Filip Janssens wordt niet in één adem genoemd met de designers die het momenteel maken, maar toch duikt zijn naam overal op in reportages. ?Ik ben ook geen inte- rieurarchitect, maar een pure meubelontwerper, dus ook geen designer", wil hij onderstrepen. Dat klopt, totaalinrichtingen waren tot nu toe niet meteen aan hem besteed, tenzij die van zijn eigen woning. En hij produceert ook niet voor de designindustrie, zijn kasten zijn maatwerk. ?Eigenlijk gaat het telkens om het 'verstoppen'. Men vraagt me om een meubel te bouwen om bijvoorbeeld een bureau of televisiewand te verbergen. Ik ...

Filip Janssens wordt niet in één adem genoemd met de designers die het momenteel maken, maar toch duikt zijn naam overal op in reportages. ?Ik ben ook geen inte- rieurarchitect, maar een pure meubelontwerper, dus ook geen designer", wil hij onderstrepen. Dat klopt, totaalinrichtingen waren tot nu toe niet meteen aan hem besteed, tenzij die van zijn eigen woning. En hij produceert ook niet voor de designindustrie, zijn kasten zijn maatwerk. ?Eigenlijk gaat het telkens om het 'verstoppen'. Men vraagt me om een meubel te bouwen om bijvoorbeeld een bureau of televisiewand te verbergen. Ik ontwerp dan een kast, altijd volgens een modulair systeem, die van alles verstopt, van boeken tot cd's." Filip begon zijn creatieve carrière in zijn eigen woning, waar hij met behulp van fragmenten van oude designmeubels een prachtige keukenwand ontwierp, die er net daardoor niet uitziet als een keuken. ?Ik kocht oude tweedehandse buffetten die destijds erg goedkoop waren, en haalde er elementen uit, zoals een deurenkast of een ladenblok, die ik vervolgens integreerde in een nieuwe strakke wand." Hij kreeg al snel heel wat opdrachten, en voor hij het wist, werd hij een meubelontwerper pur sang. Ondertussen realiseerde hij heel wat wandkasten die duidelijk van elkaar verschillen. In zijn woning krijg je een staalkaart te zien van zijn collectie. Hoe verscheiden ook, alle kasten zijn opgebouwd volgens een modulair systeem. Filip Janssens kijkt dan ook op naar de Belgische ontwerper Jules Wabbes, die eveneens meubels ontwierp volgens een dergelijk principe. In dit interieur staat er trouwens een meubel van Wabbes. De woning is een halfopen bebouwing in een klassieke verkaveling. Filip Janssens gaf het interieur vorm en deed voor het gebouw zelf een beroep op architect Tom Liermans. Hun aanpak en stijl gaan goed samen. Liermans laat het licht overal binnenvallen, tot in de kookhoek toe. Beneden is er een grote open leef-, kook- en werkruimte met een vloer van zwart polybeton. Door de twee verdiepingen hoge vide is de woonruimte imposant. Filip ontwierp hiervoor een metershoge kast opgebouwd uit aparte dozen die onderling van plaats kunnen verwisselen. Zoals de meeste van zijn kasten oogt ook dit meubel als een basreliëf en zit het tussen architectuur en beeldhouwkunst in. Onlangs bouwde hij in de tuin een houten paviljoen, dat deels transparant is. Het lijkt op een van de losse modules die hij ook voor zijn wandkasten gebruikt. Dit paviljoen is een heuse retirade, een plek om te genieten en te mediteren. Het interieur is helemaal wit, de vintagemeubels en kleurrijke accenten doen je even denken aan de zomerhuizen uit Scandinavië. Door de bouw van deze door hemzelf ontworpen doos zette hij zijn eerste stap naar de architectuur. Zopas breidde Filip zijn team uit met een architect, zodat hij nu ook echt huizen kan bouwen, iets waarvan hij altijd heeft gedroomd. Info : www.filipjanssens.be. DOOR PIET SWIMBERGHE & FOTO'S JAN VERLINDE