In 1980 deserteerde de toen 20-jarige Andrzej Stasiuk uit het Poolse leger. Na arrestatie en gevangenis, trok hij in 1986 de bergen van Zuidoost-Polen in. In dat ruwe landschap vinden we ook zijn protagonisten uit De witte raaf. De vriendenkring van dertigers, opgegroeid tijdens de aftakeling van het Poolse communisme, trekt verveeld de bergen in. Op dat ogenblik lijkt zich een survival-drama te ontspinnen, waarop de relaties en de verborgen haat-liefde-gevoelens naar boven kolken. Het bergdrama volgt weliswaar, maar Stasiuk zet de lezer daarbij geregeld op het verkeerde been en neemt hem te grazen met ironie, soms mild, soms gedrenkt in vilein sarcasme. (De Geus, 998 fr.) LDD
...

In 1980 deserteerde de toen 20-jarige Andrzej Stasiuk uit het Poolse leger. Na arrestatie en gevangenis, trok hij in 1986 de bergen van Zuidoost-Polen in. In dat ruwe landschap vinden we ook zijn protagonisten uit De witte raaf. De vriendenkring van dertigers, opgegroeid tijdens de aftakeling van het Poolse communisme, trekt verveeld de bergen in. Op dat ogenblik lijkt zich een survival-drama te ontspinnen, waarop de relaties en de verborgen haat-liefde-gevoelens naar boven kolken. Het bergdrama volgt weliswaar, maar Stasiuk zet de lezer daarbij geregeld op het verkeerde been en neemt hem te grazen met ironie, soms mild, soms gedrenkt in vilein sarcasme. (De Geus, 998 fr.) LDD Ratten. Territoriumdrift, moord en doodslag, ingewanden en strontvliegen, IQ's van 20 en lager. In De Mythe van Frankenstein herschreven, bevindt sterauteur Ptiluc zich op luguber ijs. Twee ratten - te lomp om dood te doen - zien hun hele stam van de kaart geveegd en besluiten Frankensteingewijs een nieuw ras te kweken. Maar er zijn kapers op de kust... én problemen. Hele grote, harige, afzichtelijke problemen. Horrorclichés, suspens en veel cynisme, daaruit bestaat dit negende deel uit de befaamde Pacush Blues-reeks dat oorspronkelijk bedoeld was voor animatie. Hoogst amusant. (Geknipt Papier, 575 fr.) GDW Het lijkt of er in Nederland meer goede reisverhalen geschreven worden dan in Vlaanderen volgens de selectie in Ongehoorde Reizen. Of logischer : de samensteller Rudi Wester leest slechts sporadisch een Vlaams blad. Dat moet wel, want van de drie Vlaamse verhalen is er één in Het Laatste Nieuws verschenen en één in Weekend Knack, het derde dat ons wordt toegedicht is nooit hier gepubliceerd. Reisverhalen van Cees Nooteboom, Herbert Paulzen, Maartje van Weegen, Bart Plouvier, Luc Verheyen en vele anderen, ingedeeld naar de vijf continten. Altijd goed om te hebben als naslagwerk of een leuke afsluiter van de vakantiemaanden. (Contact, 495 fr.) TV In De Schaduw van de Adelaar reconstrueert Staf Schoeters op buitengewoon geloofwaardige wijze het leven in Antwerpen onder het bewind van Napoleon Bonaparte. Centrale figuur in deze historische thriller is de uitgever/verslaggever van de Gazette d'Anvers, een idealist die echter stilaan gevangen geraakt in een web van smokkelaars, intriganten en spionnen. Schoeters leert ons veel zonder geschiedenislesjes te geven én hij houdt het spannend tot de laatste bladzijde. Er zitten ook hilarische scènes in, zoals die waarin de journalist verneemt dat hij als vrijmetselaar zal worden ingewijd bij het Groot Oosten van Frankrijk, waarna de stadssecretaris die hem de blijde tijding brengt het van zattigheid in zijn broek doet. Maar het raam mag niet open, want: "Antwerpen stinkt!" Ten zeerste aanbevolen! (CP Literair, 995 fr.) De mountainbike heeft onmiskenbaar een plaats veroverd in sportief Vlaanderen. Vraag is alleen waar je eens lekker hard door het zand of de modder kan rauzen. Sportjournalist Kurt Titeca beantwoordt de vraag met Mountainbiken door de Lage Landen. In deze Visumgids brengt hij 30 routes in België en Nederland in kaart, beschrijft de moeilijkheidsgraad en heeft tussendoor oog voor de omgeving. En het natje en droogje. (Globe, 545 fr.) LDD (kader) CITAAT ... meestal reageerde men geschrokken op mijn voorstel een culinaire flirtation te beginnen, iets wat mijn vrouwelijke ijdelheid een blijvende deuk heeft gegeven. "Ik zou niet eens dúrven jou te vragen", mompelden ze dan, terwijl hun blik zonder zichtbare problemen naar een jongere, mooiere vrouw afdwaalde die nog nooit een recept had gelezen, laat staan geschreven, en juist om die reden beter te eten kreeg dan ik. (Uit: "Een gastronomisch alfabet" van M.F.K Fisher, ooit door W.H. Auden de belangrijkste Amerikaanse auteur genoemd. Dat is wat overdreven, maar intelligentere lectuur over eten zal je nergens vinden. Ook deze verzameling culinaire columns is een juweeltje. Uitgeverij Contact, 800 fr.)ONDER REDACTIE VAN POL MOYAERT