Europa's gidsland in een volgehouden kramp ? Haast niemand kon het zich voorstellen toen ik in de zomer van '97 naar Rotterdam trok. Nederland stond stevig in zijn schoenen, alle neuzen in dezelfde richting. Gekneld tussen een canapé en de achterruit van een vijfdeurs kon ik dat zelf niet zeggen, maar ter plaatse werden de spelregels gauw duidelijk. Praktische dingen, zoals niet te vaak kussen en handen schudden, meteen ter zake komen aan de telefoon, en het verdedigen van het recht op eigen gordijnen bij het buurtcomité. Maar ook de grote lijnen : al waren dan niet al mijn buren dol op Marokkanen, homo's of jointjes, de multiculturele samenleving, individuele vrijheid en het gedoogbeleid...