De jongste roman van Jef Geeraerts (70) heeft enige tijd op zich laten wachten. De Ambassadeur was al een goed jaar aangekondigd, maar de uitgave werd steeds uitgesteld. En na het succes van 'De PG', bekroond met de Hercule Poirot Prijs van Weekend Knack, waren de verwachtingen erg hoog gespannen. 'De Ambassadeur' is een wat vreemde misdaadroman, en het zou me niet verwonderen dat liefhebbers van pure thrillers de wenkbrauwen fronsen. De roman speelt bijna helemaal in Zuidoost-Azië, en dan vooral in Laos en Thailand.
...

De jongste roman van Jef Geeraerts (70) heeft enige tijd op zich laten wachten. De Ambassadeur was al een goed jaar aangekondigd, maar de uitgave werd steeds uitgesteld. En na het succes van 'De PG', bekroond met de Hercule Poirot Prijs van Weekend Knack, waren de verwachtingen erg hoog gespannen. 'De Ambassadeur' is een wat vreemde misdaadroman, en het zou me niet verwonderen dat liefhebbers van pure thrillers de wenkbrauwen fronsen. De roman speelt bijna helemaal in Zuidoost-Azië, en dan vooral in Laos en Thailand. De hoofdfiguur is een gewezen Belgisch ambassadeur, Louis De Kezel, met een wel heel ingewikkelde psyche. Hij leeft in zijn eentje als een halve god, en hij wil dat zijn huispersoneel hem aanspreekt met 'Most Godly One', iets wat de Britten vroeger eisten. De Kezel houdt er nogal ongewone seksuele voorkeuren op na. Zo is hij verslaafd aan 'snuffies', pornofilms waarbij mensen ook echt worden gedood. Geeraerts roept meesterlijk de lethargische Aziatische sfeer op, zijn zinnen klinken als muziek, zijn woorden geuren als wierook. Maar de plot komt niet echt van de grond. Die blijft Aziatisch mysterieus. (Prometheus, 665 fr.) FBNa veertien boeken en een dertigtal televisieafleveringen neemt Lewis roerend en met stijl afscheid van inspecteur Morse. "Goodbye, Sir", zegt hij. Eenvoudiger kan het niet. "Zet Wagner af, parkeer de Jaguar in de garage, doe de kurk op de whiskyfles", schreef P.D. James. In Een berouwvolle dag sterft Morse dus. En het ziet er niet naar uit dat hij zal verrijzen. Colin Dexter, de schepper van Morse, is Conan Doyle niet. En de voornaam van Morse is Endeavour, niet Sherlock. Morse weigert de leiding te nemen in de zaak van een vermoorde vrouw. Yvonne Harrison, een promiscue verpleegster, werd een jaar geleden dood aangetroffen in haar bed. Ze had handboeien om. De moordenaar wordt niet gevonden. Na een jaar duiken nieuwe sporen op. Lewis, de assistent van Morse, wordt met de zaak belast. En hij merkt dat Morse hem stiekem voor is geweest. Een dozijn verdachten zijn er. Allen hadden ze een motief. Drie van hen sterven. Morse geraakt geobsedeerd door de zaak. Omdat je weet dat Morse zal sterven, lees je die laatste roman natuurlijk anders. Je gaat meer belang hechten aan dingen die misschien geen belang hebben. En je bent voorzichtig in je oordeel. Goed, maar niet briljant. (Fontein, 790 fr.) FB Inspecteur John Rebus - je zal als politieman maar rondlopen met zo'n naam - is een vreemd man. Hij geeft lelies aan zijn vriendin cadeau en dat zijn nu net de bloemen die ze haat. Om het goed te maken, koopt hij een doos chocolaatjes, maar ze is net een week aan het lijnen. Op het werk is hij soms een bullebak. Hij komt te laat op afspraken en vindt het niet nodig om zich te verontschuldigen, verkeerd parkeren is het voorrecht van een politieman. Maar eigenlijk is hij onzeker en gevoelig. Een beetje in de stijl van Morse. In Groot-Brittannië is John Rebus - en met hem zijn geestelijke vader, de Schotse auteur Ian Rankin - allang een beroemdheid. Bij ons gaat het wat trager. Blindeman is het tweede Rebus-verhaal dat in het Nederlands is vertaald. Rebus wordt geconfronteerd met het lijk van een junkie in een kraakwoning van Edinburgh, de biotoop van John Rebus. Het lijkt wel of het om een rituele moord gaat. Rankin leert ons wat achter de deftige en toeristische hoofdstad van Schotland schuilgaat, en dat is niet fraai. (Luitingh-Sijthoff, 600 fr.) FB Anna Luise Caley is de dochter van een steenrijke actrice. Op een dag verdwijnt het achttienjarige meisje. Kort daarvoor heeft ze een hevige ruzie gehad met haar vriendin. Niemand slaagt erin ook maar iets over haar te weten te komen. Tot de vroegere politierechercheur Lorraine Page er zich mee bemoeit, en die heeft daar een goede reden voor. Lorraine Page is de vaste figuur in een paar romans van de Britse schrijfster Lynda La Plante (op zijn Frans uitgesproken). In Koel Bloed is Lorraine net van een alcoholverslaving af. Ooit was ze in het corps van Los Angeles een prima agente. Tot ze stomdronken een jongen neerschoot. Ze dacht dat zijn walkman een pistool was. 'Koel Bloed' heeft meer van een matte soap dan van een spetterende thriller: te veel privé-jets, champagne, voodoo en drugs. En als het echt spannend dreigt te worden, weet La Plante (ze is de vrouw achter de televisiereeks Prime Suspect) wel een slappe nevenplot te verzinnen. (Archipel, 799 fr.) FB Zowat alle misdaadromans van Dick Francis (80) hebben iets te maken met paarden. Als jockey reed hij zelf meer dan tweeduizend steeplechases, en hij stopte er definitief mee toen hij in 1957 een erg zware val maakte. Kort daarna begon hij zijn memoires te schrijven en startte hij een carrière als misdaadauteur. Die duurt nu al bijna veertig jaar, met bijna elk jaar een nieuwe titel. Hoewel: er is al beweerd dat de vrouw van Francis de laatste tijd zijn boeken schrijft. De uitgever en de auteur ontkennen dat. Maar toch: Anne Francis krijgt een bedankje voor het bedenken van de titel van zijn jongste boek: 'Second Wind'. In het Nederlands is dat Het oog van de orkaan geworden. De held van het verhaal is een BBC-weerman die op een onbewoond eiland in de Caraïben terechtkomt; meer dood dan levend, na met zijn vliegtuigje door een orkaan te zijn gevlogen. Voor de uitdaging. De plot draait om atoomgeheimen en duistere paardenhandelaars. Veel vaart, mooi geschreven ook, maar wat chaotisch. (Archipel, 699 fr.) FB Achter de schrijversnaam Nicci French schuilt een Brits echtpaar dat sinds een jaar of drie naam heeft gemaakt met 'literaire' thrillers. Voor een kennismaking raad ik 'Het geheugenspel' en 'Bezeten van mij' aan. De jongste thriller Onderhuids gaat over drie jonge vrouwen die brieven krijgen waarin ze met de dood worden bedreigd. Het zijn drie heel verschillende vrouwen, maar wat ze gemeen hebben, is dat ze klein zijn, in Noord-Londen wonen en opschrijven wat hen overkomt. Nicci French zorgt voor een paar opvallende verrassingen, maar het verhaal komt wat ongeloofwaardig en artificieel over. Wel een paar overtuigende vrouwenportretten. Spannend, maar net niet tot de allerlaatste bladzijde. (Anthos, 790 fr.) FB Een van de best verkochte boeken van de 19de eeuw werd geschreven in Australië: 'The Mysterie of a Hansom Cab' van Fergus Hume. Toen de auteur in 1932 stierf, waren er zo'n 750.000 exemplaren gedrukt. Hume was een Brit die in Nieuw-Zeeland rechten studeerde, daarna ging werken in Melbourne, en na een paar jaar in Australië voor de rest van zijn leven weer in Engeland ging wonen, waar hij nog 150 detectives schreef. Merkwaardig genoeg heeft hij het succes van zijn debuut - nu in het Nederlands vertaald als Het mysterie van het huurrijtuig' - nooit meer overtroffen. Of zo'n oude knar uit 1886 nog het lezen waard is? Beslist, en niet alleen door freaks van misdaadverhalen. De roman draait om een moord in een 'hansom', een koets waarbij de koetsier achteraan op een verhoging zit, en dus niet kan zien wat er in het rijtuig gebeurt. Gedeeltelijk speelt het verhaal zich af in de achterbuurten van Melbourne, maar ook in de panden van de rijke kolonialen. Heel mooi: de politieman die de zaak oplost, krijgt een jaargeld waarmee hij een eigen bedrijfje kan beginnen. (Luitingh-Sijthoff, 750 fr.) FB Vijf jaar geleden debuteerden twee Amerikaanse schrijvers die toch wel een paar zaken gemeen hadden. Hun boeken hebben Los Angeles als setting, de orthodox-joodse tradities vormen de achtergrond van hun verhalen en daarbij komt dat Faye en Jonathan Kellerman ook nog eens man en vrouw zijn. Samen aan een boek schrijven doen ze niet, ze werken liever apart. Het debuut van Faye, 'Het rituele bad' ging over een verkrachting in een mikvah, een joods ritueel badhuis. Meteen introduceerde ze detective Peter Decker, zijn collega Marge Dunn en Rina Lazarus, de eigenares van het badhuis. De mooie Rina, 12 jaar jonger dan Decker is in Verzoendag getrouwd met de speurder. Ze zijn op huwelijksreis in Brooklyn op het ogenblik dat het joodse nieuwjaar wordt gevierd. Als ze horen dat het neefje van Rina is verdwenen, hebben de jonge trouwers meteen iets anders te doen dan feestvieren. Faye Kellerman (tandarts, wiskundige en zakenvrouw) schrijft intelligente en boeiende thrillers. Oude tradities confronteert ze met het moderne Amerika en achter de schone schijn van familiewaarden ontdekt ze soms heel rare toestanden. (De Boekerij, 655 fr.) FBGriet Schrauwen