om in te leven biedt Peter Marston een overzicht van alle aspecten die een rol spelen in de aankleding van zo'n tuinkamer. Of je nu het accent legt op wonen dan wel op groen - bouwmaterialen, verlichting, meubels en accessoires zijn de steeds weerkerende elementen. Een kijkboek dat toont hoe je met vaak eenvoudige middelen veel sfeer kan creëren. (Terra/Lannoo, 1095 fr.) HV ...

Vroeger heette het serre, of heel chic de wintertuin of oranjerie. Later werd het een veranda en tegenwoordig spreken we van tuinkamer. Maar in het veranderende woordgebruik zit een hele evolutie vervat: van een simpel onderkomen voor vorstgevoelige planten, is de serre geëvolueerd tot een verbindingsruimte tussen huis en tuin. In zijn boek Tuinkamers om in te leven biedt Peter Marston een overzicht van alle aspecten die een rol spelen in de aankleding van zo'n tuinkamer. Of je nu het accent legt op wonen dan wel op groen - bouwmaterialen, verlichting, meubels en accessoires zijn de steeds weerkerende elementen. Een kijkboek dat toont hoe je met vaak eenvoudige middelen veel sfeer kan creëren. (Terra/Lannoo, 1095 fr.) HV "Planten kunnen een tuin maken en breken", schrijft Nigel Colborn in Droomtuinen, creatief omgaan met beplanting. Die titel liegt er niet om: dit is een boek boordevol tips om van je tuin een paradijs te maken. Het oogt als een klassiek tuinboek met een uitgebreide inleiding over het bewust kiezen van planten, gevolgd door twintig beplantingsrecepten voor heel verschillende tuintypes. Colborn weet het echter spannend te houden. Niet alleen stelt hij verrassende combinaties voor, ook zijn manier van benaderen heeft iets verfrissends: gooi op tijd en stond alle regels overboord en ga af op je gevoel. Precies dan creëer je ruimte voor persoonlijke expressie en wordt een lapje grond een droomtuin in de ware zin van het woord. (Schuyt & Co, 990 fr.) HV Op terras of balkon, in een kleine stadstuin of Engelse landschapstuin, een nonchalante weide of formele tuin: terracotta potten kunnen overal. Met hun natuurlijke aardekleur zorgen ze in de tuin voor een rustpunt of juist voor een blikvanger. Je kan er haast niets mis mee doen en bovendien kan je eindeloos combineren. Dat blijkt nog maar eens uit het boek Terracotta, waarin Anthony Noel een reeks suggesties bij elkaar heeft gebracht, in woord maar vooral in beeld. Een leuk kijkboek, vol ideeën voor wie niet weet wat aan te vangen met zijn pottencollectie. (Van Reemst Uitgeverij, 995 fr.) HV Wat gebeurt er als de bomen op een dag hun werk niet meer doen? Het regenwoud is de long van de aarde, maar voor hoelang nog? Heb jij al eens een kikker gehoord of gezien? Ken je een meikever? Kinderen stellen zich vragen over ons milieu, ze maken zich zorgen over het gat in de ozonlaag en over het regenwoud, over de fabrieken in onze steden en het laatste stukje natuur dat plaats moet ruimen voor een supermarkt. De Stichting Leefmilieu bundelde verhalen, gedichten en tekeningen van kinderen in het boekje Een kus van Octopus. Grappig en aandoenlijk, maar vooral een signaal: zijn we echt bezig om de aarde naar de vaantjes te helpen? Alleen jammer dat elk verhaaltje een nogal betuttelende inleiding kreeg. (Bakermat, 495 fr.) HV Stem van de dichter 'Wat ik mijn lief heb misdreven heeft zij vergeven zeven maal zeventig maal. Toen ik in vrees en beven, God, uw balans zag zweven, lei zij haar hart in mijn schaal.'Een gedicht van Ida Gerhardt uit "Het evangelie volgens dichters", een bloemlezing met 200 gedichten die telkens gekoppeld werden aan een versregel uit het evangelie. In dit geval is dat Matteüs 18,22: Jezus zei hem: 'Niet tot zeven keer toe, zeg ik je, maar tot zeventig maal zeven keer toe.' Bijgaande tekening, die ook het omslag siert, is van Jan Vanriet. Uitgeverij Lannoo, 895 fr.Nu eens geen heldhaftige flik, journalist of detective als breekijzer in een thrillerserie, maar een pas afgestudeerde socioloog. Zijn naam: Luka. Zijn specialiteit: criminaliteit in de grootstad. Een groentje, maar eentje met lef en IQ. In Verknalde Levens, Verloren Zielen, vallen in 24 uur tijd vier doden in een ziekenhuis in Marseille. Motieven ontbreken, tot er een link wordt gelegd met een overleden patiëntje. De tijd tikt; een mes wordt geheven en een vrouw treedt uit haar lichaam boven de operatietafel... Eigenzinnig, soms hard, maar steeds cliché-vrij. (Dupuis, 180 fr.) GDW ONDER REDACTIE VAN POL MOYAERT