Je draagt Barbour van kindsbeen af. Is het gevoel dat je als kind kreeg bij mode erg veranderd nu je volwassen bent?
...

Je draagt Barbour van kindsbeen af. Is het gevoel dat je als kind kreeg bij mode erg veranderd nu je volwassen bent?Alexa Chung: "Eigenlijk niet. Ik heb mijn outfits altijd belangrijk gevonden, op het obsessieve af. Dat klinkt heel zwaarwichtig, maar ik bedoel het op een prettige, kinderlijk enthousiaste manier. Mijn dromen zijn uitgekomen: ik leid een eigen modelabel en heb een samenwerking met Barbour. Dit voelt zo volwassen." ( lacht) Kan een traditioneel familiebedrijf als Barbour de modesector inspireren? "Zeker. Een van de mooiste dingen die ik heb gezien in de fabriek van Barbour in South Shields, is de afdeling waar ze oude jassen herstellen. Het idee dat je investeert in een jas, die je hele leven koestert en laat herstellen wanneer hij stuk is, daar kunnen we veel van leren. Ik hou van die romantische insteek, maar het is ook een noodzaak. Een duurzame aanpak is de enige manier waarop mode kan overleven. Het wordt een survival of the fittest en enkel de merken die kwaliteit kunnen produceren gaan overleven." Barbour doet denken aan het platteland, waar het leven trager is. Mis je dat ritme nu je een bedrijf runt in Londen? "Ik kan niet zo goed om met de snelheid van onze maatschappij. Ik ben opgegroeid zonder internet en ben daar heel dankbaar voor. Als kind telde ik wolken en had ik tijd om me te vervelen. Mijn relatie met de natuur herontdekken is iets waar ik naar streef. Ik maak meer plaats voor rust in mijn agenda en probeer stil te staan bij grote gebeurtenissen. Soms heb ik het gevoel dat mijlpalen voorbijzoeven. Je moet leren jezelf proficiat te wensen met wat je hebt verwezenlijkt. Smell the bloody roses."