LEEN BODEN Juweelontwerpster

Drie jaar na haar studies juweelontwerp en edelsmeedkunst aan Sint-Lucas in Antwerpen vindt Leen Boden (24) stilaan haar weg naar het grote publiek. Haar volledig met de hand gemaakte juwelen zijn uitgevoerd in zilver, koper en alpaca, met doordachte vormen. "Ik teken uiteraard met een vrouwelijke hand", zegt Boden. "Maar ik ontwerp niet expliciet voor vrouwen." Grote aantallen zijn niet meteen aan de orde : "Ik doe alles graag zelf", bekent de ontwerpster. Ze ruilde Kalmthout ondertussen voor het centrum van Antwerpen en werkt deeltijds als verkoopster in modezaak Rosier 41. "Er is al een groot juwelenaanbod, vaak ook van heel creatieve ontwerpers. Het is niet zo eenvoudig om jezelf daartussen te plaatsen. Zo weinig mogelijk compromissen sluiten, trouw blijven aan jezelf en doorzetten : dat lijkt me de beste aanpak."
...

Drie jaar na haar studies juweelontwerp en edelsmeedkunst aan Sint-Lucas in Antwerpen vindt Leen Boden (24) stilaan haar weg naar het grote publiek. Haar volledig met de hand gemaakte juwelen zijn uitgevoerd in zilver, koper en alpaca, met doordachte vormen. "Ik teken uiteraard met een vrouwelijke hand", zegt Boden. "Maar ik ontwerp niet expliciet voor vrouwen." Grote aantallen zijn niet meteen aan de orde : "Ik doe alles graag zelf", bekent de ontwerpster. Ze ruilde Kalmthout ondertussen voor het centrum van Antwerpen en werkt deeltijds als verkoopster in modezaak Rosier 41. "Er is al een groot juwelenaanbod, vaak ook van heel creatieve ontwerpers. Het is niet zo eenvoudig om jezelf daartussen te plaatsen. Zo weinig mogelijk compromissen sluiten, trouw blijven aan jezelf en doorzetten : dat lijkt me de beste aanpak." Info : www.leenboden.com. Een koppel dat ook professioneel samenwerkt : voor Sebastien Pescarollo (32) en Barbara Repole (29) is het evident. Ze richtten vorig jaar Piece of Chic op in Brussel, en leveren prints, grafische ontwerpen en borduurwerk aan klanten als Nike, Terre Bleue en Mais il est où le soleil. "Qua passies en aanpak zitten we zozeer op dezelfde golflengte dat ik het amper werken kan noemen", zegt Pescarollo, die net als Repole van Waalse afkomst is. Doorgaans benadert het duo zelf merken met zijn aanbod, waarna stylisten met de prints aan de slag kunnen gaan. "Dat zijn nu eenmaal de regels van het spel", zegt Pescarollo. "Onze vrijheid primeert." Originele thema's zijn er genoeg in de prints, denk aan afval of 's lands trots : het frietkot. Rond dat laatste thema lanceerden de ontwerpers dit voorjaar een collectie jurken onder de noemer Magik Fritkot By Piece of Chic. "Elk stuk wordt in beperkte oplage gemaakt. Noem het geen nieuw merk. Kleding is voor ons een middel om het grote publiek te tonen wie we zijn. Een label maakt dat moeilijk." Info : www.pieceofchic.com, www.bypieceofchic.com. Eén collectie per jaar, geen grote verhalen die het seizoen moeten kleuren, één maat voor allen en een productie die afgewerkt wordt vóór winkeliers en pers haar te zien krijgen : Jan-Jan Van Essche (31) speelt het spel op zijn manier. "Ik kijk niet neer op commercie", zegt de Antwerpenaar, die in 2003 afzwaaide aan de modeacademie. "Ik heb vooral gezocht naar een werkwijze die me ligt. Nu houden we zelf controle over de werkdruk en de stock. Er is in onze wereld al genoeg overconsumptie." Van Essche stelde afgelopen zomer zijn tweede collectie voor : een driehonderdtal stuks, gekenmerkt door soepele vormen, etnische inspiratiebronnen en een opbouw in laagjes, die een volledige garderobe evenaren. Een eigenzinnige aanpak die van winkeliers een flexibel aankoopbeleid vraagt, maar die werkt : naast Antwerpen, Brussel en Rotterdam is zijn kleding weldra te vinden in Amsterdam, Londen, Bilbao, Koeweit, Hongkong en Beijing. Ondertussen trekt de modeontwerper ook aan de kar van Atelier Solarshop, een in 2009 geopend werk-, expo- en verkooplaboratorium voor creatief talent in het Antwerpse. "Ik wil me niet opsluiten in een hoekje. Integendeel, proeven van andermans creativiteit en de krachten bundelen houdt het fris." Info : www.janjanvanessche.com, ateliersolarshop.blogspot.com.Hadas Cnaani (35, links) groeide op in Israël, Charlotte Koopman (36) vlak bij Utrecht. Gemeenschappelijke vrienden leidden drie jaar geleden tot een ontmoeting in Antwerpen, waar beiden aanspoelden. "Charlotte had een kunstopleiding gevolgd, ik script writing en kunsttheorie", zegt Cnaani. "Maar we bleken een passie te delen voor koken, eetcultuur en voedingsgeschiedenis." Eind 2009 stelde het duo kerstproducten voor in de Antwerpse concept store Ra, gevolgd door originele initiatieven als eetbare kunstinstallaties en een breakfast club. "Otark wil niet zomaar leuke voedingswaren bedenken, maar een community creëren van mensen die belangstelling hebben voor de rol van voeding in ons leven, zowel hier als elders, en hoe we als maatschappij met dat thema omgaan. Zeker nu de herkomst van onze voeding zo actueel is." Het food collective wil ook voortdurend nieuwe wegen verkennen : "Zolang we mensen maar prikkelen om hun roots en omgang met hun omgeving te onderzoeken." Info : www.otarkproductions.blogspot.com.'t Molentje in Zeebrugge, La Grappe d'Or in het Waalse Torgny, La Bastide Saint-Antoine in het Franse Grasse en Girasol in het Spaanse Moraira : voor Jan Supply (28) hebben sterrenrestaurants geen geheimen. Sinds ruim een jaar maakt de oud-student van hotelschool Ter Duinen in Koksijde furore in restaurant Deauville in Kluisbergen. "Ik heb altijd geweten wat mijn beroep zou worden", zegt de Bruggeling. "Mijn ouders zaten niet in de horeca, maar ik werk al sinds mijn dertiende in restaurants. Ik verzamelde dus al snel heel wat bagage. Al is dat nog geen eigen keuken of culinaire identiteit : daarvoor moet je toch wat ouder zijn." Onderweg specialiseerde Supply zich onder meer in de wereldkeuken. "Echte trends boeien me alleen op technisch vlak, als ze de smaak of structuur bevorderen." En erkenning ? "Die vindt iedereen fijn, maar mijn grootste plezier is toch om klanten aan het einde van de avond voldaan te laten vertrekken." Info : www.restaurantdeauville.be.Illustraties, platenhoezen en T-shirts, maar ook schilderijen, strips, animatiefilm en sculpturen : Brecht Vandenbroucke (25) is op diverse fronten actief. "Ik wil veel verschillende dingen doen", zegt de oud-student van Sint-Lucas in Gent. "Ook al hoor ik daardoor nergens thuis en maak ik het me zo niet gemakkelijker. Zo ver uit elkaar liggen die disciplines nochtans niet." Over gebrek aan belangstelling heeft de onlangs naar Antwerpen verhuisde Gentenaar niet te klagen : zijn 'visuele statements' reisden de afgelopen twee jaar onder meer naar Londen, Rennes, en het internationale stripfestival in het Zwitserse Luzern. "Ik gooi mijn werk met alle mogelijke middelen op het internet. Zo zien veel mensen wat ik doe, waar je woont, heeft geen belang." Ook de herkenbare thema's in het werk van Vandenbroucke verklaren mee het succes, van verwijzingen naar populaire cultuur en groepsmechanismen, tot eeuwig kind zijn en de dood. "Ik was nog een tiener toen mijn moeder overleed. Toen besefte ik dat je niet eeuwig de tijd hebt om je zegje te doen." Info : brechtvandenbroucke.blogspot.com.Voor Vanessa Aerts begon alles naar eigen zeggen in 2000, tijdens een vakantie op het Griekse eiland Amorgos. Ze stapte er een juweliersatelier binnen en werd op slag verliefd. Terug in Brussel schreef Aerts zich in aan het Institut des Arts et Métiers, om uiteindelijk in 2009 haar eerste collectie te lanceren. Nochtans was ze toen al 36, moeder van twee kinderen en zaakvoerder van een restaurant. "Na mijn humaniora had ik drie jaar interieurontwerp gestudeerd, maar toen had ik mijn draai nog niet gevonden. Juwelen deden de vonk echt overslaan. Dat ik wat ouder ben, lijkt me een voordeel. Op mijn leeftijd verlies je geen tijd meer met zoeken." Na kleinoden in goud en zilver, met halfedelstenen of zijden draden, werkt Aerts nu aan juwelen waarin een belangrijke rol is weggelegd voor Tyvek (scheurbestendig papier) en tule. Vanaf september te koop bij Beyond Fashion in Antwerpen, en eind oktober op het Modo Parcours van Modo Brussels. - Info : www.vanessaaerts.com, www.modobrussels.be.Steven Holsbeeks (25), Wout Bosschaert (31) en Andreas Depauw (26), Tim Knapen (29), studeerden niet alleen samen aan Sint Lucas in Antwerpen, ze hadden ook al een naam voor hun bureau voor ze hun diploma goed en wel op zak hadden. "Als grafische vormgevers kleuren we allemaal buiten de lijntjes", zegt Knapen. "Ieder heeft meerdere interesses en zijn eigen kwaliteiten. Indianen is dus een paraplu waaronder nagenoeg alles mogelijk is." Zo vermeldt het cv van het viertal onder meer webdesign, televisiegenerieken, geluidsopdrachten en interactieve installaties, naast illustraties, boek- en hoesontwerp en het ontwikkelen van huisstijlen. Of de vier ego's elkaar nooit in de weg zitten ? "Destijds beangstigde het me om zelfstandige te worden", zegt Knapen. "Bovendien had niemand van ons ervaring met contracten. Dat is wel even schrikken, als je plotseling met Canvas, CJP of het Stam in Gent moet onderhandelen. Maar van de huidige formule wordt iedereen beter. We vullen elkaar aan en verrijken elkaar. Ieder heeft ook zijn nevenprojecten, dat mag je niet afblokken." Info : www.wereldderindianen.be.Bernd Tysksens (29) en Benny Conings (27, foto) groeiden allebei op in het Limburgse As en werden ruim twaalf jaar geleden vrienden. Een pover aangekleed feestje bracht de oud-studenten interieurvormgeving en grafische opleiding op het idee om zelf voor attributen te zorgen : grote bollen van polyester met ledverlichting, gevolgd door andere lichtobjecten als olietonnen en bomen. Twee jaar na de start ontwerpt hun designbureau ook tafels en poefjes, en hebben ze een kersverse showroom in de voormalige Marie Thumasfabriek aan de Leuvense Vaart. Haute Cuisine toont er zijn werk sinds februari, alsook dat van andere creatieve talenten. "We bieden anderen een platform en trekken tegelijk een nieuw publiek aan", legt Conings uit. "De wisselwerking inspireert ook, want we willen onszelf geen beperkingen opleggen. Onze interesses gaan van grafisch ontwerp, muziek, fotografie en film tot architectuur. Als creatief bureau willen we dus alle kanten uit kunnen. Er is trouwens maar één vriend met wie ik zoiets kan uitbouwen." Info : www.haute-cuisine.be.Architecten Bart Viellefont (40) en Philippe Van Deyck (36) openden in 2004 hun eigen bureau in Antwerpen, samen met Philippe Swartenbroux (54). In 2009 werd Bram Vangampelaere (34) aangetrokken. Vandaag telt het bureau zes architecten. "Gelukkig kozen we destijds voor een algemene naam", zegt Viellefont. "Architectuur is meer dan ooit groepswerk. Op technisch vlak en qua regelgeving is het beroep zo veranderd dat architecten zich wel moeten focussen. Stelselmatig je eigen sterkte ontdekken en klemtonen leggen, is een noodzaak." Zelf focust Pulsarchitecten op de context van gebouwen, hoe die zich manifesteren in hun omgeving en een dialoog op gang brengen. "In ons parcours was een project altijd een opstapje om aan grotere opdrachten te kunnen werken", zegt Viellefont, die op 6 oktober te gast is in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten. De architect geeft er een lezing rond De Drei Heeren, drie eengezinswoningen die Puls Architecten realiseerden op het Kiel in Antwerpen. "Tegenwoordig zijn we vooral actief in de publieke sector : van een administratief centrum tot een schoolgebouw. Geen strakke niche dus, maar privé-opdrachtgevers zijn zo goed als van de agenda verdwenen." Info : www.pulsarchitecten.be, www.bozar.be.DOOR WIM DENOLF - FOTO'S CHARLIE DE KEERSMAECKER